Knooppuntenwandeling Kampen

Vandaag ging ik weer eens met vriendin Femke op pad, deze keer helaas geen toren beklimmen, maar wel een wandeling door een leuke stad: Kampen! Ik vond een leuke stadswandeling via de knopenrondjes van wandelzoekpagina, klik hier voor de wandeling.

Na 7 kilometer slingeren door Kampen streken we neer op een terras. We hadden deze datum al weken geleden afgesproken, maar we hadden het niet beter kunnen plannen dan op deze eerste lentedag. We genoten op het terras tot de zon achter de huizen verdween en toen zochten we een restaurant om wat te eten. Van het een naar het ander.

In het donker liepen we weer terug naar het station, waar we de auto hadden geparkeerd. Op weg daarnaartoe hadden we weer een echte Louise-en-Femke actie, stilstaan voor een verkeerslicht zonder op het knopje te drukken en vervolgens blijven kletsen en blijven kletsen en dan verbaasd zijn dat het verkeerslicht op rood blijft staan. En dan stonden er ook nog mensen achter ons die volledig op ons vertrouwden en dus ook niet naar een knopje zochten en dus ook voor Jan Joker stonden te wachten. We hadden het uiteindelijk door omdat er aan de overkant wel iemand op het knopje drukte waardoor het verkeerslicht begon te tikken.

Nou ja, we kwamen bij de auto en nadat ik Femke weer thuis had afgezet, reed ik zingend naar huis, wat een heerlijke middag weer.

Peperbustocht Zwolle

Deze week niet op zaterdag, maar op zondag aan de wandel, al was dat weertechnisch niet de allerbeste keus. Ik heb bijna de hele dag in de regen gelopen terwijl het gister mooi weer was. Soms zit mee, soms zit het tegen....

Na het inschrijven en natuurlijk een toiletbezoek ging ik op weg voor 30 kilometer. Via een rondje door de buitenwijken kwam ik langs het Katerveer bij park het Engelse Werk. Het viel mij op dat de waterstand veel hoger was dan een maandje geleden, toen ik hier liep met Ate en Hilly. Het pad dat wij toen onder de brug doornamen, was nu niet begaanbaar.

De route ging verder door park het Engelse Werk, hier heb ik al veel vaker gelopen, maar het blijft een prachtig park, ook in de regen.

Via wat doorgaande wegen bereikte ik de binnenstad, waar ik langs de naamgever van deze tocht kwam, de Peperbus, oftewel de Basiliek van Onze Lieve Vrouw Tenhemelopneming. Ik slingerde verder door de binnenstad, door steegjes en smalle straatjes naar de Sassenpoort en weer verder.

Volgens de routebeschrijving was ik bijna bij de rust in wijkcentrum de Bestevaer en daar was ik aan toe, want natuurlijk moest ik alweer naar het toilet. Bij het kerkbruggetje was ik even de weg kwijt, ik zag geen pijl en de wandelaars die bij mij in de buurt liepen ook niet. We keken links en rechts en rechtdoor en op een gegeven moment zagen we links langs het water een pijl, dus we vervolgden onze weg die kant op.

We liepen verder door de binnenstad, maar toen ik bij Pathé de weg weer over moest steken en ik in de richting van het wandelhonk werd gestuurd, twijfelde ik of het wel goed was gegaan bij het kerkbruggetje. Ik moest ondertussen zo nodig naar het toilet dat ik snel doorliep naar het Wandelhonk. Toen ik gedaan had wat ik moest doen, liep ik naar de inschrijftafel waar ik vertelde dat ik verkeerd was gelopen. Volgens de dame daar was ik de enige, maar ik zag nog meer wandelaars zitten die met mij op hadden gelopen. Na wat onderzoek bleek dat we bij het kerkbruggetje rechtdoor hadden gemoeten.

We besloten om de kortste route, bijna 3 kilometer, naar de Bestevaer te nemen en daar de route weer op te pakken, dat lukte. Hadden we toch mooi gratis kilometers te pakken....

Vanaf de Bestevaer ging ik weer alleen verder. Het rondje dat ik maakte was een leuk rondje, maar ik zag er niet zoveel van, het bleef maar regenen. Ik was dan ook blij dat ik weer terug was bij de Bestevaer, tijd voor een kop snert.

Na de snert maakte ik het laatste rondje, pas de laatste paar kilometer werd het droog. Ik heb er weer een tocht van 30 kilometer opzitten, de route was prachtig, maar de regen zorgde voor wat minder plezier.