Voorlopig ben ik uitge-bu-jood, de komende tijd dus waarschijnlijk meer handwerk op deze plaats. Hoewel ik wel op tijd wil beginnen met mijn bu-jo voor volgend schooljaar. Ach, we zullen wel zien hoe het loopt.
zaterdag 21 maart 2020
52.291 bu-jo juni
En dan hier het resultaat van de maand juni. Ik vind hem zo leuk geworden.
Voorlopig ben ik uitge-bu-jood, de komende tijd dus waarschijnlijk meer handwerk op deze plaats. Hoewel ik wel op tijd wil beginnen met mijn bu-jo voor volgend schooljaar. Ach, we zullen wel zien hoe het loopt.
Voorlopig ben ik uitge-bu-jood, de komende tijd dus waarschijnlijk meer handwerk op deze plaats. Hoewel ik wel op tijd wil beginnen met mijn bu-jo voor volgend schooljaar. Ach, we zullen wel zien hoe het loopt.
vrijdag 20 maart 2020
Corona-quarantaine, deel 1
Na vijf dagen quarantaine lijkt het mij een goed moment om te beschrijven hoe het hier in huis aan toe gaat.
Allereerst is het zo alle drie de scholen op een andere manier met deze situatie omgaan. Dochterlief heeft les volgens rooster. dat betekent dat zij op de uren waarop zij anders op school bij een bepaald vak aanwezig moet zijn, nu digitaal aanwezig moet zijn voor dat vak. Dat gebeurt via Skype of Zoom, dus in gesprek met elkaar, maar ook d.m.v. digitale lessen die op dat moment gemaakt moet worden of opdrachten die aan het einde van de les moeten worden ingeleverd. Sommige docenten kiezen ervoor om een opdracht voor meerdere lessen te geven en daar geldt dan geen meldplicht tijdens het roostermoment.
Ondertussen is ze ook nog bezig met het afronden van haar eindexamenstuk voor Beeldende Vormgeving, ze heeft dus nog geen tijd om zich te vervelen. En het eindresultaat volgt hier, als alles is afgerond.
Bij de Wandelkerel is de situatie iets lastiger. De meeste dingen die hij op school zou doen, moesten buiten gebeuren, in de praktijk. Dat is digitaal niet te doen. De docenten zijn dus zoekende naar manieren om de leerlingen zinnig bezig te laten zijn. Gelukkig is de opdracht al binnen. Hij heeft een lijst met plantennamen gekregen en die moet hij buiten gaan opzoeken. Er moet een foto van gemaakt worden en vervolgens moet de Latijnse naam erbij en nog wat andere informatie. Hij is van de week twee keer op de fiets gestapt om alvast wat te zoeken. Dat is op twee manieren goed, hij is met school bezig en hij is er even uit. Hij is nu eenmaal geen stilzitter en geen binnenzitter en met een doel naar buiten is altijd beter. En met deze opdracht kan hij zich keurig aan de regels houden m.b.t afstand en contacten. Hij heeft een aantal plantjes gevonden en die zijn alweer verwerkt in een document dat straks ingeleverd kan worden.
En daarnaast kan hij voor zijn stage, die net afgelopen was, nog verder met een aantal opdrachten voor de volgende stage. Gelukkig voor hem dus ook gedeeltelijke invulling van de dag.
Tja, en dan ikzelf. In mijn programma kwam het zo uit dat ik de leerlingen van de derde klassen een opdracht voor een week kon geven, maar dan zonder de klassikale uitleg. En dat heb ik geweten. ik werd overspoeld met mailtjes. Mailtjes met vragen, mailtjes met uitgewerkt opdrachten, vragen van ouders, contacten met collega's, het hield niet op.
