En dan lopen eindelijk de temperaturen op, schijnt het zonnetje en kan het genieten weer beginnen. Maar voor het genieten echt kan beginnen, ging ik eerst aan het werk. Dit jaar maar weer een nieuwe poging doen om een moesstrook aan te leggen. De strook is afgebakend, maar was weer helemaal vol gegroeid met gras. Ik ben dus flink aan het spitten en schoffelen geweest. Daarna heb ik er wat verse grond op gegooid en nu wachten tot er daadwerkelijk gezaaid kan worden.
En daar heb ik al een voorproefje op genomen. Er lagen wat teentjes knoflook, die waren uitgelopen. Eens kijken of ze genoeg puf hebben om uit te groeien tot plantjes. Ook had ik zaadjes van een pepertje bewaard. Die ook maar in de aarde gedaan. En de bieslook van vorig jaar heeft zelf besloten om er weer iets van te maken. Het begin is er.
Dochterlief was ook weer volop aan het genieten. Eindelijk weer buiten op de trampoline.
De lente is begonnen!!!!
Waar ik dit blog ooit begonnen ben om te vertellen hoe de weg van de Wandelkerel naar zijn eerste 4Daagse verliep, is het intussen een kroniek geworden van een een gezin dat in stormachtig weer is beland, maar dat overeind is gebleven en volop geniet van elkaar en het leven. Ik hoop dat jullie mee genieten van de grote en kleine dingen die ons leven leuk maken.
Naar Purper:
JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER
Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!
Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!
Posts tonen met het label moestuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moestuin. Alle posts tonen
zaterdag 25 maart 2017
zaterdag 9 mei 2015
Groene vingers
Omdat ik tijdens het wandelen van Westerborkpad van één van mijn gastvrouwen aardbeienplantjes en een pompoenplantje had gekregen, moest ik nu echt aan de slag om te zorgen voor een stukje moestuin. En dat werd spitten.....
Ik kreeg even hulp van de schatjes, maar die waren het zware werk snel weer zat. Dus ik buffelde alleen door.
Het kostte me twee ochtenden, maar nu heb ik een stukje moestuin van zeven vierkante meter.
En helaas op dit moment alleen nog maar zwarte vingers.......
Ik kreeg even hulp van de schatjes, maar die waren het zware werk snel weer zat. Dus ik buffelde alleen door.
Het kostte me twee ochtenden, maar nu heb ik een stukje moestuin van zeven vierkante meter.
En helaas op dit moment alleen nog maar zwarte vingers.......
zondag 16 juni 2013
Uit eigen tuin...
Net zoals voorgaande jaren heeft Dochterlief een moestuin bij paps en mams in de tuin. Omdat ze nu niet meer elke dinsdagmiddag bij opa en oma is, haar allerliefste papa is tenslotte altijd thuis, is het onderhoud iets lastiger, maar deze zondag gingen we samen naar de moestuin. Er werd flink gewied, de opgekweekte plantjes werden in de tuin gezet en we gaven her en der wat water. Niet te veel, want volgens de voorspellingen zou er meer dan genoeg gaan vallen.
En nu wachten we af. We hopen op een goede oogst. Tomaten, pepers, paprika's, broccoli, radijs, sla, courgette en aardbeien.
En nu wachten we af. We hopen op een goede oogst. Tomaten, pepers, paprika's, broccoli, radijs, sla, courgette en aardbeien.
vrijdag 10 mei 2013
Groene vingers
De potjes met zaadjes in de vensterbank hebben het de afgelopen week erg goed gehad. De meeste potjes waren behoorlijk gevuld met groen, dus werd het tijd om ze in de moestuin te zetten. Daarom vertrokken Dochterlief en ik vanmiddag richting de tuin van Paps en Mams, waar Dochterlief haar eigen moestuin heeft. Afgelopen week had opa al gezorgd voor een stellage met gaas, zodat de vogels in ieder geval niet aan de groentes kunnen komen.
