Vanmorgen heb ik besloten dat ik vandaag ging voor rustig 'an, genieten en een relatief korte afstand. En dat is gelukt! Na een bakkie thee en het inpakken van mijn rugzak was ik er weer klaar voor.
Vanaf de camping in Stokkum heb ik het Pieterpad weer opgezocht en vanaf daar was het gelijk weer een klein stukje klimmen, maar dat deed ik dus nu op mijn dooie gemakkie. Na een paar kilometer liep ik Duitsland in, dat zag ik aan een verkeersbord, maar ook KPN was heel snel met het melden dat ik in Duitsland was.
Ik had mijn veters bij de voorvoeten iets te strak aangetrokken, dus na een kilometer of 3 kreeg ik een beetje dove voorvoeten, het eerstvolgende bankje was dus voor mij. Toen ik net mijn veters had gestrikt, kwamen er drie dames voorbijlopen met een Pieterpadboekje in de hand. Een goed moment om nog even te blijven te zitten, even wat afstand creëren.
Ik liep verder richting Hoch-Elten en hier genoot ik van een heel mooi stuk van de route. Prachtige kerk, prachtige vergezichten, religieuze beelden, kunst, leuke paadjes en een cadeautje. Het kon niet op.
Net Duitsland weer uit werd ik een pad opgestuurd dat amper herkenbaar was als pad, het was meer een wildernis. Helaas was het geen kort pad. Ik kwam twee tegengestelde lopers tegen, die ook niet helemaal blij waren met het pad, maar gelukkig komt aan alles een eind, dus ook aan deze jungle....
Ondertussen kreeg ik trek, dus bij het eerste bankje dat ik tegenkwam, trakteerde ik mijzelf op een broodje tonijn uit eigen voorraad. Op het bankje had ik uitzicht op de kerk van Hoch-Elten, toch leuk om te zien waar ik vandaan was gekomen.
Dat broodje tonijn was precies genoeg voor mij om Tolkamer te bereiken en in Tolkamer trakteerde ik mijzelf op een beste uitsmijter. Al dacht ik even dat ik Tolkamer niet zou bereiken, de weg was afgezet. Gelukkig kon ik er gewoon langs, maar er was iets met een camper en een bocht...
Na Tolkamer ging het richting de veerpont om de oversteek te maken naar Millingen aan de Rijn, maar voor ik daar was, moest ik nog meer kilometers lopen dan ik had verwacht. Niet dat het verkeerd lopen was, helemaal niet zelfs, het was weer volop genieten. Ik belde nog even naar mijn beoogde camping of ik welkom was en dat was zeker het geval. Ik heb eigenlijk nog nooit meegemaakt dat je met een trekkerstentje niet welkom bent voor één nacht, maar het is toch wel fijn om dat zeker te weten voor je de camping oploopt. Lopend nog een paar kilometer verder moeten, kost toch weer behoorlijk wat tijd.
Ik was net te laat om direct op de veerpont te kunnen stappen, maar dat vond ik geen probleem, even zitten en uitkijken over de Rijn was een heerlijk relaxmomentje. De oversteek zelf trouwens ook.....
In Millingen deed ik nog even snel wat boodschappen bij de AH, eindelijk een keer wandelcola voor na de wandeling en vanaf de AH was het nog 1,5 kilometer naar de camping. Tentje neergezet, bed opgemaakt, gedoucht en vervolgens heerlijk in het zonnetje gezeten.
In mijn sokken en schoenen vond ik de restanten van het jungle-pad, dus ook die gelijke maar even goed schoongemaakt en toen was het tijd voor een telefoontje naar de jarige Wandelkerel. Volgende week mogen we taart bij hem komen eten, maar ik kon deze dag natuurlijk niet voorbij laten gaan zonder een borrel te drinken op zijn verjaardag.
En morgen, morgen ga ik naar Groesbeek, weer een dag heerlijk genieten van het buitenspelen, net als vandaag. Gelukkig heb ik de mineur van gisteren achtergelaten in Stokkum.