De eerste drie dagen stond ik continue aan, zo snel mogelijk mailtjes van leerlingen beantwoorden, soms wel vijf keer heen en weer voor aan beide zijden duidelijk was hoe het zat. Als er dan even geen mailtje van een leerling was, andere mails beantwoorden, opdrachten voor de komende weken uitwerken of aanpassen of op zoek naar andere manieren om contact met leerlingen op te nemen. Ik was gesloopt 's avonds. Om er dan de volgende ochtend achter te komen dat er ook na vijf uur nog hordes mailtjes waren binnengekomen, zodat het hele riedeltje opnieuw begon.
Donderdag deed ik het anders. Ik sloot mijn mailbox en ging eerst aan de slag om Zoom te testen, een programma vergelijkbaar met Skype. Mijn huisgenoten waren mijn proefkonijnen en het experiment lukte. Ik heb dus gelijk voor volgende week een aantal Zoom-meetings gepland. Zo dat geeft rust. Daarna beantwoorde ik de mails die binnen waren gekomen en toen was er even tijd voor pauze. Even een paar bladzijden lezen op de bank, in het zonnetje. En zo deelde ik ook de rest van de donderdag en de vrijdag in. Niet meer direct op elk mailtje reageren, rustmomenten inbouwen voor mezelf en om materiaal te ontwikkelen. Dat was een stuk beter vol te houden. En dan aan het einde van de middag even naar buiten, stukje fietsen of lopen, voor de hoognodige beweging, vitamine D en frisse lucht.
Dochterlief bedacht nog een extra invulling voor de dag, een work-out. Ik besloot om me bij haar aan te sluiten, hoewel mijn spieren daar nog wel flink tegen aan het protesteren zijn.....
En voor Manlief is het wennen om constant mensen om zich heen te hebben. Waar hij normaal gesproken het grootste deel van de dag alleen is, zijn we nu bijna continue met zijn vieren thuis. Voor hem weinig rust dus. En zo moeten we ons allemaal aanpassen aan deze bijzondere omstandigheden.
En om het weekend in te luiden en omdat we blij zijn dat we zonder ruzie en met goede gezondheid deze werkweek zijn doorgekomen, hielden we een vrijmibo en gingen de kaarsjes aan.
Proost!!!
Allereerst is het zo alle drie de scholen op een andere manier met deze situatie omgaan. Dochterlief heeft les volgens rooster. dat betekent dat zij op de uren waarop zij anders op school bij een bepaald vak aanwezig moet zijn, nu digitaal aanwezig moet zijn voor dat vak. Dat gebeurt via Skype of Zoom, dus in gesprek met elkaar, maar ook d.m.v. digitale lessen die op dat moment gemaakt moet worden of opdrachten die aan het einde van de les moeten worden ingeleverd. Sommige docenten kiezen ervoor om een opdracht voor meerdere lessen te geven en daar geldt dan geen meldplicht tijdens het roostermoment.
Ondertussen is ze ook nog bezig met het afronden van haar eindexamenstuk voor Beeldende Vormgeving, ze heeft dus nog geen tijd om zich te vervelen. En het eindresultaat volgt hier, als alles is afgerond.
Bij de Wandelkerel is de situatie iets lastiger. De meeste dingen die hij op school zou doen, moesten buiten gebeuren, in de praktijk. Dat is digitaal niet te doen. De docenten zijn dus zoekende naar manieren om de leerlingen zinnig bezig te laten zijn. Gelukkig is de opdracht al binnen. Hij heeft een lijst met plantennamen gekregen en die moet hij buiten gaan opzoeken. Er moet een foto van gemaakt worden en vervolgens moet de Latijnse naam erbij en nog wat andere informatie. Hij is van de week twee keer op de fiets gestapt om alvast wat te zoeken. Dat is op twee manieren goed, hij is met school bezig en hij is er even uit. Hij is nu eenmaal geen stilzitter en geen binnenzitter en met een doel naar buiten is altijd beter. En met deze opdracht kan hij zich keurig aan de regels houden m.b.t afstand en contacten. Hij heeft een aantal plantjes gevonden en die zijn alweer verwerkt in een document dat straks ingeleverd kan worden.
