52.536 Bu-jo september

September is alweer even op weg, maar er waren zoveel andere leuke creatieve dingen, dat mijn bu-jo nog even moest wachten. Ik maakte er een vrolijke bloemenbende van.....

Eindfestival Nationale Wandeluitdaging, Soest

Vandaag was eens een andere wandeldag. Van april tot en met september loopt er in het dorp een groep van ruim 80 mensen wekelijks een rondje. Dit in het kader van de jaarlijkse Nationale Wandeluitdaging van de Bas van de Goor Foundation. Ik mag tijdens die wekelijkse wandeling de groep begeleiden die de langste afstand kan lopen. Hoe lang die afstand dan is varieert per week, want soms beginnen we ook met sport en spel. Vandaag was de afsluiting van deze periode bij Paleis Soestdijk, waar groepen uit het hele land bij elkaar kwamen om 1, 3, 5 of 10 kilometer te lopen.

Vanmorgen vertrokken we met een bus met ruim 50 personen richting Soest. Van die ruim 50 personen gingen er 15 van start op de 10 kilometer en die groep mocht ik samen met Corry begeleiden.

Eenmaal in Soest werd de bus keurig geparkeerd en vervolgens liepen we met zijn allen naar het Festivalterrein. Alle kaartjes werden keurig gescand en na wat afspraken over verzamelpunten en andere zaken, konden we los. Even kijken wat er te zien en te doen was, maar eerst een toiletbezoek.

Om 11 uur begon Bas van de Goor met een openingspraatje, hij werd opgevolgd door de burgemeester van Baarn, toen volgde een warming-up door Barbara de Loor en daarna mochten we (eindelijk) van start.

De 10-kilometergroep met de Nijeveense vlag!

We vertrokken in de meute en dat was even aanpassen en doorhobbelen, maar na verloop van tijd kregen we iets meer ruimte om ons heen. Corry en ik hadden afgesproken dat ik vooraan zou lopen en zij achteraan, zodat we in ieder geval zicht hadden op waar iedereen ongeveer was. Dat werkte prima. Af en toe hield ik halt om iedereen even te laten wachten op de achterhoede, zodat we nooit erg ver uit elkaar zouden lopen. Na ruim 3,5 kilometer bereikten we een rustpost, waar een sanitaire stop werd gehouden en er even tijd was om iets te eten. 

Bij het verlaten van de rustpost werden we nog even geïnterviewd door de organisatie en daarna gingen we weer lekker verder.

De route ging voornamelijk door de bossen en dat was soms flink opletten, maar vooral genieten! Dan liep ik een stukje op met de een en dan weer met de ander, leuk om zo met (bijna) iedereen even bij te kletsen. Vlak voor de finish pakten we de Nijeveense vlag er weer bij en zo liepen we, trots op waar we vandaan komen, de finish over.

We kregen allemaal onze medaille en na een finishfoto zochten we de andere wandelaars van onze groep weer op. Langzaam zeker ging het richting de bus, voor mij natuurlijk pas na nog een sanitaire stop...

Het was een prachtige dag, een dag waar iedereen, op zijn eigen manier, een prestatie heeft neergezet! Op naar het volgende seizoen....

Høken

Zoals ik gister al zei, had ik zaterdagavond een feestje. Na ruim 30 jaar ging ik weer met vriendin Femke naar Normaal. In onze tienerjaren kwam de band altijd op vrijdagavond in de tent tijdens de feestweek in het dorp, we konden het lopend af. Vroeger zag dat er zo uit:

Nu gingen we naar Dalfsen en werden we, samen met van de zoon en schoondochter van Femke, gebracht door D. de man van Femke. Dat brengen naar Dalfsen is trouwens nog wel een ding. Er komen vele bezoekers in de kar achter de trekker. Die karren zijn gevuld met stro en dat stro wordt kwistig rondgestrooid, ook de auto waar wij inzaten kreeg het nodige stro te verwerken. D. zette ons een stukje voor de feestlocatie uit de auto en ook wij bleven even staan om de optocht van trekkers met karren te bekijken.

Eenmaal op het feestterrein haalden we wat te drinken en begonnen we met een optreden van Bertus Staigerpijp. We zingen buiten mee met "De jongens van de bouw" en iets met "Castagnetten'. Uiteindelijk zochten we met zijn vieren een plekje in de tent, die overigens echt enorm was...

Toen Normaal begon gingen we ouderwets Høken, oftewel, we gingen helemaal los....

Natuurlijk kreeg ik een bierdouche, ik heb mijn bril maar even afgezet, maar man wat was het genieten!!!

En natuurlijk maakten Femke en ik een nieuwe selfie, niks veranderd toch??

Ja, ik heb achter Femkes schouder 'iets' verwijderd, daar stond een man in zijn blote bast, brrrrrr.

En om nog een beeld te geven van de grootte van de tent, klik hier.