Pieterpad Millingen aan de Rijn-Groesbeek

Vanmorgen op mijn dooie gemakkie opgestaan, thee gezet en mijn rugzak ingepakt. Vandaag is het einddoel Groesbeek en dat is nu dus ook het einddoel van deze reis. Ik ga dus een dag eerder naar huis dan de geplande vijf dagen. Waarom? Simpelweg omdat ik dat wil, even een dagje thuis omlummelen, voor ik woensdag weer aan het werk ga. Dan kan ik dus ook even een dagje thuis nagenieten van alles wat ik onderweg heb meegemaakt in plaats van direct weer 'aan' te staan. En dus ben ik voor de tweede keer deze trip trots op mijzelf, omdat ik mijn plannen los kan laten en luister naar mijn gevoel en dus luister naar wat ik nodig heb. Misschien wordt het nog wel wat met mij😉. Maar goed, ik ging dus wandelen....

Ik maakte vanaf de camping een ommetje om weer op de route te komen en de route bracht mij door de weilanden naar Leuth. Er kwam nog een 'treintje' met ouderen langs in de middle-of-nowhere, ik moest echt even twee keer knipperen toen ik werd ingehaald door dat ding. Het zag er verder hartstikke gezellig uit, maar dit verwacht je toch niet? In Leuth nam ik even een korte pauze, mijn plan was om bij het pannenkoekenhuis op de Duivelsberg te gaan lunchen, maar toen ik even controleerde hoe laat hij open zou zijn, bleek dat hij op maandag gesloten is, kleine domper. Gelukkig had ik zelf nog voldoende op voorraad om de dag door te komen, dus het zou wel goed komen.

Ik slingerde lekker verder, al was ik wel even in de war, want de bepijling en de digitale route kwamen niet overeen. Ik besloot de bepijling maar te volgen. Ik maakte een kort ommetje door Duitsland en toen zag ik ineens een horecagelegenheid die wel open was, had ik zeker toch de juiste keuze gemaakt.

Ik kwam terecht bij restaurant de Thornse Molen en hoewel het nog wat aan de vroege kant was, nog geen 12 uur, besloot ik om toch maar van de gelegenheid gebruik te maken en te lunchen. Het werd een patatje rendang.

Met een goed gevulde maag kon ik weer verder, dat was niet verkeerd, want ik had nu voldoende energie om de Duivelsberg te beklimmen en alle klimmetjes en klimmen daarna. Al bleef het een kwestie van stijgen en (uit)hijgen....... Ik genoot van de uitzichten en de smalle bospaadjes, van de rust in het bos, de vogels die floten en de ooievaars die door de weilanden liepen op zoek naar iets te eten.

Ik liep aan de achterkant van de Canadese Begraafplaats aan de Zeveneheuvelenweg en ik kon nog net de top van het monument en de Nederlandse en de Canadese vlag zien. Over een goede maand zal dat lastiger zijn, denk ik, omdat de mais dan te hoog is.

Ik liep via allerlei smalle paadjes parallel aan de Zevenheuvelenweg richting Groesbeek. Af en toe zag ik de Zevenheuvelenweg liggen en dan denk ik toch aan die ene donderdag in juli.... Op een bepaald moment moest ik de weg oversteken om naar de Oude Zevenheuvelenweg te gaan. Ik was heel benieuwd hoe die eruit zou zien. Nou, dat bleek dus een smal zandpad te zijn.

De Oude Zevenheuvelenweg.....

Van de Oude Zevenheuvelenweg werd ik weer de Zevenheuvelenweg opgestuurd, Groesbeek in. Ik maakte nog een leuke slinger door Groesbeek zelf en toen was ik bij de bushalte die ik moest hebben. omdat er twee bussen vlak na elkaar vertrokken, liep ik nog even naar de supermarkt om cola en dropjes te scoren. Terug bij de bushalte was de eerste bus er binnen een minuut, strak getimed van mij.

Op het station in Nijmegen deed ik mijn slippers aan en even later zat ik in de trein naar huis. Ondanks de wat mindere tweede dag met een heerlijk gevoel. Wat was het weer fijn om een paar dagen buiten te spelen.