Dit deel is geschreven door Dochterlief:
Ook vandaag dus weer aan de wandel. Vanwege het onweer en de busverbinding kozen we ervoor om vandaag een uurtje later te starten, iets waar ik toch geen nee tegen kon zeggen, ook 8 uur is nog steeds middenin de nacht. We kwamen weer in Ettelbruck voor de overstap naar de volgende bus en we zagen daar veel wandelaars nog bij de halte staan waar wij aankwamen vanuit Oberfeulen. Wij moesten volgens de app naar een ander halte, maar omdat er zoveel wandelaars stonden vroegen wij ons af of dit een betere optie was. We zijn dus maar hier blijven wachten en ingestapt. Nou, we hebben heel veel Luxemburg gezien, dit was zeker geen snellere bus, maar ondanks dat waren we keurig net na achten bij de start.
Zij passen op......
Geschreven door mij:
We gingen in een lekker tempo van start, dat kon, want we begonnen over het fietspad langs de Sûre. Dat was maar voor even, maar de stijging daarna was matig en geleidelijk, dus prima te doen. Dat bleef gelukkig zo, dus er werd veel minder gehijgd dan gister. Voor we het wisten waren de eerste 9 kilometer onder onze schoenen doorgeschoven en waren we bij de eerste rustpost. Helaas voor Dochterlief weer met sinaasappels als uitdeelfruit en sinaasappels is een van de weinige dingen waar ze echt niet van houdt. (Note van Dochterlief: Ik word al misselijk van die geur!) Na goed kijken bleek er een bak met zuurtjes naast de sinaasappels te staan, dus met ingehouden adem dook ze de bak met zuurtjes in. (Andere note van Dochterlief: Tegen snoepjes kan je toch geen nee zeggen.) Er waren hier geen zitplaatsen, dus na een sanitaire stop en het bijvullen van onze watervoorraad gingen we met een mond voor zuurtjes weer verder.
Slechts een kilometer verder was een rust met zitplaatsen, dus daar hebben we even gezeten en wat gegeten. Het was half 11 en ook nu vonden bier, wijn en braadworst gretig aftrek. Dat lieten wij nog even aan ons voorbijgaan. (Note van Dochterlief: Een biertje was wel heel verleidelijk om de pijnlijke randjes van mijn blaar af te halen (zie foto verderop voor het eindresultaat).)
Dochterlief weer:
En we gingen dus weer verder. Nog wel wat ups en downs, maar vergeleken met gisteren was het een makkie. Gister liet ik mama vaak een beetje achter, omdat ik wat makkelijker op en af ging, nu bleven we eigenlijk de hele tijd wel bij elkaar. We liepen langs het water, lekker in de wind. Zonnetje op de bol, maar geen extreme hitte, het was allemaal goed te doen. Na opnieuw een sanitaire stop en daarna een colaatje vertrokken we voor de laatste 6 kilometer en dat was vandaag ook echt zo, geen gratis extra kilometers deze dag. Dit ging ook weer lekker vlak, over het fietspad langs de Sûre. En toen waren we ineens op hetzelfde punt als gister, bij een bruggetje waar we gister de short cut namen, vandaag niet hoor. We liepen dus redelijk hetzelfde terug, langs de camping, uiteindelijk het water over, maar nu nog even een ommetje door Diekirch in plaats van de kortste route terug. We kregen nog een compliment over onze shirtjes, wij weer even tevreden over hoe goed wij (en onze shirtjes) zijn en zo door naar de finish. Tijd voor slippers, medailles en BIIIEEERRRR!!
En nu ik weer:
En voor mij geen bier, maar een cola met huppelwater. We genieten nog een hele poos na op het finishterrein, lekker muziekje, blokje kaas, worst en tomaatjes, het is goed toeven hier. (Note door Dochterlief: En misschien straks nog een broodje braadworst😉!)
En op weg naar de bushalte kwam de Nederlandse politie binnen marcheren.
