Pelgrimspad IJsseldelta, Hasselt-Zwolle

Vandaag stond de laatste etappe van het Pelgrimspad IJsseldelta op de planning, nog 12,5 kilometer van Hasselt naar Zwolle. Ik ging op de fiets naar het station en omdat het vandaag een kort stukje was, namen we een trein later dan de vorige keren. De bus sloot naadloos aan bij de trein en dat betekende dat we tegen half 10 Hasselt uitliepen.

Via de Zwartewaterbrug liepen we naar het industrieterrein van Hasselt. De brug over was prachtig, zicht op de skyline van Hasselt. Het industrieterrein was vanzelfsprekend een stukje minder interessant, maar soms moet je even ergens doorheen voor je bij het mooie komt en dat was ook nu zeker het geval.

Na het industrieterrein kwamen we op de Zwolsedijk en naast dat het daar prachtig lopen is, was er nog een belangrijk punt, een rustpunt. We hoopten dat we daar een bakkie konden doen en Hilly en ik hoopten op een toilet. Maar voor we daar waren genoten we van de het uitzicht over de weilanden en prachtige Hollandse lucht.

Het was ons even niet duidelijk waar nu precies de rustpost was, dus we maakten een rondje extra, maar tijdens dat rondje pakten we wel het toilet mee. Bij de rust bleek dat er geen koffie te verkrijgen was, maar we besloten om wel even op de picknickbank te gaan zitten. We zaten nog maar net toen er vanuit het huis iemand naar ons toe kwam lopen. 'Willen jullie koffie? Er staat geen apparaat, want dat is net kapot gegaan, maar ik kan binnen wel even een bakkie voor jullie zetten.' Nou graag natuurlijk. En zo zaten we even later alsnog aan een bakkie.

Het rustpunt zit op het punt waar het Zwarte Water en de Overijsselse Vecht samenkomen, echt een prachtig punt en dus tijd voor een fotomomentje....

De roeivereniging zit ook in de buurt, dus net voor we gingen zitten, maakte ik dit plaatje.

Na de rust waren alle roeiers weer weg, weer een heel ander gezicht.

Fotomomentje.....

De route was eenvoudig te volgen, gewoon rechtdoor over de dijk, die eerst Zwolsedijk heette en die overging in de Hasselterdijk op het moment dat we de gemeente Zwolle binnenliepen. Het bleef genieten, het zonnetje was er regelmatig, het uitzicht was mooi en het was niet enorm druk op de dijk.

Zwolle in zicht.....

We staken de brug over het Zwarte Water over en vervolgden onze weg aan de andere kant. Ook hier was het prettig wandelen, al werd het wel wat drukker. Eigenlijk ging het veel te snel, want even later zagen we in de verte de Peperbus al, ons eindpunt van vandaag en het eindpunt van het Pelgrimspad IJsseldelta.

Net voor we bij de Peperbus aankwamen kregen we een blikje cola, ook na een klein stukje wandelen is dat erg lekker en goed voor het 'herstel'... ;-) 

De laatste paar honderd meter waren zo voorbij en eenmaal binnen haalden we de laatste stempels. Nou ja, stempels, het was natuurlijk dezelfde stempel alleen op heel veel verschillende plekken.

Op weg naar het station liepen we nog een keer naar het Academiehuis, toen we daar de eerste keer waren, werd ons verteld dat er een nieuw stempel was besteld, speciaal voor het Pelgrimspad IJsseldelta. We hebben toen wel een andere stempel gekregen, maar we wilden nu natuurlijk ook nog het nieuwe stempel. Gelukkig bleek het stempel er al te zijn en nadat we ook dat stempel op diverse plekken hadden laten zetten, zat het er echt op, op naar het station.

Ik kan wel zeggen dat dit Pelgrimspad echt de moeite waard is om te lopen, wat een prachtige route. En omdat we de pontjes niet hebben kunnen nemen vanwege het seizoen, gaan we nog een keer op pad daar in de buurt om alsnog de pontjes te nemen, al ga ik al eerder weer dit pad lopen.....

Geslaagd!!!!!

Vandaag was het zover. Dochterlief kreeg haar diploma voor de opleiding Creative Business en omdat de diploma-uitreiking op de middelbare school in het water viel door een lockdown, zag ze, en zagen wij, enorm uit naar dit moment.

We werden ontvangen met koffie/thee met gebak in de centrale hal. We gingen er rustig bij zitten en genoten van het geroezemoes en de opgewonden sfeer die er hing. Er waren studenten van de nationale en de internationale opleiding Creative Business, dus er was ook een mengelmoes aan talen te horen. Iedereen was mooi gekleed en ook Dochterlief had voor deze gelegenheid een nieuwe jurk gekocht.

Na een half uur werd iedereen verzocht om naar het auditorium te gaan en wij kregen, vanwege de rolstoel van Manlief, speciale begeleiding om daar met de lift te komen. Helaas was het auditorium niet echt rolstoelvriendelijk en dus kregen Manlief en ik een plekje in een verdomhoekje, maar we hadden zicht op het podium en dat was het belangrijkste.

Na twee algemene speeches werd de groep verdeeld over drie verschillende locaties, wij mochten in het auditorium blijven. Een voor een werden de gediplomeerden naar voren geroepen, ieder kreeg een vraag en een persoonlijk woord van zijn of haar coach. Dochterlief was als laatste aan de beurt en toen verliet ik Manlief even om alles vast te leggen. De coach van Dochterlief had mooie woorden voor haar en daarna was het tijd voor het officiële moment, het tekenen van het diploma.

Na de individuele toespraken kwamen alle studenten alumni samen op de trap voor de officiële foto. Dat had wat voeten in aarde, maar het lukte.

En toen was het tijd om te proosten en natuurlijk voor een staatsiefoto.

Vlak voor we weer naar huis gingen, moesten Dochterlief en ik nog even een sanitaire stop maken. Hierbij werd ik nog even ingewijd in een van de geheimen van de NHL.....

En is Dochterlief nu uitgeleerd? Het antwoord daarop is een luid en duidelijk NEE. Ze heeft alweer allerlei plannen en is alweer van alles aan het uitzoeken. Wordt vervolgd dus.....

52.224 Bu-jo april

Ik heb zin in het voorjaar, dat zie je terug aan mij bu-jo van april, gezellige bloemetjes deze maand.

En gelukkig werken de temperaturen ook mee aan het voorjaarsgevoel.....