Pelgrimspad IJsseldelta, Zwolle-centrum

Een week na het afronden van het Pelgrimspad IJsseldelta begon ik voor de tweede keer aan deze route. Nu wel in ander gezelschap, namelijk met Dochterlief. Allereerst begin ik opnieuw omdat de route simpelweg prachtig is en ik nogmaals wil genieten, maar bij voorkeur wel met iets beter weer. Ten tweede begin ik opnieuw omdat we nu in de periode komen dat de pontjes varen en dat Hattem dus ook in de route kan worden opgenomen en ten derde gebruiken we de route als training voor de 4Daagse. De ondergrond is grotendeels verhard en we kunnen zelf de kilometers indelen en dus ook lagere trajecten lopen. Natuurlijk blijven we de intentie van het Pelgrimspad in gedachten houden, maar we vinden dit een mooie combinatie.

En zo vertrokken we vanmorgen redelijk op tijd naar station Meppel voor het treinritje naar Zwolle. Toen we net op het perron liepen, kwam ik erachter dat ik mijn theebeker in de auto had laten staan, die ging ik even snel ophalen. Dat kon omdat er in korte tijd drie treinen vanuit Meppel naar Zwolle vertrekken, maar uiteindelijk liep ik gelijk op met de trein en konden we zo instappen.

Gezellig kletsend en drinkend van onze koffie en thee lieten we ons naar Zwollen rijden. De start van het Pelgrimspad is bij de Peperbus en dus liepen we daarheen. We waren bijna bij de Peperbus toen Dochterlief ineens wit wegtrok. Eenmaal bij de Peperbus ging ze even zitten om bij te komen, ze was misselijk en duizelig. Om haar niet op te jagen maakte ik rustig een aantal foto's daar.

Na een minuut of tien voelde Dochterlief zich weer wat beter en we besloten om dan maar aan de wandel te gaan. Hoewel ons plan was om vandaag naar Kampen te lopen, hielden we dat nu even in het midden, eerst maar eens zien hoe het Dochterlief zou vergaan.

We slingerden door de nog bijna verlaten binnenstad en zo kwamen we ook bij De Fundatie. Op Organic Maps zag ik staan 'Grote gouden vette vredesduif' en dat vonden we eigenlijk wel heel sneu voor die duif, hij heeft zichzelf tenslotte niet gemaakt.

Deze foto maakte ik per ongeluk, zal ik hem 'straatleven' noemen?

We slingerden verder door Zwolle en uiteindelijk kwamen we terecht langs het Almelose kanaal, waar we de woonboten die er lagen uitgebreid bekeken. Ik moest ondertussen heel nodig naar het toilet, dat mocht gelukkig bij de scouting, daarna liep het alweer een stuk prettiger.

Ook Dochterlief voelde zich alweer wat beter, maar ze had hele zware benen en ze zwabberde af en toe nog een beetje. We besloten dus dat het geen Kampen zou worden, maar dat we de route in de buurt van het station zouden afbreken om terug te gaan naar huis.

Gelukkig konden we bij de Dominicanenkerk wel een stempel halen, het tweede stempel op onze kaart, maar de eerste die we vandaag zetten. Ik had vorige week bij binnenkomst in de Peperbus om twee stempels op losse papiertjes gevraagd voor op onze stempelkaarten, dus die hadden we al binnen en nu zetten we dus de tweede bij de kerk.

We liepen het laatste stukje richting station en vanaf daar gingen we weer naar huis. Helaas een veel kortere wandeldag dan gepland, maar gezien het feit dat Dochterlief nu in bed ligt wel het beste besluit, toch nog ergens een virusje te pakken wellicht.....

Nu maar eens gaan bedenken hoe we de volgende etappes gaan indelen.

52.225 Hendrik de Haan

Afgelopen periode heeft Hendrik weer de nodige aandacht van mij gekregen en ik kan zeggen dat Hendrik is voltooid. Ook is hij gestreken, dus alle losse deeltjes van Hendrik zitten aan elkaar vast.

Hendrik zit niet vast op het bakpapier, gelukkig maar, want hij moet natuurlijk op een stoffen ondergrond komen. Maar voor ik Hendrik op de stof kan zetten, zal ik eerst de ondergrond moeten quilten, ik wil straks geen quiltstrepen door Hendrik heen. De volgende stap was dus de ondergrond maken....