De sla en tomaten moeten nog even doorgroeien voor ze de moestuin in kunnen, maar de rest moest meer ruimte hebben. En dan heb je soms "pech" niet omdat het niet wil, maar juist omdat het te goed wil. De wortelen waren zo goed opgekomen, dat we die eerst moesten verspenen. Die zijn dus nog niet in de moestuin terecht gekomen, maar in een tijdelijk onderkomen. Daar mogen ze nog even hun best doen, zodat ze binnenkort ook de moestuin inkunnen.
De sla en tomaten moeten nog even doorgroeien voor ze de moestuin in kunnen, maar de rest moest meer ruimte hebben. En dan heb je soms "pech" niet omdat het niet wil, maar juist omdat het te goed wil. De wortelen waren zo goed opgekomen, dat we die eerst moesten verspenen. Die zijn dus nog niet in de moestuin terecht gekomen, maar in een tijdelijk onderkomen. Daar mogen ze nog even hun best doen, zodat ze binnenkort ook de moestuin inkunnen.
De rest van de vensterbankoogst kreeg een plekje in de fietsmand van Dochterlief, samen met haar laarzen en een paar sokken. Want je denkt toch niet dat ze met regenlaarzen aan over straat gaat als de zon schijnt. Zelfs niet als het halve dorp op vakantie is en het overgrote deel van de achterblijvers allang in de tuin zit te genieten van het zonnetje.
Samen met opa ging ze aan de slag. Eerst nog even onkruid wieden, toen regels spitten, plantjes erin zetten en water geven....
En nu wachten op de eerste oogst. En nog wat nieuwe zaadjes opkweken. We hebben nog paprika- en peperzaadjes, we willen nog boontjes en straks natuurlijk een tweede ronde met bietjes, radijsjes en broccoli.
Maar voor het zover is, eerst alles weer netjes opruimen!!!
zaterdag 4 mei 2013
Moestuin, jaar 3
Voor het derde opvolgende jaar gaan we een poging doen om onze eigen groente te kweken. Helaas is dat de afgelopen jaren beperkt gelukt, omdat de weersomstandigheden niet meewerkten. Maar we hebben ook geleerd van de afgelopen jaren. En dus zaaien we nu niet te veel in één keer, want 5 kroppen sla in één week zijn niet weg te krijgen, dus we zaaien sla in periodes van 3 weken. Net zoals de tomatenplanten, de broccoli en de radijsjes. De wortelen en de bietjes zaaien we in grotere hoeveelheden. Daar heb je tenslotte ook meer van nodig om een portie groente voor 4 + 2 personen te krijgen.
Maar de voorbereidingen gaan goed. De vensterbank staat vol met potjes en de eerste groenten steken hun kopje al boven de aarde uit.
Dus binnenkort eten wij groenten uit eigen tuin!!!
Maar de voorbereidingen gaan goed. De vensterbank staat vol met potjes en de eerste groenten steken hun kopje al boven de aarde uit.
Dus binnenkort eten wij groenten uit eigen tuin!!!
vrijdag 29 juni 2012
Zoveel te doen......
En nu is het bijna eind juni en ik heb amper de tijd gehad om hier iets te schrijven. En als ik al een keer de tijd had, dan had ik gewoon geen zin. Waar ik mij mee gezig gehouden heb? Voornamelijk met mijn werk. Examens afnemen en nakijken. De tweede correctie nakijken, daar zat dit jaar veel werk in. Ondertussen stapelt dan het reguliere nakijkwerk zich op. Toen volgden er nog herkansingen, die weer nagekeken moesten worden en ook bij de herkansingen was er weer een tweede correctie. Daarnaast draaide alles thuis (on)gewoon door. Hieronder een kort verslag van wat de junimaand ons bracht.
