Vrijwilligersdag Drenthepad

Vandaag was weer de jaarlijkse vrijwilligersdag van het Drenthepad. Deze keer waren we te gast bij de Jufferen Lunsingh in Westervelde.

We werden verwelkomt met een bakkie en een gebakkie en toen iedereen was voorzien begon Padcoördinator Luc aan de wetenswaardigheden van het afgelopen jaar. Over het algemeen waren er weinig bijzonderheden. Op mijn etappe is er dit jaar één melding geweest van een verdwenen bordje en ook bij veel andere etappes is er geen tot hooguit een of twee melding(en) geweest.

Op twee etappes is er echter sprake van vandalisme, de bordjes worden bekrast, beschadigd of vernield en zodra er nieuwe hangen begint het verhaal weer opnieuw. Voor die etappes worden er nu andere bordjes gemaakt, meer hufterproof-bordjes dus. Zo jammer toch dit? Wat is er nou voor leuks aan om die bordjes te slopen?

Gelukkig was er ook goed nieuws, de Drenthepadwandelaar krijgt een plaats in Orvelte, daar kun je met hem/haar op de foto. Voor mij persoonlijk ook leuk, want ik ben nog niet door Orvelte gekomen en tegen de tijd dat ik daar ben, staat de Drenthepadwandelaar wel.

Na een heerlijke, goed verzorgde lunch, sloten we de dag af met een wandeling en wat boften we met het weer.

En natuurlijk mocht de groepsfoto ook niet ontbreken.....

Het Drenthepad wordt door steeds meer wandelaars gevonden, dat blijkt uit de verkoop van de boekjes en uit de downloads vanaf de site. Dat snap ik wel, want Drenthe is prachtig. Ik ben blij dat ik een hele kleine bijdrage mag leveren aan het wandelplezier van al die wandelaars en ik hoop natuurlijk zelf nog veel wandelplezier te beleven op het Drenthepad.

Drenthepad 50 jaar

Vandaag stond er een feestje op het programma, de viering van het feit dat het Drenthepad 50 jaar bestaat. Samen met Hilly reed ik naar Gees. De viering was juist daar omdat daar in 1996 het Drenthepad als streekpad is geregistreerd en omdat daar toen het Wandelmannetje is onthuld. Een memorabele plek dus voor het Drenthepad.

Eenmaal in Gees wapperde de Drenthepadvlag en wees een bord ons in de goede richting. Binnen was het al gezellig druk, we begroetten diverse bekenden en toen schoven we aan een tafel voor het officiële gedeelte.

Tijdens het officiële gedeelte werd er eerst gesproken over de geschiedenis van het Drenthepad, Bijvoorbeeld dat het Drenthepad ooit een lijnwandeling was van het ene Nivon-huis naar het andere Nivon-huis en nadat het Pieterpad bekend werd, was het Drenthepad bijna ten dode opgeschreven. 

Daarna was het tijd voor het overhandigen van het eerste exemplaar van de nieuwe routebeschrijving, waren er sprekers van provincie, Nivon en andere partijen en werd bekend gemaakt dat er in Beilen in de buurt van het station een Drenthepadbeeld komt om begin- en/of eindpunt te markeren. Ook was er nog een anekdote over het naar links of rechts lopen van de wandelaar in het Drenthepadlogo. Ondertussen genoten wij van een Drenthepadgebakje en een bakkie.

Na het officiële gedeelte was er de mogelijkheid om met Kees een wandeling door Gees te maken, daar voelden Hilly en ik wel wat voor, dus wij sloten ons aan bij de wandelaars. We maakten een mooi rondje door Gees en kregen van alles te horen over het landschap rondom, over de bewoners en over de geschiedenis.

Bij terugkomst was het nog even tijd voor een hapje en een drankje. Na een erg leuke middag reden Hilly en ik weer huiswaarts. En met het nieuwe boekje op zak, kan ik straks vanuit Veenhuizen weer rustig verder wandelen op het Drenthepad.

Vrijwilligersdag Drenthepad

Vandaag was ik uitgenodigd voor de vrijwilligersdag van het Drenthepad. Deze dag vond plaats in het Van der Valk hotel Spier, voor mij slechts een minuut of 20 rijden met de auto.

Wij, de vrijwilligers, werden ontvangen met een bakkie met een lekkere koek en toen opende Luc de bijeenkomst. Hij vertelde dat het grootste deel van de vernieuwingen is afgerond, maar dat er op een paar plaatsen nog het een en ander gedaan moet worden. Dat geldt ook voor "mijn" route. Daar moet bij het uitkomen van de nieuwe gids nog een deel van de route gepijld worden. Dat kan nu nog niet, omdat het nieuwe boekje nog niet uit is.

