Vanmorgen was ik al voor de wekker wakker, ik had dus alle tijd om op te starten. Zoveel zelfs dat ik nog tijd had om een kwartiertje te lezen. Het ontbijt werd vanaf 6 uur geserveerd en ik zat dan ook strak om 6 uur aan tafel. Om half 7 mag ik starten en ik moet ook nog die kant op fietsen, al is dat maar anderhalve kilometer. Tina was ook mooi op tijd, zij hield mij nog even gezelschap voor ik op de fiets stapte.
Binnen no-time was ik op de startlocatie, De Toekomst, waar ik keurig mijn fiets op de daarvoor bestemde plek zette. In het schemerlicht vond ik mijn weg door de fabriekshallen. Bij de kritieke punten stonden er gelukkig vrijwilligers om te melden dat er drempels en afstapjes waren. Ik bereikte dan ook zonder brokken de centrale ruimte.
Ik keek of ik Aike en Carola al zag, maar dat was niet het geval. Wel trof ik Roelie, die dit jaar bij de 20e editie voor de 20e keer meedoet op de 40 kilometer. Dat is wel een prestatie toch? Na een kort praatje zochten we ieder weer ons eigen gezelschap, al kon ik Aike en Carola nog niet vinden. Terwijl ik nog op zoek was naar hen, begin de openingsspeech met aansluitend het Grunn's Volkslaaid.
Het eerste stuk ging over het grasland naast de De Toekomst, dat was even voorzichtig lopen, want het was nog donker. Ook bleek hier een 'heuvel' te liggen, lekker zo in het donker. Het bleef de eerste kilometers opletten, want de route voerde ons door het bos en hoewel het langzaam lichter werd, kreeg het licht in het bos nog niet echt de kans om door te dringen. Aike wist haar eerste steentje al in haar schoen te scheppen, ze was dus blij met een boomstam waar ze even kon gaan zitten om het hunebed te verwijderen. Ook Carola en ik waren wel even blij met dit moment, we liepen achter een groepje dat net iets langzamer liep dan voor ons comfortabel was, maar we konden ook niet inhalen, dus nu even wachten, maakte dat we zo weer lekker konden doorlopen.
De route door het bos eindigde bij Koetshuis Ennemaborg in Midwolda. Hier konden we een bakkie doen en toiletteren, maar daar waren we nog niet aan toe, we liepen dus door. Via de zij-uitgang verlieten we het terrein van de Ennemaborg, daar hing direct een spandoek om ons welkom te heten in Midwolda.
Na het koetshuis wachtte ons een ander prachtig pand, boerderij Hermans Dijkstra. Hier werden we opgewacht door mensen van 'stand'.... Gelukkig hadden wij stand genoeg om ook samen met hen op de foto te mogen.
In Dorpshuis De Schakel gingen Aike en ik even snel naar het toilet, maar we vonden het nog steeds te vroeg om pauze te nemen. Voort ging het dus. We scoorden een stempel bij de splitsing en vervolgden onze route. We liepen bij de opkomende zon langs het Oldambtmeer en dat leverde prachtige plaatjes op.
Bij de opkomende zon liepen we het terrein van een pompoenboerderij op. Het veld waar we langs liepen lag vol met verschillende soorten pompoenen en er was een fotoplekje gecreëerd. Meestal ben ik niet zo van gecreëerde plekjes, maar dit was wel echt een leuk plekje, daarom maakte Aike een foto van Carola en mij tijdens het golden hour.
In de schuur bij de pompoenboerderij speelde een bandje, was er gelegenheid tot koffiedrinken en buiten was er toiletgelegenheid, maar ook nu hadden we nog geen behoefte aan zitten. Aan de achterkant van de schuur stond een prachtige oude auto, maar de hond in de achterbak maakte het plaatje toch wel helemaal af.
