Vanmorgen werden we voor de wekker wakker, er was iemand heel enthousiast de trap op en af aan het lopen in het pand. Nou ja, dan maar doorpakken en een bus eerder nemen. De busreis verliep zonder problemen en net na 7 uur rolde er een hele horde wandelaars in Diekirch de bus uit. Op het startterrein stond een enorme rij, maar gelukkig voor ons bleek die voor het afhalen van het startbewijs te zijn. We omzeilden die rij om de startscan te halen en toen gingen we op pad.
In het begin was het allemaal wel prima. Lekker vlak, lekker vlot...... Maar toen! Een berg (of heuvel, wat is het verschil?) die toch wel even boven ons normale kunnen ligt. In etappes gngen we de berg op. Dochterlief ging harder en wachtte telkens even op mij. Na wat gehijg konden we weer verder. Eenmaal boven was het uitzicht prachtig. We kregen dus in ieder geval wel een beloning voor die klote klim.
Alleen weet je ook, na op, moet je ook weer af. Dit was over een niet zo Dochterlief-proof paadje, veel losse steentjes, overstekende boomwortels, losse blaadjes en ander spul. Gelukkig kwamen we wel weer heelhuids onderaan de berg (het blijft voor ons sowieso een berg).
De route was gepijld met gele, roze en blauwe pijlen. In eerste instantie was het (voor ons) niet duidelijk welke kleur wij moesten volgen. Dochterlief hoopte natuurlijk op roze en ze was dan zeer blij toend at het geval bleek te zijn....
Na een blarenbehandeling voor Dochterlief, een souvenir van de wandeling van vorige week, en wat eten gingen we weer verder, weer klimmen, met Dochterlief elke keer op een kleine voorsprong en ik er hijgend achteraan. Ter bescherming van mijn ego, ook Dochterlief stond te hijgen als ze op mij wachtte. We vervolgden onze weg over een bergkam en gingen vervolgens weer naar beneden, dit pad was veel meer Dochterlief-proof. Na nog een rust, waar voor 11 uur het bier en de braadworst gretig aftrek vonden, waren we klaar voor de laatste 8 kilometer.
Die laatste 8 kilometer bleken er 10 te zijn, we kregen er zomaar 2 extra kilometer gratis bij. Ondanks het stijgen en hijgen en het dalen hebben we meer dan genoten van deze wandeldag. We gaan morgen zeker nog een rondje doen.
Na de finish was het tijd voor een drankje en gezelligheid. Het was heerlijk weer, dus we konden nog een lange tijd nagenieten op het start-finishterrein. Geen karaoke vandaag, maar wel muziek. Uiteindelijk besloten we om hier ook maar aan de braadworst met frieten te gaan voor we de bus terug namen.
Prachtexemplaar!!!
Eenmaal terug in Oberfeulen was het even douchen, wassen en uitrusten. Na een laatste hapje en drankje gingen we op tijd naar bed.