Bij het pijlen was er ergens nog een heel oud paaltje, een van de eerste, gevonden en Luc liet deze zien, met een van de nieuwste paaltjes ernaast. Zie de ontwikkeling en samenwerking in wandelland.

Daarna vertelde iedere vrijwilliger iets over "zijn" route. Ik kon natuurlijk nog niet zo heel veel vertellen, ik ben nog maar net begonnen, maar ik kon mij natuurlijk wel netjes voorstellen....

 

Na het rondje vrijwilligers was het tijd voor een lekkere lunch, man wat een keuze was er, ik moest mijn best doen om niet te veel te eten. Gelukkig gingen we na het eten een stukje wandelen met elkaar, maar eerst moest er een foto van de vrijwilligers gemaakt worden voor in het nieuwe boekje. Dat had wat voeten in aarde, maar het lukte. Na een snelle schoenenwissel van mij (en enkele anderen) maakten we met elkaar een rondje van een kilometer of 5. 

Bij terugkomst bleek dat Luc padmarkeerder in hart en nieren is, want zelfs nu kon hij het niet laten om op de markeringen te letten, ook al zijn ze niet van het Drenthepad....

Weer terug bij Van der Valk namen we afscheid van elkaar, op naar de officiële opening van het vernieuwde Drenthepad!!!!

Het nuttige met het aangename verenigingen...

Kijk, dat ik een wandelaar ben en dat ik graag kilometers maak, zal geen verrassing zijn hier. Dat ik bij dat wandelen en kilometers maken mijzelf graag uitdaag, is volgens mij ook geen verrassing. Dat ik daarnaast ook graag van betekenis ben voor de maatschappij door vrijwilligerswerk te doen, denk aan de Droomdekens, heb ik ook wel bewezen. Als je dan de kans krijgt om jouw grootste hobby, wandelen, te combineren met jouw insteek om vrijwilligerswerk te doen, dan kun je niet anders dan "ja" zeggen. En zo gebeurde het dat ik vandaag op pad ging om een deel van de etappe Ruinen-Holtingerzand van het Drenthepad te voorzien van nieuwe markeringsbordjes. Ik mag mij vanaf nu etappebeheerder van deze dit deel van het Drenthepad noemen.

Het Drenthepad is het oudste LAW-pad van Nederland, ouder dan het veel bekendere Pieterpad. Op dit moment ondergaat het Drenthepad een herziening, waarbij de route in kilometers wordt uitgebreid, maar ook in etappes, van 18 naar 20 etappes. Nu staan er de komende periode in de bestaande etappes ook nog de nodige wijzigingen en aanpassingen te wachten en een deel daarvan mocht ik vandaag met coördinator Luc en zijn vrouw Wilma voorzien van gloednagelsplinternieuwe bordjes....

Ik had met Luc en Wilma afgesproken in Uffelte om vandaaruit per fiets de route na te lopen. En dat per fiets bracht mij gelijk al in gewetensnood. Ik heb een bloedhekel aan fietsen, een keer een ritje op en neer naar Meppel of een rondje met Manlief, prima! Maar fietsen naar Uffelte, per fiets de route nalopen en dan weer naar huis fietsen, de HEL!!! Aan de andere kant vind ik het dan weer van de zotte om voor die 11 km de fiets achterop de auto te zetten. Auto, 11 km, wtf!!! Nou ja, korte samenvatting, ik fietste naar Uffelte. Niet omdat ik fietsen leuk vind, maar omdat ik het belachelijk vind om voor die afstand de auto te pakken...

Het lukte om vandaag het bestaande deel van het Drenthepad te voorzien van nieuwe bordjes. Er is nog deel van de route dat aangepast gaat worden, maar dat is nu nog niet aan de orde. Voor nu hebben we alles spic en span in orde. Mocht er toch iets in orde zijn, meld dat dan hier!

Ik zal de route bij tijd en wijle controleren en mocht er inde tussentijd een melding komen over ontbrekende, onduidelijke of foutieve markering, dan ga ik mijn best doen om dat zo snel mogelijk op te lossen.

En nu zelf ook het Drenthepad uitlopen..... Gelukkig zitten er wat dat betreft geen eisen verbonden aan het zijn van etappebeheerder.....