Vlak na de pompoenboerderij bereikten we Oostwold, hier namen we afscheid van de 15-kilometerlopers, hoewel echt afscheid was het niet, want de 15-kilometerlopers waren nog niet eens gestart, het was meer een mentaal ijkpunt. We liepen verder door Oostwold, nog steeds lekker op gang. Bij de Groninger Genever Stokerij zouden we op zo'n 11 kilometer zitten, dat leek ons een mooie gelegenheid om even te zitten en een bakkie te doen. We sloegen dan ook de rustmogelijkheden in Oostwold over, net te vroeg vonden we. Overigens was er een inwoner van Oostwold die de weg naar de pompoenboerderij goed wist te vinden. Zijn pompoencreatie trok veel bekijks, ook van ons.
Na Oostwold kregen we een spannend stukje bos, waar we af en toe door de modder moesten glibberen, maar zonder brokken en valpartijen haalden we de Groninger Genever Stokerij. We kregen bij de deur een drankje aangeboden, maar dat sloegen we nog even over, te vroeg, qua tijd en qua afstand. Helaas was er geen bakkie verkrijgbaar, dus na een toiletbezoek gingen we weer verder. Dan maar naar Finsterwolde, Party Centrum Finnewold wilde ons vast wel van een bakkie voorzien.
Nou niet dus, het Party Centrum was dicht, geen bakkie dus, en we waren er zo aantoe..... De eerstvolgende mogelijkheid voor een bakkie was nu het buurthuis van Ganzedijk-Hongerige Wolf, een naam die bij mij allerlei vragen opwierp, want Ganzedijk en Hongerige Wolf, is dat niet de kat op het spek binden??? Maar goed zo ver was het nog niet. Voor we in het buurthuis zouden komen, hadden we nog een stukkie van zo'n 3 kilometer te gaan.
In die 3 kilometer kwamen we nog bij de kerk van Finsterwolde. Deze kerk heeft een losstaande toren, maar voor we van de kerk naar de toren zouden lopen, moest er eerst een cache gezocht worden. Carola wist hem, na een rondje om de kerk, te vinden en zo gingen we verder, op naar ons eerste bakkie van vandaag.
Bij het buurthuis haalden we een bakkie, we kregen er koek of cake bij, en vervolgens zochten we een plekje om te zitten. Helaas was er buiten geen zitplek meer, we gingen dus maar binnen zitten. Ik had een appje van Albert gekregen om ons een fijne wandeldag te wensen, we stuurden dus even een vrolijke selfie naar hem terug.
Carola plakte nog even ergens een irritant plekje af en toen konden we weer verder. We kwamen bij Hongerige Wolf en dat vind ik al jaren zo'n leuke plaatsnaam, dat ik met het plaatsnaambord op de foto wilde. Mijn poging om een hongerige wolf na te doen werd ook vastgelegd, maar daar heb ik mijn veto over uitgesproken, die komen niet online.....
We hadden afgesproken om nu een krappe 10 kilometer door te lopen, dan kwamen we weer bij een rustpost. Deze kilometers gingen over lange rechte wegen, met oneindige uitzichten op de Graanrepubliek. We kletsten er lekker op los, maar maakten maar weinig foto's.
Bij proefboerderij Ebelsheerd zochten we een plekje om te rusten, maar er waren maar weinig stoelen. Uiteindelijk wisten Carola en ik een stoel te bemachtigen, Aike ging op de grond zitten, maar daar gebruikte ze wel mijn zitmatje voor. Ook stonden hier dixies en ik heb nog nooit zulke schone en frisruikende dixies gezien, schoner dan menig normaal toilet... We genoten van een lekker lange pauze in de schaduw, want de temperatuur was al aardig opgelopen....
Vanaf de proefboerderij in Nieuw-Beerta moesten we langs een lange rechte weg naar Beerta. Aike deed muziek in haar oren en op de een of andere manier raakten Carola en ik Aike kwijt. We hadden met z'n tweeën zo het run 'an genomen, dat Aike ons niet meer bij kon houden. Daar kwamen we pas na flink wat kilometers achter, we besloten dus maar om bij de Bartholomeuskerk in Beerta op Aike te wachten.
