Vandaag ging de wekker, tot groot verdriet van Dochterlief, nog eerder dan gister. Dat is omdat we vandaag 32 kilometer willen gaan lopen. We zijn dan Aike, Carola, Jacqueline, Dochterlief en ik. Hilly houdt het vandaag op 24 kilometer en Piet wederom op 15 kilometer.
Bij vertrek uit ons appartement is het droog, maar bij de start regent het en dus, moet er nog even het een en ander in het plastic. Later op de dag wordt het droog en Piet is zo verstandig om op dat moment te starten, hij heeft immers alle tijd. We vertrekken dus met zijn zessen. Ook vandaag krijgen we bij de start alweer wat lekkers.
Het was verder niet koud, dus de regen kon ons niet heel erg deren, sterker nog, ik deed mijn regenjas snel uit, veel te benauwd. We liepen eerst een stuk langs de haven, waar het ondanks de regen en het grauwe weer toch mooi was om te lopen. Jacqueline maakte een ommetje om een cache te doen, zij nam de invalidenroute en even later wachtten we op een bankje weer op haar.
Na het bakkie zwaaiden we Hilly uit en gingen we met zijn vijven verder op het strand. Het was nu zo goed als droog en het zand was hard, dus we liepen prima daar. Dochterlief nam een iets andere route en ze werd door de geulen gedwongen flink afstand van ons te nemen. Konden we mooi naar elkaar zwaaien.
Bij De Haan verlieten we het strand en maakten we een rondje door de plaats, mooie huizen staan daar. Aike, Carola en Jacqueline deden nog een paar caches terwijl Dochterlief en ik lekker doorstapten. Wij tweeën kwamen dan ook als eerste bij de volgende stempelpost. En hoewel het nog steeds vroeg was, besloten we om op het terras neer te strijken voor een kom soep. Verdere horeca liet nog kilometers op zich wachten en waren toe aan soep. Even later sloten de andere drie dames ook aan en ook zij bestelden soep. We zaten heerlijk op het terras met uitzicht op het station van Cocq au Mer.
Na de soep liepen we De Haan weer uit en na het dwarsen van een gevaarlijke baan, gingen we verder door de duinen, prachtig wandelen daar, maar wel pittig. Soms was het echt even ploeteren door het mulle zand. We kwamen bij een buitenwijk van Wenduine en daar stond een doorlooppost waar we heerlijke stukjes rijstetaart kregen. We stonden hier maar kort stil, snel verder op het smalle paadje dat ons werd gewezen. Na zo'n 100 meter over dat paadje stonden we ineens in de weidse polder, wat een verandering van omgeving.
We liepen nog een flink aantal kilometers door de polder tot we bij een rustpost kwamen. Tijd voor een sanitaire stop, in ieder geval voor mij. Omdat hier ook stoelen stonden gingen we even zitten. Carola was een stukje doorgelopen, die had gezien dat er vlakbij een uitkijkpunt was en daar wilde ze even kijken. Toen wij weer verder liepen, zat ze inderdaad een klein stukje verderop op ons te wachten.
Aike had er flink de pas in, we zagen haar steeds kleiner worden, uiteindelijk wachtte ze weer op ons en gingen we met zijn vijven weer verder, de regen tegemoet. Helaas konden we de regen niet ontwijken, we kregen nog wat nattigheid op ons dak. In Zuienkerke pikten we nog net de restanten van een braderie mee voor we de plaatselijke kroeg binnen stuiterden. We waren net binnen toen het begon te onweren. Die bui waren we gelukkig wel voor. Het duurde bijna een uur voor de onweersbui voorbij was, genoeg tijd om een cola te drinken en een (tweede) kop soep te nuttigen. Die soep deden overigens alleen Dochterlief en ik.
Na dit uur hadden we nog 7 kilometer te gaan. Aike had bedacht dat ze exact na 32 kilometer zou stoppen, Carola mocht dan hun fietsen ophalen om vervolgens Aike op te pikken. Helaas voor Aike zag Carola dat niet zitten, Aike moest dus gewoon doorlopen. Dochterlief was er ook helemaal klaar mee, maar ondertussen liep ze druk kletsend in stevig tempo door. Snap jij het, snap ik het....
De laatste anderhalve kilometer kregen we weer te maken met regen, eerst wat druppels, het laatste stukje best stevig, maar stoppen om ons in het plastic te hijsen deden we niet meer, we kwamen dus als verzopen katjes aan bij de finish.
We kregen een medaille en een biertje, we stempelden voor de IML en in ons wandelboekje en vervolgens gingen bij Dochterlief en mij de schoenen uit en de slippers aan. Stand na twee dagen wandelen, een klein blaartje voor Dochterlief.....
Vanwege de regen gingen we snel terug naar ons appartement, natuurlijk nadat we gedag hadden gezegd tegen Aike en Carola. De badkamer, die zeer royaal is, zag eruit alsof er een bom ontploft was, alle natte spullen kregen daar ergens een plekje om te drogen.
Na een frisse douche voor ons alle drie sloten we de dag af met een hapje en een drankje.
En daarna werd het langzaam maar zeker tijd om naar bed te gaan. Morgen weer richting huis!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten