52.540 KreaDoe

Na een aantal jaren afwezigheid waren Dochterlief en ik weer eens van de partij op de KreaDoe. En dit jaar gingen we niet met zijn tweeën, ook nichtje Y ging mee. Na een voorspoedige rit, met een kleine omweg door het centrum van Utrecht, lieten we de auto achter in de parkeergarage en liepen we de Jaarbeurs in.

We hadden om 11.30 uur onze eerste workshop gepland en we waren om 10.00 uur binnen, dus we hadden nog even de tijd om lekker rond te lopen. We begonnen ergens achterin, want daar is het in eerste instantie rustig, mensen hebben toch de neiging om daar waar ze binnenkomen gelijk de stands te gaan bekijken.

We konden inderdaad de stands in de achterste hal op ons gemak bekijken. Nichtje Y. was nog nooit op de KreaDoe geweest en ze keek haar ogen uit, wat enorm veel te zien en wat enorm veel hobby's zijn er. We sneupten lekker over de beurs, even hier kijken, even daar kijken, nog even terug en weer door. We maakten een praatje bij een naaimachinehandel en we genoten van prachtige gehaakte knuffels.

Na een toiletbezoek zochten we de stand van onze eerste workshop, we gingen een vilten iris maken. Het tempo lag vrij hoog, maar we kregen alledrie onze bloem af voor de volgende ronde begon.

Na de workshop was het tijd voor de lunch, we zochten, en vonden, een plekje om te zitten en we kletsten nog even na over de workshop. Na de lunch gingen we de beurs weer op en het was nu echt retedruk. Het was echt manoeuvreren door de menigte en af en toe leek het op worstelen. We sloegen af en toe een stand waar we graag wilden kijken even over, omdat het er zo enorm druk was dat we er simpelweg niet konden komen.

Om 15.00 uur schoven we aan voor onze tweede workshop, houtbranden. We zochten alledrie een afbeelding uit en vervolgens gingen we, met volle concentratie, aan de slag. Het uur vloog voorbij, maar het lukte ons alledrie om onze borrelplank af te krijgen, al was het bij mij op het nippertje.

Na afloop van de workshop liepen we nog even terug naar de stands waar we eerder niet konden zien wat er was te zien en daarna gingen we weer terug naar de auto.

Onderweg naar huis, maakten we een klein uitstapje naar restaurant De Gouden Bogen voor een kleine snack en toen gingen we snel door naar huis, 

Het was een hele gezellige dag, zeker voor herhaling vatbaar.....

Culturele uitspattingen.....

In de afgelopen anderhalve week bracht ik drie keer een bezoek aan het theater en deze keer zaten er ook voorstellingen bij die je waarschijnlijk niet van mij verwacht, ik heb ga tenslotte voornamelijk naar musicals en K3-shows....😉

Op dinsdag 13 oktober ging ik met een collega naar de voorstelling 'De Kloof' van Roestvrij Theater. Dit is een voorstelling over jongeren die opgroeien in armoede. En niet zomaar een voorstelling, maar een zeer indringende voorstelling. Er is voor deze voorstelling gesproken met de jongeren zelf en met hun ouders, er is onderzoek gedaan naar de gevolgen en vervolgens is daar een voorstelling van gemaakt.

Het was echt een zeer indringende voorstelling, waar mijn collega en ik na afloop, onder het genot van een kopje thee serieus over napraatten. En het verdrietige was dat wij allebei een aantal van onze leerlingen konden opnoemen waarbij wij armoede vermoeden. Ook hadden we het erover hoe we daarmee om moesten gaan, want dat is toch wel het ingewikkeldste. We kwamen er niet uit, maar het is wel een mooie gelegenheid om het gesprek op school aan te gaan.

Gisteravond, woensdag de 21e, ging ik met Femke naar de theatertour van Waylon, genaamd, Time Jumper. Femke is een die-hard Waylon-fan en ik mocht deze keer met haar mee. Nu ben ik al sinds mijn tienerjaren fan van countrymuziek, al vertelde ik dat toen aan niemand, want absoluut niet cool, dus deze theatertour was mij wel op het lijf geschreven. 

We zaten derde rij en het was echt vol genieten! Waylons stem is echt geschikt voor de countrymuziek en hij heeft echt een meer dan fantastische band om zich heen. Voor Femke was het, geloof ik, al de zesde keer dat zij deze tour bezocht, maar omdat er ook altijd een improvisatie in zit, is het toch elke keer net even anders.

We kregen trouwens en waar voor ons geld, want Waylon speelde door tot 23.30 uur. Mijn horloge had allang verteld dat ik naar bed moest. Ik was overigens zo enthousiast dat ik na afloop de LP van Waylon kocht, wat een feestje om dit concert bij te wonen.

En dan ging ik vandaag met Dochterlief naar de musical 'We will rock you'. Dat had twee redenen, onze dorpsgenoot Luuk Haaze speelt in deze voorstelling en de muziek van Queen is natuurlijk altijd goed. We hadden al anderhalf jaar geleden geboekt voor de voorstelling in Leeuwarden, in de verwachting dat Dochterlief daar nog zou wonen, maar ja, dat is niet meer zo. Gelukkig is Leeuwarden met de auto binnen het uur te bereiken, dus gingen we lekker met de auto heen en weer.

We genoten met volle teugen van deze musical. We zongen mee met de liedjes en klapten na afloop onze handen blauw. Wat een talent loopt er rond bij deze musical.

Vooralsnog was dit het laatste theaterbezoek van 2026, al weet je het bij ons natuurlijk nooit. En voor 2027 staat er alweer het nodige op de theateragenda. Genoeg om naar uit te kijken dus!

52.539 Bu-jo oktober

De maand is al over de helft en nu pas komt het verslag met mijn bu-jo. Er zijn gewoon te veel leuke creatieve dingen om te doen. En omdat mijn bu-jo al eerder gemaakt is, probeer ik de actuele ceratieve dingen te plaatsen als ze gebeuren. Mijn bu-jo kan dan wel wachten.

Ik maakte er een mooie circusact van!!!!!

Vrijwilligersdag Wandelnet, Amersfoort

Vandaag ging ik met Hilly naar de vrijwilligersdag van Wandelnet. Een dag waar iedereen die op de een of andere manier als vrijwilliger betrokken is bij Wandelnet welkom is. Ondanks een omleiding besloten we om met de trein te gaan, onderweg lekker kletsen en een bakkie doen.

Vanaf station Amersfoort moesten we een kilometer of twee lopen naar onze bestemming, geen probleem natuurlijk, en het leverde ons een leuke wandeling op door Amersfoort.

We werden ontvangen met een bakkie met wat lekkers, we troffen de nodige bekenden, natuurlijk moesten we naar het toilet en we dwaalden nog even door de gangen van het voormalige klooster. Het was erg druk op die gangen en dat resulteerde erin dat eerst mijn stuk cake uit mijn handen werd geslagen door iemand die heel enthousiast, met zijn handen, aan het vertellen was. Even later gebeurde hetzelfde met de koffie van Hilly, nou wij waren binnen dus.... Na verloop van tijd kregen we het verzoek om plaats te nemen in de zaal voor het officiële gedeelte. 

De voorzitter van Wandelnet heette ons welkom, de gedupeerde van de provincie Utrecht vertelde het een en ander over wandelen en Utrecht en daarna volgde Twan Huys, die vertelde over de wandeling die hij maakte met zijn zoon over het Droompad. Het was een zeer geslaagde ochtend, die werd opgevolgd door een heerlijke lunch.

Na de lunch besloot ik om toch het boek van Twan Huys maar te kopen en te laten signeren.

Het middaggedeelte bestond uit een keuzemenu en wij hadden gekozen voor een rondwandeling door Klein Zwitserland, oftewel een rondje van een kilometer of 4 door de omgeving. Dat was een erg leuke wandeling langs een aantal bezienswaardigheden en een mooi stukje bos.

Eenmaal weer terug genoten we nog even van een hapje en een drankje, maar we besloten om redelijk op tijd weer richting het station te gaan, er was nog steeds een omleiding en daardoor zou onze reis toch wel langer duren dan normaal.

Op weg naar het station nam de dag ineens een compleet andere wending. Hilly werd misselijk en voor ik het wist stond ik te roepen om hulp en een ambulance, ze ging out. Met gillende sirenes en zwaailampen ging het met 160 kilometer per uur naar het UMC Utrecht.

Daar werd Hilly door de mallemolen gehaald en daarna mocht ik weer naar haar toe. Daar bleek dat ze niets meer wist vanaf het moment dat ze misselijk was geworden. Ik heb haar dus maar even bijgepraat. Ondertussen had ik natuurlijk Piet al gewaarschuwd en hij was samen met hun dochter onderweg naar Utrecht, maar zolang zij er nog waren bleef ik bij Hilly.

Nadat zij er waren en wij de arts hadden gesproken, werd er een logistieke operatie in gang gezet om mij weer thuis te krijgen. Dat lukte.

Ik ging uiteindelijk zwaar vermoeid, maar redelijk gerustgesteld naar huis. Het heeft er alle schijn van dat Hilly een epileptische aanval heeft gehad, niet leuk, maar op dit moment veel minder heftig dan de hersenbloeding waar ze eerst bang voor waren.

Naschrift:

Hilly bleef een nachtje in Utrecht, waar Piet haar zondag weer heeft opgehaald. Verder onderzoek moet uitwijzen wat er is gebeurd en hoe nu verder.