En dat is de stand van zaken op dit moment. Binnenkort weer verder.....

Pelgrimspad IJsseldelta, Hasselt-Zwolle

Vandaag stond de laatste etappe van het Pelgrimspad IJsseldelta op de planning, nog 12,5 kilometer van Hasselt naar Zwolle. Ik ging op de fiets naar het station en omdat het vandaag een kort stukje was, namen we een trein later dan de vorige keren. De bus sloot naadloos aan bij de trein en dat betekende dat we tegen half 10 Hasselt uitliepen.

Via de Zwartewaterbrug liepen we naar het industrieterrein van Hasselt. De brug over was prachtig, zicht op de skyline van Hasselt. Het industrieterrein was vanzelfsprekend een stukje minder interessant, maar soms moet je even ergens doorheen voor je bij het mooie komt en dat was ook nu zeker het geval.

Na het industrieterrein kwamen we op de Zwolsedijk en naast dat het daar prachtig lopen is, was er nog een belangrijk punt, een rustpunt. We hoopten dat we daar een bakkie konden doen en Hilly en ik hoopten op een toilet. Maar voor we daar waren genoten we van de het uitzicht over de weilanden en prachtige Hollandse lucht.

Het was ons even niet duidelijk waar nu precies de rustpost was, dus we maakten een rondje extra, maar tijdens dat rondje pakten we wel het toilet mee. Bij de rust bleek dat er geen koffie te verkrijgen was, maar we besloten om wel even op de picknickbank te gaan zitten. We zaten nog maar net toen er vanuit het huis iemand naar ons toe kwam lopen. 'Willen jullie koffie? Er staat geen apparaat, want dat is net kapot gegaan, maar ik kan binnen wel even een bakkie voor jullie zetten.' Nou graag natuurlijk. En zo zaten we even later alsnog aan een bakkie.

Het rustpunt zit op het punt waar het Zwarte Water en de Overijsselse Vecht samenkomen, echt een prachtig punt en dus tijd voor een fotomomentje....

De roeivereniging zit ook in de buurt, dus net voor we gingen zitten, maakte ik dit plaatje.

Na de rust waren alle roeiers weer weg, weer een heel ander gezicht.

Fotomomentje.....

De route was eenvoudig te volgen, gewoon rechtdoor over de dijk, die eerst Zwolsedijk heette en die overging in de Hasselterdijk op het moment dat we de gemeente Zwolle binnenliepen. Het bleef genieten, het zonnetje was er regelmatig, het uitzicht was mooi en het was niet enorm druk op de dijk.

Zwolle in zicht.....

We staken de brug over het Zwarte Water over en vervolgden onze weg aan de andere kant. Ook hier was het prettig wandelen, al werd het wel wat drukker. Eigenlijk ging het veel te snel, want even later zagen we in de verte de Peperbus al, ons eindpunt van vandaag en het eindpunt van het Pelgrimspad IJsseldelta.

Net voor we bij de Peperbus aankwamen kregen we een blikje cola, ook na een klein stukje wandelen is dat erg lekker en goed voor het 'herstel'... ;-) 

De laatste paar honderd meter waren zo voorbij en eenmaal binnen haalden we de laatste stempels. Nou ja, stempels, het was natuurlijk dezelfde stempel alleen op heel veel verschillende plekken.

Op weg naar het station liepen we nog een keer naar het Academiehuis, toen we daar de eerste keer waren, werd ons verteld dat er een nieuw stempel was besteld, speciaal voor het Pelgrimspad IJsseldelta. We hebben toen wel een andere stempel gekregen, maar we wilden nu natuurlijk ook nog het nieuwe stempel. Gelukkig bleek het stempel er al te zijn en nadat we ook dat stempel op diverse plekken hadden laten zetten, zat het er echt op, op naar het station.

Ik kan wel zeggen dat dit Pelgrimspad echt de moeite waard is om te lopen, wat een prachtige route. En omdat we de pontjes niet hebben kunnen nemen vanwege het seizoen, gaan we nog een keer op pad daar in de buurt om alsnog de pontjes te nemen, al ga ik al eerder weer dit pad lopen.....