Eindfestival Nationale Wandeluitdaging, Soest

Vandaag was eens een andere wandeldag. Van april tot en met september loopt er in het dorp een groep van ruim 80 mensen wekelijks een rondje. Dit in het kader van de jaarlijkse Nationale Wandeluitdaging van de Bas van de Goor Foundation. Ik mag tijdens die wekelijkse wandeling de groep begeleiden die de langste afstand kan lopen. Hoe lang die afstand dan is varieert per week, want soms beginnen we ook met sport en spel. Vandaag was de afsluiting van deze periode bij Paleis Soestdijk, waar groepen uit het hele land bij elkaar kwamen om 1, 3, 5 of 10 kilometer te lopen.

Vanmorgen vertrokken we met een bus met ruim 50 personen richting Soest. Van die ruim 50 personen gingen er 15 van start op de 10 kilometer en die groep mocht ik samen met Corry begeleiden.

Eenmaal in Soest werd de bus keurig geparkeerd en vervolgens liepen we met zijn allen naar het Festivalterrein. Alle kaartjes werden keurig gescand en na wat afspraken over verzamelpunten en andere zaken, konden we los. Even kijken wat er te zien en te doen was, maar eerst een toiletbezoek.

Om 11 uur begon Bas van de Goor met een openingspraatje, hij werd opgevolgd door de burgemeester van Baarn, toen volgde een warming-up door Barbara de Loor en daarna mochten we (eindelijk) van start.

De 10-kilometergroep met de Nijeveense vlag!

We vertrokken in de meute en dat was even aanpassen en doorhobbelen, maar na verloop van tijd kregen we iets meer ruimte om ons heen. Corry en ik hadden afgesproken dat ik vooraan zou lopen en zij achteraan, zodat we in ieder geval zicht hadden op waar iedereen ongeveer was. Dat werkte prima. Af en toe hield ik halt om iedereen even te laten wachten op de achterhoede, zodat we nooit erg ver uit elkaar zouden lopen. Na ruim 3,5 kilometer bereikten we een rustpost, waar een sanitaire stop werd gehouden en er even tijd was om iets te eten. 

Bij het verlaten van de rustpost werden we nog even geïnterviewd door de organisatie en daarna gingen we weer lekker verder.

De route ging voornamelijk door de bossen en dat was soms flink opletten, maar vooral genieten! Dan liep ik een stukje op met de een en dan weer met de ander, leuk om zo met (bijna) iedereen even bij te kletsen. Vlak voor de finish pakten we de Nijeveense vlag er weer bij en zo liepen we, trots op waar we vandaan komen, de finish over.

We kregen allemaal onze medaille en na een finishfoto zochten we de andere wandelaars van onze groep weer op. Langzaam zeker ging het richting de bus, voor mij natuurlijk pas na nog een sanitaire stop...

Het was een prachtige dag, een dag waar iedereen, op zijn eigen manier, een prestatie heeft neergezet! Op naar het volgende seizoen....