Ook vanmorgen was ik weer voor de wekker wakker en omdat ik gisteren zo goed als alles had ingepakt, kon ik ook nu nog even lezen voor ik mijn spullen naar de auto bracht om vervolgens aan te schuiven bij het ontbijt. Tina kwam mij weer even gezelschap houden voor ik op de fiets stapte en net als gister was ik al snel weer bij De Toekomst.
Het duurde even voor ik Carola vond, maar ook vandaag vonden we elkaar op tijd voor de start. Vandaag was de route zo samengesteld dat we, de 40-kilometerlopers, eerst een extra lus maakten via Winschoten en dat we later op de dag nog een extra rondje van 5,5 kilometer maakten ten opzichte van de 25-kilometerlopers. Dat gaf ons meerdere mogelijkheden om Aike, Hilly, Liana en Tina onderweg te treffen. Maar voor we over een ontmoeting konden nadenken, gingen we eerst maar op pad richting Winschoten. Onze eerste pleisterplaats was Heiligerlee. Hier kwamen we langs het standbeeld van Graaf Adolf, ter nagedachtenis aan de slag bij Heiligerlee. Het standbeeld werd in het schemerlicht prachtig uitgelicht.
Even verderop in Heiligerlee werden we door het klokkengieterijmuseum gestuurd. Hier was veel te zien, we namen dan ook even de tijd om stil te staan en foto's te nemen. Elke keer tijdens de Tocht om de Noord denk ik, ik moet hier nog eens terugkomen om dit of dat te bekijken, en nu dus ook....
Na het klokkengieterijmuseum kwamen we al snel bij de eerste splitsing van vandaag, op naar Winschoten. In Winschoten kwamen via een park bij een oude school waar de Stichting Oud Winschoten onderdak heeft gevonden. De voormalige lokalen stonden vol met allerlei historische materialen, prachtig om te zien. Omdat Carola en ik redelijk in de voorhoede liepen, was het nog erg rustig bij de toiletten, daar maakten we dus maar even gebruik van. Toen we de toiletruimte verlieten, was het een heel stuk drukker. We sloegen een bakkie over, nog maar even een paar kilometer doorlopen.
We maakten nog een mooi rondje door Winschoten en toen stampten we door naar Westerlee. Hier was de samenkomst met de 25 kilometer en we hoopten dat we daar een eerste ontmoeting zouden hebben met de rest. Nou, dat lukte, Toen wij aankwamen bij de rust in Westerlee zaten Aike, Hilly, Liana en Tina op het terras. Ze regelden direct een aantal stoelen erbij, want ook Roelie kwam net aangelopen. Het werd een gezellige en drukke rust daar....
We vertrokken net na de 25-kilometerlopers, maar we haalden ze al snel weer in. Niet omdat wij zo hard liepen, maar omdat ze op zoek waren naar een cache. Carola en ik vervolgden onze weg, we gingen weer naar Scheemda. We vonden het nu gezellig druk zo met ook de 25-kilometerlopers om ons heen. We maakten dan ook een praatje met die en gene en zo schoven de kilometers onder onze schoenen door. Voor we in Scheemda kwamen, werden we onderweg getrakteerd op live muziek, even genieten.
Weer in Scheemda moest ik naar het toilet, gelukkig was daar een mogelijkheid voor bij de sporthal. Net toen ik naar de sporthal wilde lopen, gingen de deuren dicht, de wandelaars mochten binnen niet meer naar het toilet. Nu stond er gelukkig ook een dixie langs de weg, dus ik sloot snel aan in die rij. Helaas was er iemand die heel veel tijd nodig had op die dixie, ik stond daar dus behoorlijk lang te wachten. Die ene persoon had net zo lang werk als de drie mensen voor mij en mijzelf bij elkaar...
Ondertussen waren de 25-kilometerslopers ons achterop gekomen en dus vertrokken we met zijnz essen voor het vervolg. Dat vervolg duurde niet heel erg lang, de andere vier gingen lekker pauze houden bij de bakker in Scheemda, Carola en ik gingen verder.
We verlieten Scheemda weer via het terrein van de brandweer. Hier gingen we nog even met de mascotte op de foto, maar de verdere activiteiten lieten we aan ons voorbij gaan.
Onze volgende stop stond gepland in Nieuw-Scheemda, een kilometer of 10 na de stop in Westerlee. De activiteiten, en mijn toiletbezoek, hadden welsiwaar voor wat oponthoud gezorgd, maar ons plan was nog steeds om pas in Nieuw-Scheemda weer te gaan zitten.
De route daarheen was rechttoe, rechtaan langs het water. We zagen ook dat we op de terugweg aan de andere kant van het water weer richting Scheemda zouden lopen, maar zover waren we nog lang niet. De molen moest nog een paar uur wachten op ons....
