En een week later vervolgden we alweer de route van het Pelgrimspad IJsseldelta. We namen weer trein en bus om op het beginpunt van vandaag te komen, De Oude Mars. We waren nu zo vroeg dat het theehuis nog niet open was, dus gelijk maar aan de wandel. het was flink mistig, dus echt genieten van de omgeving konden we (nog) niet, maar volgens de voorspelling zou de zon vandaag ook zijn best gaan doen, daar gingen we voor.
Vanaf De Oude Mars liepen we langs de rand van Zwolle en langs de Sekdoornse plassen waar de zonnepanelen op het water drijven. Zo in de mist zag dat er een beetje spookachtig uit, net alsof er huizen onder water stonden. Ook hadden we geen idee waar we heen gingen, het einde van het pad was niet te zien.
Vandaag konden we weer de nodige stempels verzamelen, daar hadden we weer zin, maar voor we aan een stempel toe waren, moesten we eerst nog een stukje verder door de mist. We liepen langs de Wythemer Plas en net daar voorbij volgde een heen-en-weertje naar de Onze Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand. Hier konden we de stempel vinden bij het tuinhuisje op de begraafplaats. Daar hing inderdaad weer een buis met alle benodigdheden. We lieten een boodschap achter in het notitieboekje en nadat alle stempels waren gezet, gingen we weer verder.
We hadden bedacht dat we in Berkum zouden kijken of we een bakkie konden krijgen, dan moesten we wel een stukje van de route af, maar dat hadden we er wel voor over. We slingerden van de Wythemer Plas richting Berkum, een prachtig stuk om te lopen. Op een bankje troffen we vier wandelaars die genoten van hun zelf meegebrachte koffie. We boden aan om een foto van hun te maken en natuurlijk raakten we aan de praat. We vertelden welke route we aan het lopen waren en wat onze route van vandaag was. Ze adviseerden ons om niet in Berkum iets te gaan drinken, maar bij de Agnietenberg, een klein stukje van onze volgende stempelplaats af. We bespoten om dat advies op te volgen en dus zochten we snel de originele route weer op om verder te gaan.
We kwamen langs een sluis, waar ik natuurlijk even op moest klimmen voor we verder wandelden over een dijk. Aan de ene kant van de dijk lag Berkum en aan de andere kant de Vecht. Een prachtig stukje wandelgebied. We hadden ook door de uiterwaarden kunnen lopen, maar we waren bang dat het daar iets te nat zou zijn, we beleven dus hoog en droog op de dijk. Daar zagen we de brug die we later over moeten.
Het nadeel van in de winter lopen is dat er geen pontjes varen. We hebben dus Hattem moeten overslaan omdat het Kleine Veer niet vaart en ook vandaag moesten we een omweg maken omdat het pontje Haersterveer niet vaart. De volgende stempel was namelijk te halen bij het monument van Thomas a Kempis op begraafplaats Bergklooster en omdat het pontje niet vaart moesten we een stukje terug. Maar goed eerst maar zien dat we de stempel bereikten.
Nadat we gestempeld hadden, vervolgden we onze weg naar de Agnietenberg, waar we genoten van ons bakkie. Toen we weer verder gingen, keken we even verlangend naar de weg richting het Haersterveer, dat was een mooiere (en kortere) route, maar we liepen toch keurig terug, het was geen weer om te zwemmen. Uiteindelijk werden we nog beloond ook, want we zagen een Groene Specht!
We staken de brug over richting Hasselt en even later keken we uit op het kunstwerk langs de A28. De zon kwam langzaam door, dus de kleuren in het metaal werden zichtbaar, al zijn ze op de foto niet zo goed te zien. Omdat we langzaamaan trek kregen, maakten we gebruik van een picknickbank om even te zitten en wat te eten.
Het volgende stuk van de route was niet zo heel geweldig. We liepen langs de doorgaande weg naar Hasselt en daar reden de nodige auto's, zodat we regelmatig de berm in moesten. Helaas is er geen andere route, want er mag niet over de dijk gewandeld worden. Het was dus even goed opletten en achter elkaar lopen.
We kwamen bij het
graf van Lepejou. Een bijzonder graf op een bijzondere plaats, het graf ligt namelijk in een klein stukje bos, waar verder niets bijzonders is, dus ook geen begraafplaats.
Nu waren we ook weer op het punt waar we zouden zijn uitgekomen als het pontje wel gevaren had, we hadden een mooi ommetje gemaakt.....
We liepen nog een klein stukje over de doorgaande weg en toen mochten we wel de dijk op. Deze dijk loopt langs de uiterwaarden van het het Zwarte water en de Vecht en door de buurtschappen Genne en Streukel. Op deze dijk zou er een mogelijkheid zijn voor een extra stempel, bij een huis met een Jacobsschelp bij de voordeur, maar helaas was daar niemand thuis, voor de volgende stempel moesten we dus in Hasselt zijn. Daar waren we nog lang niet...
Ondertussen genoten we wel van het uitzicht, wat is het prachtig wandelen hier. Dat gevoel werd versterkt doordat we eindelijk in de zon liepen. Het werd zo warm dat er een laagje uit ging, wat een verschil met vorige week.
Op een bepaald moment hadden we een prachtig uitzicht op Hasselt, met de molen en de beide kerken. Die beide kerken heten allebei Stephanuskerk. De een hoort bij de Hervormde gemeente en was eerder de katholieke kerk, deze wordt ook wel de
Grote Kerk genoemd. De kleinere kerk is een Rooms-Katholieke kerk, die later is gebouwd en weer de naam Stephanuskerk kreeg, de
Heilige Stephanuskerk. Best ingewikkeld lijkt mij, twee kerken met dezelfde naam.
Bij Streukel werd aan het gemaal gewerkt, waardoor er een flink buizenstelsel over de dijk heen was gebouwd en er tijdelijk geen water door het gemaal gaat.
We begonnen nu echt aan de laatste loodjes, de
Stenendijk richting Hasselt. En wat was het fijn lopen daar, heerlijk in het zonnetje zagen we Hasselt steeds dichterbij komen.
Toen we in Hasselt aankwamen, hadden we nog even tijd om wat te drinken voor de bus vertrok. De busrit kan ik weinig overzeggen, de ruiten van de bus waren zo smerig dat het onmogelijk was om naar buiten te kijken, we gebruikten de tijd dus om een afspraak te maken om de laatste etappe van dit pelgrimspad te lopen, dat wordt pas in april, omdat we allemaal al verschillende afspraken hadden staan.
In de trein keek ik naar het schaatsen op de Olympische Spelen, helaas geen medailles vandaag.....
Maar wat hebben wij een heerlijke wandeldag gehad!!!!
