Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

zondag 21 juni 2026

52.528 Straatversiering

Zoals elk jaar in juni is het weer dorpsfeest en aangezien onze straat vorig jaar de eerste prijs won met de straatversiering, wilden we die dit jaar natuurlijk verdedigen. Al in februari kwamen we voor het eerst bij elkaar om plannen te smeden. Het thema dit jaar was Rondtie um the World en dat werkten wij uit als een rondje om de wereld door Nederland.









Met behulp van drukknoppen gaven we informatie over enkele plaatsen en over het rondje door Nederland. Onze inspanning werd ook dit jaar weer beloond, we werden weer eerste.



Dat schept wel weer verwachtingen voor volgend jaar ben ik bang........

vrijdag 19 juni 2026

Feest, water en glitter.......

Het is weer tijd voor het jaarlijkse Dorpsfeest en dit jaar vertrok ik met Dochterlief, nichtje Y en schoonzus T naar het feest, de foute party van Q-music. Het was bloedheet en in de feesttent nog heter, maar we vermaakten ons prima. Zeker toen de deuren van de tent opengingen, wij stonden daar namelijk vlakbij en de lucht van buiten was beduidend koeler dan de lucht in de tent.


Door de openstaande deuren zagen we in de verte wel flink onweer, maar dat leek aan ons dorpie voorbij te gaan. We gingen dan ook lekker los tijdens het optreden van de Dikdakkers, al gingen na het eerste liedje wel de deuren dicht vanwege de wind.




Tijdens het derde liedje ging het mis, het onweer kwam toch heel erg dichtbij, de feesttent moest ontruimd worden. 


Met zijn vieren renden we naar ons huis, dat was het dichtste bij. Helaas kwamen we niet helemaal droog over....


De glitters die Dochterlief en ik op onze wangen hadden gedaan, zaten overal, zelfs in de holtes van mijn ellebogen, weggespoeld door de regen. 




Even later werd ook nichtje N bij ons afgezet en dus deden we nog maar even een drankje bij ons thuis, nadat iedereen was voorzien van droge kleding natuurlijk. Na een goed uur was het weer droog en was het tijd om naar huis en/of naar bed te gaan.


PS De volgende dag vonden we door het hele huis nog glitters......

dinsdag 9 juni 2026

En weer een jaar voorbij.....

Wat gaat de tijd toch snel, je bent alweer 26 jaar geworden Wandelkerel. Het was een jaar waarin je voor het eerst helemaal op jezelf woonde. Niet als student op kamers, waarbij je in het weekend toch vaak weer 'thuis' kwam, niet met vrienden in een huis, maar nu echt in je eentje in een woning, waarbij je dus ook in je eentje verantwoordelijk bent voor de financiën, de huishouding en de sociale contacten.

Nou, en met die sociale contacten is het goed gekomen. Je had natuurlijk al twee vriendengroepen, een vanuit de basisschool en een vanuit het mbo. Met de jongens van de basisschool game je regelmatig, ieder vanuit zijn eigen huis. Ondertussen wordt er natuurlijk druk bijgepraat over van alles en nog wat, naast de meer dan gebruikelijke onzin natuurlijk. Natuurlijk zien jullie elkaar ook regelmatig live, contact genoeg dus. Dat live contact was er ook toen je met vier man, inclusief jijzelf, drie weken naar Mexico ging, na Japan hadden jullie de smaak van verre vakanties te pakken. Het werd weer een reis om nooit te vergeten. Net als in Japan trokken jullie rond, bezochten jullie toeristische attracties en mengden jullie je onder de locals.



Met de mbo-groep ben je begonnen met darten. Je hebt zelfs een dartbord in je woonkamer gehangen zodat jij (en jullie) kunnen oefenen. Eerst hielden jullie het bij lekker thuis darten, maar die dartcompetitie wacht ook op jullie. Ook met deze groep heb je regelmatig een live avond en ook zijn er plannen voor een weekendje weg.

Daarnaast ben je weer gaan voetballen, in je home town Nijeveen, een kwartiertje rijden van je huidige woonplaats. Je voetbalt nu samen met je neefje M, oud teamgenoten vanuit de jeugd en een aantal jongens die je kent van de BSO van vroeger. Meestal ga je na de wedstrijd gewoon weer lekker naar je eigen huis, maar als de derde helft erg gezellig is, dan komt er een appje onze kant op of je kan blijven slapen. Tja, dat kan altijd!!! 

Al die contacten zorgden ervoor dat je met Oud en Nieuw drie uitnodigingen kreeg om de dag, avond en/of nacht door te brengen. Moest je nog kiezen ook. Het stukje sociale contacten is wel gelukt dus....

De huishouding gaat net als bij mij, soms is het schoon en soms is het wat minder schoon, eten en drinken is er altijd voldoende in huis en je hebt ook altijd schone kleding om te dragen. Wat mij, en jou dus ook, betreft meer dan voldoende.

Je werkt nu voor het derde seizoen als brug- en sluiswachter en dat doe je met veel plezier. Het enige probleem is dat je dan een baan hebt van 1 april tot 1 november en dat je in de winter dus iets anders moet. De eerste winter was dat nog een beetje lastig, maar afgelopen winter vond je een baan in de schoonmaak voor zo'n 25 uur in de week. Voor jou voldoende uren om die maanden door te komen. Toen het vaarseizoen weer begon, waren ze niet echt blij dat je wilde stoppen bij de schoonmaak. Jullie kwamen uit op een mooi compromis. Tijdens het vaarseizoen blijf je twee dagen in de schoonmaak werken en dan vullen zij in de wintermaanden jouw uren weer aan to het gewenste aantal uur. Je had dus ineens twee banen.