Het was ondertussen gezellig druk op de route, ook omdat de 25-kilometerlopers nog steeds met ons opliepen. O, en ook voor ons uit, want bij het bruggetje in Nieuw-Scheemda zagen we de eerste wandelaars al oversteken naar de overkant. Zo ver waren wij nog lang niet, wij moesten nog naar het keerpunt en vanuit daar dan nog een extra rondje van 5,5 kilometer maken. We deden een bakkie en een tosti in Nieuw-Scheemda en toen gingen we op naar het extra rondje. Vanaf hier nog drie keer uurtje wandelen.
Het eerste uurtje was de aanloop naar het extra rondje van 5,5 kilometer en het grootste deel van het extra rondje. Op papier zag dit eruit als een DBO'tje (Dom Blokkie Om), maar dat viel in de praktijk enorm mee, het was best een leuk rondje. Voor we het wisten waren we dan ook bij Landwinkel Ol Diek. Hier was het erg gezellig en nog belangrijker, er werd mosterdsoep verkocht. Dat zagen we wel zitten, dus we streken neer aan een tafeltje met een, echt werkelijk, heerlijke kom mosterdsoep.
Ondertussen hadden we allebei een tapeje her en der nodig. Ik had een blaar op de rand van mijn linkerhiel, verklaarbaar door het feit dat mijn wandelschoenen eigenlijk op zijn, maar de nieuwe zijn nog niet leverbaar, dus ik moest nog met deze op pad. Ik kreeg de b;aar niet doorgeprikt, maar ik kon hem wel goed afplakken. Ook Carola had een irritatieplekje, maar zij had minder tijd nodig om dit af te plakken. De rust hier duurde dus wel iets langer dan gepland, maar nu konden we de laatste twee uurtjes weer lekker doorlopen, was de verwachting.
Het tweede uurtje hadden we gepland van de landwinkel naar de molen. De 25-kilometerlopers liepen ondertussen ergens voor ons, dus wij stampten lekker door. Het was wel een mooi stuk van de route, langs het water, met prachtige uitzichten. Toen we vlakbij de molen waren, kreeg Carola een telefoontje van Aike. Zij zaten bij de molen en daar waren heel weinig zitplaatsen. Hoe ver wij waren, want als we er bijna waren, hielden ze de stoelen nog even voor ons bezet. Nou graag!!! En zo hadden we even een lekkere zitplek bij de molen, met uitzicht op een shanty-koor. De 25-kilometerlopers vertrokken voor het laatste uurtje wandelen, wij zouden er even later achteraan gaan.
Na een korte pauze begonnen Carola en ik aan het derde uurtje wandelen, op naar de finish. We liepen nu aan de andere kant van het water, met zicht op het fietspad waar we vanmorgen liepen. De eerste (suiker)bieten lagen al opgestapeld langs de kant van de weg.
We staken de A7 over en zagen Scheemda in de verte al liggen, al was het vanaf hier nog wel 4 kilometer naar de finish. Er was nog wel voor het nodige vertier gezorgd, de vaste accordeonist zat hier langs de weg.
Eenmaal in Scheemda vlogen de laatste kilometers onder onze schoenen door. Nog even door de kerk, nog even een leuk aanmoedigingsbord, nog even langs de Esbörg en dan hup naar de finish. Op de 'heuvel' werden we nog even opgefrist door de wasbrigade, zodat we fris en fruitig de finish over konden.
Ik meende dat ik de 25-kilometerlopers net voor de finish zag staan en dat bleek te kloppen. ze hadden daar op ons gewacht zodat we met zijn zessen over de finish konden, dat was een leuke verrassing voor Carola en mij. Onder begeleiding van de koren liepen we al swingend naar de finishlijn. Een van de koorleden maakte hier, op verzoek van Tina, foto's van.
het koorlid was geen topfotograaf, dus we maakten net na de finish nog maar even een nieuwe groepsfoto, maar pas nadat Aike ook een finishfoto van Carola en mij had gemaakt.
Daar kijken Carola!!
Binnen haalden we onze medaille, we kregen een bakje hutspot en we deden een drankje. We waren ook ruim op tijd om de huldiging van Roelie en de andere 3 wandelaars te zien. De dag werd afgesloten met het benoemen van oprichter Peter Veldhuis tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Het was dus al met al een gedenkwaardige 20e editie van de Tocht om de Noord!
Ik fietste naar de auto en met behulp van Charlotte en Tina, zette ik het fietsenrek weer op de auto en de fiets weer op het fietsenrek. Ik nam afscheid van alle bekenden en toen reed ik naar huis, op naar mijn eigen douche en mijn eigen bed. En wat het volgend jaar wordt bij de Tocht om de Noord, nog geen idee.......