Bij de kerk werd een prachtig toneelstukje opgevoerd. De 'rijke' herenboeren vroegen een flink bedrag voor een kop koffie, terwijl de 'arme' landarbeiders gratis van alles uitdeelden. Gelukkig kwam Aike vrij vlot achter ons aan. We streken hier dan ook met zijn drieën neer voor een kop bouillon en een stuk koek. Aike vroeg of er ook een busverbinding was naar Scheemda, ze was er helemaal klaar mee..... Helaas voor haar ging er geen bus, tenminste, dat hebben Carola en ik niet gecontroleerd, we hebben het gewoon gezegd. Het was vanaf Beerta nog zo'n 10 kilometer en we beloofden Aike dat we nog twee keer een uurtje zouden lopen. Uiteindelijk ging ze met ons mee.
Ons volgende doel was De Wilgenborg, een evenementenlocatie. Geen idee wat we daar konden verwachten, dus maar weer aan de wandel om daar te komen. We liepen veelal langs het water en dat was prachtig om te lopen. Ook was er een stadspark, waar Carola nog even een poging deed om een cache te vinden, terwijl Aike en ik doorliepen. Helaas kon Carola de cache deze keer niet vinden, dus ze sloot zich snel weer bij ons aan. Met zijn drieën bereikten we De Wilgenborg, wat een verrassende locatie. Hier gingen we weer even zitten en ein-de-lijk, ein-de-lijk kon ik een blikje cola scoren! Ook treedt er een koor op, waar we nog even naar luisteren.
Na deze laatste rust was het nog een keer een uurtje. In dat uurtje gingen we over de Pieter Smitbrug, de langste fiets- en wandelbrug van Europa. Op deze brug lagen vijf caches, daarvan konden Aike en Carola er drie doen, de andere twee lagen buiten bereik, omdat we halverwege de brug verlieten. We liepen een stuk langs de A7 aan de ene kant en het Oldambstmeer aan de andere kant. Gelukkig lieten we na een paar kilometer de A7 weer achter ons. Ik herkende het punt waar ik gister had gefietst en toen wist dat we er bijna zouden zijn. Daar waren we ook wel aantoe.
Net voor we het terrein van De Toekomst oplopen, krijgt Carola een 'zetje' in de rug. Het gaat zo snel dat het me alleen lukt om een foto te maken als ik een scheve foto maak. Nou ja, het is in ieder geval vastgelegd. Daarna moeten we de 'heuvel' weer over en dan zien we ons einddoel in de verte. Eenmaal over de finish krijgen we een kop mosterdsoep. We zitten met zijn drieën even na en maken afspraken voor morgen. Aike besluit om morgen met de 25-kilometergroep mee te gaan, Carola gaat nog een dagje met mij mee.
Terug bij het hostel stap ik onder de douche en als ik op zoek ga naar de andere bekenden kom ik Tina tegen op de trap. Zij heeft net een maaltijdsalade gekocht bij de supermarkt en als ik aangeef dat dat mij ook wel een goed idee lijkt, besluiten we om samen te eten. Tina heeft op haar kamer een tafel die ruim genoeg is voor ons beide, dus als ik zelf een stoel meeneem van mijn kamer gaat het helemaal goed komen.
We eten samen, onder het genot van een drankje en na het eten heeft Tina ook nog een toetje voor ons. We sluiten af met een kopje thee en dan is het voor mij tijd om naar mijn kamer te gaan. Spullen voor morgen klaarzetten, inpakken en opruimen voor zover als mogelijk is, want ik moet morgen mijn kamer weer uit.
Alles gaat mooi vlot en na een half uurtje lezen gaat rond 9 uur het lucht uit. Op naar morgen, naar een nieuwe dag buitenspelen.