Dat ging allemaal prima, twee dagen schoonmaak, drie dagen brug of sluis, dan maak je flink wat uren, want de dagen op de brug of sluis werk je tien-en-een-half uur. En het mooie is dat ze overal blij met je zijn!!!

Gelukkig kom je ook nog regelmatig, vaak spontaan, even hier. Even bijkletsen, bakkie doen of met je vader naar de kapper. Soms voetbal kijken of je zusje om kledingadvies vragen, een ander keer gewoon omdat je er zin in hebt. Daarnaast logeert je zusje nog wel eens bij jou, want stiekem mist ze je toch wel, en jij vindt dat ook reuzegezellig.

En hoewel jij heel goed alleen kan zijn, je bent best een einzelgänger, mis je af en toe toch ook wat leven in je huis. Je overweegt nu dus om een kat uit het asiel te halen, zodat je wat gezelschap en aanspraak hebt, maar vooral ook omdat je een enorme dierenvriend bent. Maar dat moet sowieso nog even wachten tot de winterperiode, want dan ben je vaker thuis.

En ik, ik geniet van hoe jij je leven opbouwt, van jouw verhalen over al die sociale contacten, van jouw belevenissen op de brug en sluis, van je bezoekjes en natuurlijk van mijn bezoekjes aan jou.

Lieve Kerel, op naar een fantastisch nieuw levensjaar. Luv U!!!!

maandag 8 juni 2026

Pieterpad Millingen aan de Rijn-Groesbeek

Vanmorgen op mijn dooie gemakkie opgestaan, thee gezet en mijn rugzak ingepakt. Vandaag is het einddoel Groesbeek en dat is nu dus ook het einddoel van deze reis. Ik ga dus een dag eerder naar huis dan de geplande vijf dagen. Waarom? Simpelweg omdat ik dat wil, even een dagje thuis omlummelen, voor ik woensdag weer aan het werk ga. Dan kan ik dus ook even een dagje thuis nagenieten van alles wat ik onderweg heb meegemaakt in plaats van direct weer 'aan' te staan. En dus ben ik voor de tweede keer deze trip trots op mijzelf, omdat ik mijn plannen los kan laten en luister naar mijn gevoel en dus luister naar wat ik nodig heb. Misschien wordt het nog wel wat met mij😉. Maar goed, ik ging dus wandelen....





Ik maakte vanaf de camping een ommetje om weer op de route te komen en de route bracht mij door de weilanden naar Leuth. Er kwam nog een 'treintje' met ouderen langs in de middle-of-nowhere, ik moest echt even twee keer knipperen toen ik werd ingehaald door dat ding. Het zag er verder hartstikke gezellig uit, maar dit verwacht je toch niet? In Leuth nam ik even een korte pauze, mijn plan was om bij het pannenkoekenhuis op de Duivelsberg te gaan lunchen, maar toen ik even controleerde hoe laat hij open zou zijn, bleek dat hij op maandag gesloten is, kleine domper. Gelukkig had ik zelf nog voldoende op voorraad om de dag door te komen, dus het zou wel goed komen.







Ik slingerde lekker verder, al was ik wel even in de war, want de bepijling en de digitale route kwamen niet overeen. Ik besloot de bepijling maar te volgen. Ik maakte een kort ommetje door Duitsland en toen zag ik ineens een horecagelegenheid die wel open was, had ik zeker toch de juiste keuze gemaakt.

Ik kwam terecht bij restaurant de Thornse Molen en hoewel het nog wat aan de vroege kant was, nog geen 12 uur, besloot ik om toch maar van de gelegenheid gebruik te maken en te lunchen. Het werd een patatje rendang.










Met een goed gevulde maag kon ik weer verder, dat was niet verkeerd, want ik had nu voldoende energie om de Duivelsberg te beklimmen en alle klimmetjes en klimmen daarna. Al bleef het een kwestie van stijgen en (uit)hijgen....... Ik genoot van de uitzichten en de smalle bospaadjes, van de rust in het bos, de vogels die floten en de ooievaars die door de weilanden liepen op zoek naar iets te eten.




















Ik liep aan de achterkant van de Canadese Begraafplaats aan de Zeveneheuvelenweg en ik kon nog net de top van het monument en de Nederlandse en de Canadese vlag zien. Over een goede maand zal dat lastiger zijn, denk ik, omdat de mais dan te hoog is.




Ik liep via allerlei smalle paadjes parallel aan de Zevenheuvelenweg richting Groesbeek. Af en toe zag ik de Zevenheuvelenweg liggen en dan denk ik toch aan die ene donderdag in juli.... Op een bepaald moment moest ik de weg oversteken om naar de Oude Zevenheuvelenweg te gaan. Ik was heel benieuwd hoe die eruit zou zien. Nou, dat bleek dus een smal zandpad te zijn.








De Oude Zevenheuvelenweg.....

Van de Oude Zevenheuvelenweg werd ik weer de Zevenheuvelenweg opgestuurd, Groesbeek in. Ik maakte nog een leuke slinger door Groesbeek zelf en toen was ik bij de bushalte die ik moest hebben. omdat er twee bussen vlak na elkaar vertrokken, liep ik nog even naar de supermarkt om cola en dropjes te scoren. Terug bij de bushalte was de eerste bus er binnen een minuut, strak getimed van mij.

Op het station in Nijmegen deed ik mijn slippers aan en even later zat ik in de trein naar huis. Ondanks de wat mindere tweede dag met een heerlijk gevoel. Wat was het weer fijn om een paar dagen buiten te spelen.