Het begon met de avond4daagse van 4 tot en met 7 juni. Elke dag om 18.00 uur melden bij de startlocatie is op sommige dagen toch wel een race tegen de klok. Maar gelukkig had manlief elke dag het eten op tijd klaar en kon ik de meeste dagen op tijd naar huis, vanuit mijn werk. Met veel plezier hebben we (Wandelmams, het Wandelmannetje en ik) de 4 avonden gewandeld en de weergoden waren ons zeer goed gezind, zodat we alle avonden zonder noemenswaardige regen hebben kunnen wandelen.
Ook het 52-project ligt stil. In ieder geval op dit blog. Natuurlijk heb ik nog wel het een en ander gedaan, want af en toe een handwerkje of een naaimachine-middag vind ik heerlijk om te doen. Ik zal dan ook proberen om vanaf volgende week weer trouw een 52-blog te posten. Wat ik de laatste tijd gedaan heb? Kijk maar.
Ik ben met dochterlief op lapjes-jacht geweest. We hebben stof gekocht voor een broek en een blousje, een rokje, een jurk en een tuniek voor haar. en ook nog stof voor een jurk voor mezelf. Het patroon van de broek heb ik ook geraderd en die ligt al op stof. En toen kreeg ik gebrek aan tijd, dus dat ligt er nog precies zo bij.
De tuniek was simpel om te maken, dus in een verloren uurtje heb ik die in elkaar gezet. Dan was er in ieder geval iets gemaakt voor haar. Helaas twijfelt dochterlief nu of ze de tuniek wel zo leuk vindt, met name het model, maar daar kan ik niets aan doen.
Verder ben ik aan het Granny's haken geweest. Experimenteren met kleur en grootte. Ik denk dat ik een lappendeken ga maken, waarbij ik de effen groene en de gekleurde blokken ga afwisselen. Dit haken is een leuk tijdverdrijf op vakantie.
Tussendoor hebben we de verjaardag van het Wandelmannetje gevierd. En dit jaar wilde hij graag een paar vrienden uitnodigen op zijn "echte" verjaardag. Dat vonden wij een leuk idee, maar dan wel nadat zijn neefjes en nichtjes waren geweest, zodat hij hen ook voldoende aandacht kon geven. En zo kon het gebeuren dat er 's avonds 4 jongens van 11 en 12 een film zaten te kijken. Gelukkig beschikken wij over een tweede tv in een aparte kamer, want manlief wilde een EK-wedstrijd zien. Af en toe hoorden we de heren schateren, ze werden voorzien van een natje en een droogje en na afloop van de film mochten ze nog even in het donker op de trampoline springen. Toen ik het Wandelmannetje naar bed bracht zei hij me dat dit de leukste verjaardag ooit was geweest. Hopelijk blijft dat zo tot zijn dertiende verjaardag.
En toen was het tijd voor het dorpsfeest. Dochterlief deed mee aan de optocht en met een zelfgeschreven rap was het Wandelmannetje met een aantal jongens uit zijn klas verkozen tot topact en mocht meedoen aan de scholencompetitie in de feesttent. Ze behaalden geen van beide een eerste prijs, maar ze hebben met veel plezier meegedaan.
Na afloop van de feestweek hadden we een kleine pauze in alle activiteiten. Het voetbalseizoen was afgelopen en dochterlief had alleen nog het slottoernooi van de hockeycompetitie. We hebben de kennismakingsavond van de middelbare school van het Wandelmannetje bezocht, maar verder was het even rustig.
De afgelopen dagen ben ik op kamp geweest met mijn brugklassers en dat was weer genieten. Enorm vermoeiend, maar ik zou het voor geen goud willen missen. Het wandelen is er de laatste weken niet van gekomen, maar dat maken we nog wel goed. Al met al was juni, net als alle voorgaande jaren, een drukke maand.