En daarnaast kan hij voor zijn stage, die net afgelopen was, nog verder met een aantal opdrachten voor de volgende stage. Gelukkig voor hem dus ook gedeeltelijke invulling van de dag.
Tja, en dan ikzelf. In mijn programma kwam het zo uit dat ik de leerlingen van de derde klassen een opdracht voor een week kon geven, maar dan zonder de klassikale uitleg. En dat heb ik geweten. ik werd overspoeld met mailtjes. Mailtjes met vragen, mailtjes met uitgewerkt opdrachten, vragen van ouders, contacten met collega's, het hield niet op.
De eerste drie dagen stond ik continue aan, zo snel mogelijk mailtjes van leerlingen beantwoorden, soms wel vijf keer heen en weer voor aan beide zijden duidelijk was hoe het zat. Als er dan even geen mailtje van een leerling was, andere mails beantwoorden, opdrachten voor de komende weken uitwerken of aanpassen of op zoek naar andere manieren om contact met leerlingen op te nemen. Ik was gesloopt 's avonds. Om er dan de volgende ochtend achter te komen dat er ook na vijf uur nog hordes mailtjes waren binnengekomen, zodat het hele riedeltje opnieuw begon.
Donderdag deed ik het anders. Ik sloot mijn mailbox en ging eerst aan de slag om Zoom te testen, een programma vergelijkbaar met Skype. Mijn huisgenoten waren mijn proefkonijnen en het experiment lukte. Ik heb dus gelijk voor volgende week een aantal Zoom-meetings gepland. Zo dat geeft rust. Daarna beantwoorde ik de mails die binnen waren gekomen en toen was er even tijd voor pauze. Even een paar bladzijden lezen op de bank, in het zonnetje. En zo deelde ik ook de rest van de donderdag en de vrijdag in. Niet meer direct op elk mailtje reageren, rustmomenten inbouwen voor mezelf en om materiaal te ontwikkelen. Dat was een stuk beter vol te houden. En dan aan het einde van de middag even naar buiten, stukje fietsen of lopen, voor de hoognodige beweging, vitamine D en frisse lucht.
Dochterlief bedacht nog een extra invulling voor de dag, een work-out. Ik besloot om me bij haar aan te sluiten, hoewel mijn spieren daar nog wel flink tegen aan het protesteren zijn.....
En voor Manlief is het wennen om constant mensen om zich heen te hebben. Waar hij normaal gesproken het grootste deel van de dag alleen is, zijn we nu bijna continue met zijn vieren thuis. Voor hem weinig rust dus. En zo moeten we ons allemaal aanpassen aan deze bijzondere omstandigheden.
En om het weekend in te luiden en omdat we blij zijn dat we zonder ruzie en met goede gezondheid deze werkweek zijn doorgekomen, hielden we een vrijmibo en gingen de kaarsjes aan.
Proost!!!
maandag 16 maart 2020
52.290 bu-jo mei
Na de afronding van juli in bu-jo, besloot ik om even door te zetten en nu de laatste twee maanden ook af te maken. Dan is er weer ruimte in mijn hoofd voor andere dingen. Gelukkig lukte dat voor het bericht over de lockdown kwam, want ik verwacht toch wel dat de komende periode erg intensief gaat worden. Tenslotte is lesgeven op afstand voor mij ook iets totaal nieuws.
En van mei werd ik wel blij.....
De maand juni is wel af, maar die bewaar ik nog even. Ik denk dat ik komende week niet veel tijd heb voor hobby's. En bovendien vind ik deze maand wel (bijna) de leukste, dus dan hebben jullie nog iets leuks tegoed.
En van mei werd ik wel blij.....
