Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

zaterdag 11 april 2026

Krentenbloesemtocht Dwingeloo

Vandaag weer eens lekker een dagje buiten spelen. Ik had afgesproken om met Hilly de Krentenbloesemtocht in Dwingeloo te lopen en misschien zou er nog wel iemand bijkomen. Die iemand werd Francine, we treffen haar wel vaker op de wandelpaden.

Na het inschrijven gingen we op pad, ik was benieuwd of we dit jaar ook echt krentenbloesem zouden zien, dat is toch altijd weer een verrassing, de natuur houdt natuurlijk geen rekening met de datum en de naam van een wandeltocht.

Al snel werd duidelijk dat de tocht dit jaar precies op het goede moment was, want nadat we Dwingeloo uit geslingerd waren, liepen we in het buitengebied al snel tussen de Krentenbloesem door en als kers op de taart staken er ook nog twee reeën over, onze dag was eigenlijk al goed en we waren nog geen uur onderweg.


Ook toen we het bos inliepen was er volop krentenbloesem te zien. De fotograaf van de organisatie legde dat ook vast.




Langs de Bospub liepen we het Dwingelderveld in. Hier even geen krentenbloesem, maar wel weidse uitzichten. We slingerden weer wat door een stuk bos en uiteindelijk kwamen we na 15 kilometer op de eerste rust, het bezoekerscentrum van natuurmonumenten in Ruinen. We genoten hier van een bakkie, een toilet en natuurlijk liepen we even een rondje door de winkel daar.








Niet alleen het oog werd getrakteerd, ook de neus........







Francine had het tempo er iets meer in dan wij, dus zij liep ondertussen voor ons uit, maar we troffen elkaar weer bij de rusten. Het was heerlijk wandelen vandaag en kilometers gingen dan ook lekker onder onze schoenen door.












Met de krentenbloesem, de tocht deed dit jaar echt zijn naam eer aan.





Na ruim 33 kilometer kwamen we weer terug bij de start. Na een drankje als afsluiting gingen Hilly en ik ieder weer huiswaarts.

maandag 6 april 2026

Heerlijk Pasen.....

We waren dit paasweekend met zijn drieën, voor het eerst in vele jaren. Even wennen, maar al met al was het een heerlijk weekend.

Zoals altijd was ik ruim voor mijn huisgenoten wakker, ik besloot dus om de dag te beginnen met een stevige wandeling. Ik zou dan tegen koffietijd weer terug zijn, dan zouden Man- en Dochterlief wel boven water zijn. En dat was zo.



Na de koffie rommelden we wat om, ik ging even douchen, er werd gepuzzeld, gelezen, gelachen en niks bijzonders gedaan. Ook zonder de Wandelkerel was het tijd voor een paaslunch met warme broodjes en rozijnenbrood.


Na de brunch gingen we lekker verder met rommelen. De Ronde van Vlaanderen werd gevolgd, er werd getekend, geschreven, gehangen en gelachen. 's Avonds aten we een kop soep met een tosti, gewoon een rustige dag dus.

Vandaag veel van het zelfde, alleen werd er geen Ronde van Vlaanderen gekeken, maar hockey. Tussen de wedstrijd van de dames en de heren door wilde Dochterlief toch nog wel graag paaseitjes zoeken, ook zonder haar broer. Aan mij dus de schone taak om ze te verstoppen.











Na de hockeywedstrijd van de heren maakte Dochterlief het eten klaar, een ovenschotel, en toen deden wij nog even de wandelschoenen aan voor blokkie om.



Het waren heerlijke dagen met tijd voor elkaar en voor onszelf........

zaterdag 4 april 2026

52.223 Knuffeldekendag Nieuw-Buinen

Vandaag togen Dochterlief en ik weer naar Nieuw-Buinen om een dagje Knuffeldekens te maken met onze vertrouwde groep. De dag vloog voorbij, het was zo ongelooflijk gezellig en we hebben zoveel gelachen, het blijft gewoon een feestje om daarheen te gaan.

Het gevolg is wel dat er misschien iets minder productie uit onze handen komt, maar dat maken we dan thuis wel weer goed....


De Harry Potterdeken van Dochterlief werd geshowd.

Ik ging verder met de panelquilt.


Nog even snel wat blokken maken voor een volgende Harry Potterdeken. Of nou je, even snel, het ging finaal mis in eerste instantie, tornen dus. Maar uiteindelijk kwam alles goed.

Dochterlief haalde het doorgequilte deel van haar Harry Potterdeken weer uit, de spanning op de naaimachine stond niet goed en dat leverde lelijk naaiwerk op, op nieuw dus.

En deze leuke pinguïns kwamen ook onder een naaimachine vandaan.

Zingend reden Dochterlief en ik weer naar huis, na zo'n dag kun je alleen maar vrolijk zijn.