Het begon met de avond4daagse van 4 tot en met 7 juni. Elke dag om 18.00 uur melden bij de startlocatie is op sommige dagen toch wel een race tegen de klok. Maar gelukkig had manlief elke dag het eten op tijd klaar en kon ik de meeste dagen op tijd naar huis, vanuit mijn werk. Met veel plezier hebben we (Wandelmams, het Wandelmannetje en ik) de 4 avonden gewandeld en de weergoden waren ons zeer goed gezind, zodat we alle avonden zonder noemenswaardige regen hebben kunnen wandelen.
Ook het 52-project ligt stil. In ieder geval op dit blog. Natuurlijk heb ik nog wel het een en ander gedaan, want af en toe een handwerkje of een naaimachine-middag vind ik heerlijk om te doen. Ik zal dan ook proberen om vanaf volgende week weer trouw een 52-blog te posten. Wat ik de laatste tijd gedaan heb? Kijk maar.
Ik ben met dochterlief op lapjes-jacht geweest. We hebben stof gekocht voor een broek en een blousje, een rokje, een jurk en een tuniek voor haar. en ook nog stof voor een jurk voor mezelf. Het patroon van de broek heb ik ook geraderd en die ligt al op stof. En toen kreeg ik gebrek aan tijd, dus dat ligt er nog precies zo bij.
De tuniek was simpel om te maken, dus in een verloren uurtje heb ik die in elkaar gezet. Dan was er in ieder geval iets gemaakt voor haar. Helaas twijfelt dochterlief nu of ze de tuniek wel zo leuk vindt, met name het model, maar daar kan ik niets aan doen.
Verder ben ik aan het Granny's haken geweest. Experimenteren met kleur en grootte. Ik denk dat ik een lappendeken ga maken, waarbij ik de effen groene en de gekleurde blokken ga afwisselen. Dit haken is een leuk tijdverdrijf op vakantie.
Tussendoor hebben we de verjaardag van het Wandelmannetje gevierd. En dit jaar wilde hij graag een paar vrienden uitnodigen op zijn "echte" verjaardag. Dat vonden wij een leuk idee, maar dan wel nadat zijn neefjes en nichtjes waren geweest, zodat hij hen ook voldoende aandacht kon geven. En zo kon het gebeuren dat er 's avonds 4 jongens van 11 en 12 een film zaten te kijken. Gelukkig beschikken wij over een tweede tv in een aparte kamer, want manlief wilde een EK-wedstrijd zien. Af en toe hoorden we de heren schateren, ze werden voorzien van een natje en een droogje en na afloop van de film mochten ze nog even in het donker op de trampoline springen. Toen ik het Wandelmannetje naar bed bracht zei hij me dat dit de leukste verjaardag ooit was geweest. Hopelijk blijft dat zo tot zijn dertiende verjaardag.
En toen was het tijd voor het dorpsfeest. Dochterlief deed mee aan de optocht en met een zelfgeschreven rap was het Wandelmannetje met een aantal jongens uit zijn klas verkozen tot topact en mocht meedoen aan de scholencompetitie in de feesttent. Ze behaalden geen van beide een eerste prijs, maar ze hebben met veel plezier meegedaan.
Ook de uitgekomen zaadjes werden in de moestuin gezet en om te voorkomen dat de vogels alles kapot pikken heeft opa de moestuin voorzien van een anti-vogel-net.
Na afloop van de feestweek hadden we een kleine pauze in alle activiteiten. Het voetbalseizoen was afgelopen en dochterlief had alleen nog het slottoernooi van de hockeycompetitie. We hebben de kennismakingsavond van de middelbare school van het Wandelmannetje bezocht, maar verder was het even rustig.
De afgelopen dagen ben ik op kamp geweest met mijn brugklassers en dat was weer genieten. Enorm vermoeiend, maar ik zou het voor geen goud willen missen. Het wandelen is er de laatste weken niet van gekomen, maar dat maken we nog wel goed. Al met al was juni, net als alle voorgaande jaren, een drukke maand.
Abonneren op:
Posts (Atom)