De maand juni is wel af, maar die bewaar ik nog even. Ik denk dat ik komende week niet veel tijd heb voor hobby's. En bovendien vind ik deze maand wel (bijna) de leukste, dus dan hebben jullie nog iets leuks tegoed.
zondag 15 maart 2020
Lockdown
De laatste dagen volgden de ontwikkelingen rondom het Coronavirus elkaar in hoog tempo op. Sommige beslissingen waren overduidelijk voor het overgrote deel van de bevolking, andere niet. De bediscussieerde beslissing betrof toch wel het al dan niet open houden van de scholen. En vanavond gebeurde het onvermijdelijke, de scholen gaan dicht. Hier in huize Wandelen en meer waren we er even stil van.
Dochterlief zit in het examenjaar en vraagt zich af of ze nog wel examen kan doen. En wat als ze het niet kan doen, moet ze dan het hele jaar over doen. Dat is niet te hopen, ze is na zes jaar middelbare school toe aan de volgende stap, studeren. Daarnaast zou de toetsweek komende donderdag starten en ook die is noodzakelijk om examen te kunnen doen. Ze maakt zich dus best zorgen over het vervolg van haar opleiding en het afsluiten van het vwo.
De Wandelkerel zit ongeveer in hetzelfde pakket. Hij zit in het laatste jaar van zijn mbo-opleiding en wil volgend jaar verder op het hbo. Voor de Wandelkerel geldt dat hij juist het praktische deel nog moet afsluiten. Al zijn schriftelijk examens zijn gedaan en voldoende afgerond, hij moet juist bewijzen dat hij het praktische deel ook beheerst, de zogenaamde proeve van bekwaamheid. Dat moet deels op school en deels op stage. Op school zullen ze wel het een en ander opzetten voor de leerlingen, maar of hij straks nog op stage kan, dat is afwachten. Ook voor hem spannend dus.
En ik, bij schieten allerlei gedachten door mijn hoofd over hoe ik mijn leerlingen kan helpen. Niet te veel input, maar wel zinnige opdrachten. En hoe zit het met de Programma's voor Toetsing en Afsluiting (PTA's), dit zijn wettelijk vastgelegde documenten waar leerlingen in hun examenperiode zich aan moeten houden. Voor het vmbo is dat dus klas 3 en 4. Zorgen dus voor mij, de verantwoordelijkheid om de leerlingen zo goed mogelijk te begeleiden, speelt door mijn hoofd. Hoe gaat ik dat doen, zonder dat het ten koste gaat van de leerlingen, die ook zullen moeten wennen aan deze situatie. Hoe houd ik contact, hoe, hoe, hoe........
We hebben besloten om er eerst maar eens een nachtje over te slapen en dan verder te kijken. Morgen zullen alle organisaties (en wij) de tijd hebben om na te denken over de verdere invulling van de komende drie weken. Komt tijd komt raad.
Dochterlief zit in het examenjaar en vraagt zich af of ze nog wel examen kan doen. En wat als ze het niet kan doen, moet ze dan het hele jaar over doen. Dat is niet te hopen, ze is na zes jaar middelbare school toe aan de volgende stap, studeren. Daarnaast zou de toetsweek komende donderdag starten en ook die is noodzakelijk om examen te kunnen doen. Ze maakt zich dus best zorgen over het vervolg van haar opleiding en het afsluiten van het vwo.
De Wandelkerel zit ongeveer in hetzelfde pakket. Hij zit in het laatste jaar van zijn mbo-opleiding en wil volgend jaar verder op het hbo. Voor de Wandelkerel geldt dat hij juist het praktische deel nog moet afsluiten. Al zijn schriftelijk examens zijn gedaan en voldoende afgerond, hij moet juist bewijzen dat hij het praktische deel ook beheerst, de zogenaamde proeve van bekwaamheid. Dat moet deels op school en deels op stage. Op school zullen ze wel het een en ander opzetten voor de leerlingen, maar of hij straks nog op stage kan, dat is afwachten. Ook voor hem spannend dus.
