De kerktoren van Deventer

Vandaag ging ik weer een keer op pad met Femke. In het kader van kerktorens beklimmen, gingen we vandaag naar Deventer. Parkeren aan de andere kant van de IJssel en dan met het pontje over. Hier viel direct op dat de waterstand heel laag is.

Eenmaal aan de overkant besloten we om eerst de kerktoren maar te gaan beklimmen, dat was tenslotte ons belangrijkste doel. We liepen eerst een rondje door de kerk, waar een een expositie was van een plaatselijke kunstkring en we genoten van de sfeer in de kerk.

Halverwege de klim naar boven was de luizolder, wat waren we daar blij mee, konden we even uithijgen. Eenmaal boven hadden we een prachtig uitzicht op de IJssel, wat genieten. We deden een rondje om de toren en keken dus ook uit over de stad. het blijft toch bijzonder om zo hoog te staan.

Toen we weer beneden waren vonden we het tijd worden om iets te eten. Dat viel nog niet mee, want het was retedruk op de terrassen, maar uiteindelijk vonden we een leeg tafeltje. Daar hebben we ruim 20 minuten gezeten en hoewel we contact hadden met het bedienend personeel, kwam er niemand bij ons om te vragen wat we wilden bestellen. Nou, opgestaan en verder gegaan en uiteindelijk dus een broodje gegeten.

Hierna slenterden we lekker door de stad, winkeltjes bekijken in de Walstraat, ik kocht nog ergens ouderwetse plaatjes voor in een poeziealbum. Ik denk niet dat iemand er nog een heeft, maar de plaatjes zijn wel heel leuk. We slenterden door de steegjes en verbaasden ons over de vele unieke winkeltjes in Deventer. We vonden de verborgen kerk, neusden even bij de Toerist-info en toen was het weer tijd voor een rustmoment. Dat deden we in het pop-up-park bij de Toerist-info. Daar stonden heerlijke strandstoelen op ons te wachten.

Toen we weer op wilden staan, bleek dat Femke op een veel lagere stoel zat dan ik. Ik kon redelijk makkelijk opstaan, maar Femke niet. We moesten er hard om lachen en toen kwam er ineens een man aangesneld die Femke een hand gaf en haar omhoog hielp. Toen hij wegliep zij de man dat hij het pop-up-park bedacht had en dat hij dus niet wilde dat Femke daar moest blijven slapen. Luid lachend liepen we verder.

We maakten een rondje over de kade en daar was goed te zien hoe laag het water was.

We sloten de dag af met een borrelplank op een terras met uitzicht op de kerk en het naastgelegen plein. we hadden genoeg te zien en te bespreken. Een heerlijke afsluiting zo.

Toen we weer teruggingen met het pontje waren er een aantal mensen langs het water aan het zoeken met een ijzerdetector. Ze konden nu bij plekken waar ze anders nooit bij konden, omdat dat dan onder water staat. Bij de ondergaande zon staken we de IJssel weer over.

Een mooie afsluiting van een mooie dag.

52.530 Met tegenzin.....

Zaterdag ging ik weer eens naar Nieuw-Buinen, alleen deze keer, want Dochterlief moest werken. Het is maar goed ook dat ik daar weer eens heenging, want ik ben bezig met een panelquilt en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dat niet leuk vind om te doen. Ik stel het achter de naaimachine gaan zitten thuis dan ook elke keer uit. Nu naar Nieuw-Buinen nam ik gewoon alleen de panelquilt mee, dan moest ik er wel mee aan de slag.

En dat deed ik dan ook. En de gezelligheid maakte het toch een stuk minder vervelend, maar het allermooiste was wel dat ik het doorstikken helemaal af kreeg.

Nu thuis de bies en het label er nog aanzetten.

Een cadeau!!!

Zo leuk, vandaag mochten we met zijn vieren naar de wedstrijd PEC Zwolle-Ajax, dat had mijn zusje Hanneke geregeld via haar werkgever, die daar sponsor is.

Voor Manlief was er een plek op de rolstoeltribune, samen met een begeleider en er waren twee plekken op hoofdtribune. Na afloop mochten we nog wat drinken in de business class, een leuk uitje dus. We overlegden dat ik naar de business class zou gaan en de schatjes deden steen-papier-schaar om te bepalen wie waar zou gaan zitten. Het werd een verdeling in jongens en meisjes.

Vanaf de business class konden we de rolstoeltribune zien en Dochterlief ging even op zoek naar de mannen. Het duurde even, maar uiteindelijk had ze contact met haar broer.

We waren mooi op tijd en dat vonden we niet erg, want er was genoeg entertainment voorafgaand aan de wedstrijd.

Vlak voor de wedstrijd nam de bedrijvigheid op het veld en de spanning rondom het veld toe. Ook bij Dochterlief en mij, we hadden er wel zin in....

Tijdens de wedstrijd werden er geen beelden gemaakt, we keken naar de wedstrijd, waar PEC het Ajax in eerste instantie behoorlijk lastig maakte. In de rust haalden we een drankje en bezochten we het toilet. Daarna gingen we snel weer terug naar onze plekken voor de tweede helft.

Na de wedstrijd kwamen de mannen ook naar de business class voor een drankje. Heel blij gingen we weer naar huis, wat fijn om weer eens in een stadion te zitten.

En wat zijn we blij met Zusjelief Hanneke die dit voor ons geregeld heeft (niet alleen daarom natuurlijk...)!

52.529 Bu-jo de basis

Tijdens de vakantie besteedde ik veel tijd aan mijn bu-jo, dat had ik namelijk nog niet zo veel gedaan en het is bijna tijd voor mijn nieuwe agenda. Het kwam voornamelijk neer op lijnen trekken. Eenmaal weer thuis maakte ik de basis af.

En dan kan nu het (nog) leuke(re) deel beginnen, de maanden aankleden....