Mooi op tijd werden we wakker, er waren al wandelaars wakker en aan het inpakken. De start zou om 7 uur zijn en vanaf 5 uur kon er ontbeten worden. Sommige wandelaars namen de voorbereiding zeer serieus, want zij waren al voor 5 uur aan het inpakken, ze wilden waarschijnlijk al om 5 uur aan het ontbijt zitten. Ook de snurker aan mijn voeteneinde was al weg, inclusief al zijn spullen, toen ik mijn ogen open deed.
Maar goed, ik besloot om eerst maar even naar het toilet te gaan en iets aan mijn persoonlijke verzorging te doen. Daarna gingen we ontbijten en pas na het ontbijt pakten we in. Na het inpakken leverden we onze koffer in bij het bagagevervoer en toen hadden we nog ruim een half uur over voor de start. Zoals Dochterlief zou zeggen: 'Ik had dus nog zeker een half uur kunnen slapen..."
Voor we daadwerkelijk konden starten was er een openingsceremonie. Er werd een(zelfde) toespraak gehouden in het Deens, Engels en Frans. Wat ik daarvan leerde is, dat er 96 deelnemers zijn uit 11 landen (zonder het Curaçao van Kenneth) en 27 debutanten, verdeeld over de 300 en 200 kilometer, waaronder dus wij drieën. Onder begeleiding van tamboerijnen en met vlaggendragers van de 11 vertegenwoordigende landen konden we vertrekken.
Op een bepaald moment had ik echt hoge nood en deze keer was de plastuit niet voldoende. Tot mijn grote geluk en grote opluchting stond er toen een toiletgebouwtje in de middle-of-nowhere. Er zat op het gebouwtje een sticker van een Jacobsweg, dus wellicht heeft Jacobus ook hier een hand in gehad.
Opgelucht ging ik weer verder en toen bleek dat de eerste rust slechts 500 meter verderop zat en dat daar ook toiletten waren..... Ondertussen zaten Hilly en ik echt in de achterhoede, want de rust ging alweer bijna dicht. Kenneth had hier op ons gewacht, maar hij had al een poosje gezeten, dus hij ging weer verder, terwijl wij nog even snel een bakkie en een yoghurtje wegwerkten.
Net na de eerste rust troffen we een informatiebord over de Hærvejen (ook wel Ochsenweg genoemd). Toch wel even leuk om die te bekijken.
We zouden met zijn drieën verder gaan, maar we kregen gezelschap van een van de andere Nederlanders, Berry. We liepen stukje samen op en lieten elkaar soms ook weer even los, in wisselende samenstellingen. Genoeg te bepraten en uit te wisselen dus de kilometers vlogen onder onze schoenen door.
We vulden onze flessen bij met limonade, die tussen de verschillende rustposten ergens in de schaduw op ons stond te wachten, en we genoten van de leuke bordjes die het routeteam onderweg op willekeurige plaatsen in de berm had gezet, al was het niet altijd direct duidelijk wat er stond, zie ook het bordje hierboven....
Maar hé, je hebt wel een sportwagen in de tuin......
En zo bereikten we rust 3, ons eindpunt van vandaag. De 300 kilometerlopers moesten nog 16 kilometer doorlopen naar Kruså, wij werden met een busje daarheen gebracht. Nu was er een busje net vertrokken, dus wij moesten nog even wachten. Geen probleem, schoenen uit, slippers aan en tijd voor een finishdrankje.
Na aankomst bij de finishlocatie moesten we de bel luiden om te laten weten dat we er waren, dat deden we met veel enthousiasme. Na het opzoeken van onze veldbedden en onze bagage, gingen we lekker douchen en daarna zochten we de supermarkt, om voorraden aan te vullen en om wat te drinken te halen. we kletsten gezellig na met andere wandelaars en na de maaltijd hingen we nog een poosje op ons bed voor het tijd werd om te gaan slapen. Morgen weer een dag!!!
