Een dagje WK Hockey

Dochterlief en gingen vandaag naar het WK Hockey, helaas zonder de Wandelkerel, hij wilde wel mee, maar hij kon geen vrij krijgen. Heel jammer....

We gingen met de trein, Dochterlief gebruikte de tijd om te leren voor de Landelijke Kennistoets (LKT) en ik had een haakwerkje meegenomen.

Helaas was er wat vertraging, we zaten in een trein waarvan de deuren niet meer dicht wilden. Gelukkig kwam er even een later een volgende trein op het tegenoverliggende perron, dus we staken snel over. We waren niet de enigen die dat deden, dus deze trein was retevol. We misten vervolgens de aansluitende bus, we waren dus later dan gepland in het Wagener Stadion.

Met een dagkaart kun je vier wedstrijden bekijken, maar door de vertraging was de eerste wedstrijd al een eind op weg. We gingen dus eerst maar naar de merchandise. Daar vertrokken we natuurlijk niet met lege handen, nog meer tassen om mee te sjouwen vandaag. Dat meesjouwen beviel niet zo goed, dus al snel herpakten de boel en toen hielden we allebei weer één tas over om mee te sjouwen.

We zochten onze plekken op de tribune om 'onze' eerste wedstrijd van de dag bij te wonen. Dat was Engeland tegen Chili Ondertussen aten we onze lunch, daar waren we wel aan toe. We kregen ook te maken met wat druppels, niet echt regen, maar wel genoeg om vervelende vlekken op mijn bril te krijgen. Ik leende dus even de bucket hat die Dochterlief bij haar merch had gekregen.

Na deze wedstrijd verlieten we de tribune en wilden we even een rondje lopen langs alle stands, het begon alleen enorm te regenen. We schuilden dus even in een horecatent. Gelukkig was het een korte bui, dus al snel zwierven we over het terrein. We bekeken diverse hockeysticks, de nieuwste schoenen van Adidas en nog veel meer. Ik kocht toch nog maar een (oranje) pet, want de bucket hat vond ik niet echt ideaal. Dochterlief kocht twee hockeyballen, sticks liggen nog wel thuis, kan ze toch weer eens een balletje slaan.

De volgende wedstrijd was de wedstrijd tussen Australië en China. Hier ging het spel toch wel iets sneller dan de wedstrijd ervoor. Tijdens de wedstrijd kwamen er vliegtuigen heel laag over, we konden de piloot bijna in zijn holle kies kijken...

Na deze wedstrijd haalden we iets te drinken en te eten, maar al snel gingen we weer naar de tribune, want DE wedstrijd waar we voor kwamen stond nu op de planning, namelijk Nederland-India.

Het stadion zat nu echt stampvol en de sfeer was fantastisch. Bij de officiële opkomst werd er enorm gejuicht voor de Nederlandse hockeysters.

We hebben enorm genoten van deze wedstrijd, wat een sfeer en wat een wedstrijd. 

Na de wedstrijd wachtten we nog even het ererondje van de hockeydames af en daarna snelden we naar de bushalte. Het lukt ons ondanks de drukte om de gewenste trein te halen en tegen half 11 's avonds waren we weer thuis. Wat was het een leuke dag!!!

Trage Tocht Meppel

Na de lange wandeldag van vorige week en de aanslag op de (natte) voeten, wilden Mams en ik het vandaag bij een kortere afstand houden. We besloten om de Trage Tocht in Meppel te gaan lopen, niet  alleen een korte afstand, maar ook lekker dichtbij. Zo dichtbij dat we besloten om te gaan fietsen naar het startpunt, station Meppel.

We kozen ervoor om eerst door de binnenstad te lopen, daar was het nu nog lekker rustig. Bovendien vallen de mooie gebouwen en bijzondere plekjes nog meer op als er bijna geen mensen lopen.

Vanuit de binnenstad liepen we zo langs het water een  park in. Langs de geluidswallen, waar de klaprozen uitbundig bloeiden, liepen we de stad uit. 

Na het oversteken van de spoorlijn  moesten we een trap naar beneden nemen. En tot onze grote schaamte hadden we deze trap nog nooit gezien, terwijl we hier toch regelmatig met de auto langs rijden. Onderaan de trap moesten we ergens links aanhouden, maar dat pad liep dood. We probeerden om op de goede plek te komen, maar die poging strandde bij de heuphoge brandnetels. We wisten dat we langs de spoorlijn onder het viaduct door moesten, maar hoe we daar moesten komen?

We besloten om dan maar terug te gaan en een alternatieve route te zoeken. Mams was alweer halverwege de trap omhoog toen ik een bijna overwoekerd pad ontdekte dat de goede kant opging. Ik riep Mams terug en we tijgerden door de begroeiing in de goede richting. We waren hier even niet meer zo blij met onze korte broeken, zowel Mams als ik kwamen in aanraking met een brandnetel.

Na een honderd meter tijgeren, was de hoge begroeiing verdwenen en was er weer gewoon een pad zichtbaar. Pfffffffff, opluchting.

We slingerden door het Meppeler bos om vervolgens in de wijk Oosterboer uit te komen. Toch hadden we niet het idee dat we in een woonwijk liepen, het ging voornamelijk door de groene zones van de wijk.

Als we de Oosterboer verlaten, komen we in het Reestdal. Wat een prachtig stuk van de route volgt er dan. Langs schaapjes, ooievaars en een uitkijktoren, die we natuurlijk beklimmen, bereiken we Meppel weer.

We maken nog een ommetje door het Wilhelminapark en langs de gracht voor we weer terug worden gestuurd naar het station. Het zit er weer op voor vandaag.

We ontdekten weer nieuwe plekjes in en om Meppel en dat terwijl we hier toch al jaaaaaaaren rond wandelen.