69e Boortorenwandeltocht, Schoonebeek

Vandaag ging ik weer eens op pad met Ate en Hilly, eens kijken wat er vandaag te zien was in Schoonebeek. 

Ik was ruim op tijd in Schoonebeek en nadat ik naar het toilet geweest was, kon ik nog even neerstrijken op een bankje. Net voor Ate de hoed van mijn hoofd kon tikken, draaide ik mij om, gespot.... We haalden de routebeschrijving op en vertrokken, op naar 25 kilometer.

We slingerden een stukje door Schoonebeek en net nadat we de bebouwde kom achter ons hadden gelaten, zagen we dat we in gaswinning/aardoliegebied waren, de bovengrondse leidingen konden niet gemist worden.

Het vervolg van de route was, na een klein stukje bosachtig gebied, Stieltjeskanaal, Stieltjeskanaal en Stieltjeskanaal, met een klein ommetje ervandaan....

De eerste rust was bij een manage. En terwijl Hilly en ik ongeveer een kwartier onderweg waren naar de toiletten, bestelde Ate een bakkie. Toen Hilly en ik weer terug waren, was het bakkie ruim voldoende afgekoeld om snel weg te klokken.

Het vervolg van de route leidde ons weg van het Stieltjeskanaal. We genoten ineens van mooie vergezichten en prachtige stukken natuur. Er was zelfs een historisch stukje natuur, de Kathaarschans. Hier gingen we even op een bankje zitten, al had ik wel het idee dat er een bepaalde afstand ontstond tussen Ate en Hilly... 😜

De Kathaarschans was echt een prachtig stuk natuurgebied. De wandelaars op de 15 kilometer liepen ons tegemoet, het was dus veel 'hoi' zeggen hier. Het gaf ons ook de gelegenheid om iemand te vragen om een foto te maken van ons drieën. Het werd een foto met een prachtige grijze lucht achter ons.

Na de Kathaarschans kwamen we in het energiewinningsgebied. Ons uitzicht op Duitsland liet windmolens en jaknikker szien. Slechts het Schoonebekerdiep scheidde ons van ons buurland....

Aan de Nederlandse kant van de grens stond een ander soort ja-knikkers en dat riep bij ons toch wel wat vragen op. Gelukkig was er nog die laatste rustpost. Daar konden we niet alleen nog even zitten, we kregen ook een stukje fruit van de organisatie, we konden een ijsje en/of poffertjes kopen, het werd een ijsje, en er stond een informatietruck van de NAM. We brachten hier dus nog wel even wat tijd door....

Het Schoonebekerdiep leidde ons weer richting Schoonebeek, waar we de dag afsloten met een drankje en het gekregen zakje chips. Vandaag weer 25 kilometer in de benen.

52.532 Een Knuffeldeken af

Zoals ik al eerder vertelde ben ik tot de conclusie gekomen dat ik geen fan ben van het maken van paneldekens. Tot mijn grote vreugde kan ik nu dan ook zeggen dat mijn paneldeken af is!!!

Nu moest ik alleen de rand er nog langs zetten en het label erop naaien, dus heel veel werk was het niet, maar het moest toch even gebeuren....

Ik heb nog materiaal en ideeën liggen voor twee nieuwe Knuffeldekens, dus ik kan binnenkort weer vrolijk verder.

Westerborkpad, Lichtmis-Meppel

Vandaag ging ik weer op pad om een deel van het Westerborkpad te controleren. Dat controleren gaat niet alleen om de markering, maar ook om de beschrijvingen en de kaarten. De afgelopen jaren zijn er wijzigingen doorgevoerd in de route en nu is het tijd voor een nieuw boekje. Het is goed opletten dus.

Ik startte vandaag met Janny bij De Lichtmis en wij zouden samen doorlopen tot Staphorst. In Staphorst krijgen we dan gezelschap van Harma en Gert Jan voor de etappe Staphorst-Meppel. Weer eens wat verder wandelen na de N4D dus.

Al snel kwamen we een plek tegen waar een markering ontbrak, werk aan de winkel dus. Gelukkig klopten de kaart en de beschrijving wel, dus deze keer weinig oponthoud. Zo keken we bij elk punt of de markering duidelijk was of de kaart klopte en of de beschrijving duidelijk was. Ondanks dat konden we redelijk goed doorlopen en hadden we ook tijd om te kletsen en om ons heen te kijken.

Bij voormalig kamp Het Wijde Gat namen we even een pauze om een hapje te eten. Ik maakte ondertussen ook foto's van de informatieborden die daar nu staan. Toen ik hier jaren geleden liep, was niet alleen de route anders, maar waren ook deze borden er nog niet. Ook stond toen nog op de borden Het Wiede Gat, terwijl er nu Het Wijde Gat staat. Het kan verkeren....

Na deze stop ging het verder richting Staphorst. Nog steeds was het op elke kruising even de markering, de kaart en de tekst controleren, mar al met al liepen we best vlot door.  Net na 12 uur troffen we Harma en Gert Jan op de markt in Staphorst.

De dames maakten een sanitaire stop, terwijl Gert Jan op de tassen lette. Na deze pauze begonnen we aan de laatste kilometers, op naar Meppel. Eerst langs de museumboerderij, dan een stukje door een woonwijk. Bij het tunneltje onder de A28 door klopte de markering niet, hier hadden we even werk om alles in orde te maken en/of te registeren. Sommige bordjes worden namelijk geplaatst door Wandelnet.

We volgden een klein stukje van de fietsstraat en daarna liepen we langs een oude klokkenstoel. Op het informatiebord stond dat daar in het verleden een katholieke kerk heeft gestaan. Hoe de 'Staphorsters' over de katholieke kerk denken werd daar ook zeer duidelijk. Ach, ieder zijn eigen, zullen we maar zeggen.

Bovenaan dit bord staat:

Op deze kerkheuvel stond, waarschijnlijk vanaf 1436, de derde kerk van Staphorst. Die kerk was toen Rooms-Katholiek. Ondanks alle daarin aanwezige dwalingen was het een Christelijke kerk waarin toch het Evangelie van Gods genade aan de Staphorsters verkondigd werd.

Gelukkig waren markering, tekst en kaart hier in het buitengebied prima in orde. We plakten een enkele herhalingssticker, was misschien niet helemaal nodig, maar better safe dan sorry....

In Meppel was er ook nog even overleg op hoog niveau over wel of geen sticker plakken en zo eindigden we, via het Wilhelminapark, bij het station.

We eindigden bij Gert Jan thuis, waar even napraatten onder het genot van een bakkie en een stukje vlaai, verzorgd door de vrouw van Gert Jan. We stapten weer in de auto en werden allemaal weer afgezet bij ons eigen vervoermiddel ergens tussen Meppel en De Lichtmis. Op naar huis.

Heerlijk gewandeld vandaag en de wandelaars van het Westerborkpad kunnen voorlopig weer vertrouwen op de markering.