En ik, bij schieten allerlei gedachten door mijn hoofd over hoe ik mijn leerlingen kan helpen. Niet te veel input, maar wel zinnige opdrachten. En hoe zit het met de Programma's voor Toetsing en Afsluiting (PTA's), dit zijn wettelijk vastgelegde documenten waar leerlingen in hun examenperiode zich aan moeten houden. Voor het vmbo is dat dus klas 3 en 4. Zorgen dus voor mij, de verantwoordelijkheid om de leerlingen zo goed mogelijk te begeleiden, speelt door mijn hoofd. Hoe gaat ik dat doen, zonder dat het ten koste gaat van de leerlingen, die ook zullen moeten wennen aan deze situatie. Hoe houd ik contact, hoe, hoe, hoe........
We hebben besloten om er eerst maar eens een nachtje over te slapen en dan verder te kijken. Morgen zullen alle organisaties (en wij) de tijd hebben om na te denken over de verdere invulling van de komende drie weken. Komt tijd komt raad.
zondag 8 maart 2020
52.289 bu-jo juli
Normaal gesproken hou ik bij het maken van mijn bu-jo keurig de volgorde van de maanden aan, maar ineens had ik een idee voor juli, het thema zou 4Daagse worden. De titelpagina had ik zo af, die zat al in mijn hoofd op het moment dat het idee ontstond.
Maar de andere pagina's wilden niet zo lukken. Pas bij de laatste week van juli was ik weer echt blij met het resultaat. Maar ja, ook dat hoort erbij. Soms pakt iets minder goed uit dan je vooraf had gehoopt.
Maar de andere pagina's wilden niet zo lukken. Pas bij de laatste week van juli was ik weer echt blij met het resultaat. Maar ja, ook dat hoort erbij. Soms pakt iets minder goed uit dan je vooraf had gehoopt.
zaterdag 7 maart 2020
Je wordt ouder mama
Al langere tijd merkte ik dat het lezen van etiketten mij wat meer moeite kostte, maar toen ik ook merkte dat ik niet langer dan een minuut of twintig achter elkaar kon lezen, omdat mijn ogen dan moe waren, wist ik wel hoe laat het was. Tijd voor een bril.
En dus ben ik nu in het bezit van een leesbril. En ik moet zeggen dat het mij tot nu toe goed bevalt, dat lezen met een bril. Nu nog afwachten hoe het in de dagelijkse praktijk gaat werken.....
Zoals Dochterlief liefdevol opmerkte: “Je wordt ouder mama!”
En dus ben ik nu in het bezit van een leesbril. En ik moet zeggen dat het mij tot nu toe goed bevalt, dat lezen met een bril. Nu nog afwachten hoe het in de dagelijkse praktijk gaat werken.....
Zoals Dochterlief liefdevol opmerkte: “Je wordt ouder mama!”
zondag 1 maart 2020
52.288 Eindresultaat
Na de val die vorige week maakte tijdens het wandelen, zat het er deze week nog niet in om op pad te gaan. Mijn knie is nog steeds blauw, dik en pijnlijk. Even rustig aan dus. Nu heb ik hobby's genoeg, dus vervelen doe ik mij nooit. En zo kwam ik dit weekend tot een Affo!! En dat betreft een droomdeken.
Al eerder maakte ik de rand van de quilt met de naaimachine vast.
Al eerder maakte ik de rand van de quilt met de naaimachine vast.
Daarna was het een kwestie van ouderwets handwerk om de rand aan de achterkant vast te zetten. Stiekem is dat een heerlijk relaxed werkje. En omdat het leidt tot het eindresultaat, is het misschien wel dubbel relaxed.
En het eindresultaat? Ik ben tevreden en ik hoop dat er binnenkort een kind heel blij wordt van deze prachtige Droomdeken.
Abonneren op:
Posts (Atom)