Morgen is vandaag

Vandaag vertrokken Dochterlief en ik voor een korte vakantie waarin wij een deel van onze favoriete hobby's gaan combineren, namelijk musicals bezoeken en wandelen. De komende vijf dagen slapen we op drie verschillende locaties en de eerste overnachting brengt ons naar Zuid-Holland. We bezoeken vandaag de musical 'Soldaat van Oranje'. In 2014 waren we hier ook, toen met zijn vieren, nu gingen Dochterlief en ik met zijn tweeën. 

Na een rit van twee uur reden we de parkeerplaats van vliegveld Valkenburg op en de kilometers daarvoor waren voor mij een feest der herkenning. Ik heb de eerste zes jaar van mijn leven in deze omgeving doorgebracht en ik herkende dus het een en ander, helemaal blij.

We genoten van de voorstelling en ook deze keer waren we weer onder de indruk van het verhaal, deze musical is geen feel-good-story, ook de keerzijde en de ellende van WO-2 komt aan bod. Nog steeds/alweer onder de indruk verlieten we dan ook de theaterhangaar om naar ons hotel te gaan.

Ons hotel was minder dan een kwartier rijden van de theaterhangaar en na het inchecken moesten we een keus maken over ons avondeten, gaan we naar het restaurant van het hotel of fixen we zelf iets. Het werd het laatste, de dichtsbijzijnde supermarkt was slecht een kwartier lopen, goed voor de broodnodige beweging en voor de portemonnee.

We hingen heerlijk in ons bed en keken nog even tv toen ik bemerkte dat ik overal jeuk kreeg. Een snelle inspectie leerde mij dat het dekbed en de kussens een vulling van dons hadden en laten dons en ik nu echt, echt geen vrienden zijn.... 

Ik ging dus naar de receptie om te vragen of er nog ander beddengoed beschikbaar was. Ik kreeg te horen dat net afgelopen week alle beddengoed vervangen was door dons, maar dat ze zouden gaan navragen of er nog donsvrij beddengoed beschikbaar was. Tot mijn grote vreugd werd dat beddengoed na een kwartier  later gebracht. Pffff, opluchting alom bij mij en bij Dochterlief, zij kon zich ook nog heel goed herinneren hoe ons verblijf in Madrid verliep. Ook hebben we direct onze overige overnachtingen benaderd over de samenstelling van het beddengoed, we nemen geen risico meer.

Helaas ben ik op dit moment wel mijn boek kwijt, Dochterlief zag mijn boek liggen en was direct geïnteresseerd in de inhoud, dus boek kwijt. Stiekem vind ik dat wel leuk, al hoop ik wel dat ze snel klaar is met het lezen van het eerste hoofdstuk, ik ben nu namelijk ook aanbeland bij het einde van dit blog.

Morgen gaan we verder naar onze volgende bestemming, maar nu is het tijd om te gaan slapen. Gelukkig hebben we nu morgen zicht op een nieuwe dag.....

52.226 Nog meer Hendrik

Hendrik hield mij ook deze week nog even bezig. Ik sneed de stof voor de rand, perste Hendrik op de ondergrond en zette de rand vast.

Nu moet de grootste klus nog komen, de 'veertjes' van Hendrik moeten worden vastgezet. Ik twijfel enorm of ik dat met de hand of met de naaimachine ga doen, al is het hoe dan ook een flinke klus. Nou ja, wordt vervolgd dus.....

Pelgrimspad IJsseldelta, Zwolle-centrum

Een week na het afronden van het Pelgrimspad IJsseldelta begon ik voor de tweede keer aan deze route. Nu wel in ander gezelschap, namelijk met Dochterlief. Allereerst begin ik opnieuw omdat de route simpelweg prachtig is en ik nogmaals wil genieten, maar bij voorkeur wel met iets beter weer. Ten tweede begin ik opnieuw omdat we nu in de periode komen dat de pontjes varen en dat Hattem dus ook in de route kan worden opgenomen en ten derde gebruiken we de route als training voor de 4Daagse. De ondergrond is grotendeels verhard en we kunnen zelf de kilometers indelen en dus ook lagere trajecten lopen. Natuurlijk blijven we de intentie van het Pelgrimspad in gedachten houden, maar we vinden dit een mooie combinatie.

En zo vertrokken we vanmorgen redelijk op tijd naar station Meppel voor het treinritje naar Zwolle. Toen we net op het perron liepen, kwam ik erachter dat ik mijn theebeker in de auto had laten staan, die ging ik even snel ophalen. Dat kon omdat er in korte tijd drie treinen vanuit Meppel naar Zwolle vertrekken, maar uiteindelijk liep ik gelijk op met de trein en konden we zo instappen.

Gezellig kletsend en drinkend van onze koffie en thee lieten we ons naar Zwollen rijden. De start van het Pelgrimspad is bij de Peperbus en dus liepen we daarheen. We waren bijna bij de Peperbus toen Dochterlief ineens wit wegtrok. Eenmaal bij de Peperbus ging ze even zitten om bij te komen, ze was misselijk en duizelig. Om haar niet op te jagen maakte ik rustig een aantal foto's daar.

Na een minuut of tien voelde Dochterlief zich weer wat beter en we besloten om dan maar aan de wandel te gaan. Hoewel ons plan was om vandaag naar Kampen te lopen, hielden we dat nu even in het midden, eerst maar eens zien hoe het Dochterlief zou vergaan.

We slingerden door de nog bijna verlaten binnenstad en zo kwamen we ook bij De Fundatie. Op Organic Maps zag ik staan 'Grote gouden vette vredesduif' en dat vonden we eigenlijk wel heel sneu voor die duif, hij heeft zichzelf tenslotte niet gemaakt.

Deze foto maakte ik per ongeluk, zal ik hem 'straatleven' noemen?

We slingerden verder door Zwolle en uiteindelijk kwamen we terecht langs het Almelose kanaal, waar we de woonboten die er lagen uitgebreid bekeken. Ik moest ondertussen heel nodig naar het toilet, dat mocht gelukkig bij de scouting, daarna liep het alweer een stuk prettiger.

Ook Dochterlief voelde zich alweer wat beter, maar ze had hele zware benen en ze zwabberde af en toe nog een beetje. We besloten dus dat het geen Kampen zou worden, maar dat we de route in de buurt van het station zouden afbreken om terug te gaan naar huis.

Gelukkig konden we bij de Dominicanenkerk wel een stempel halen, het tweede stempel op onze kaart, maar de eerste die we vandaag zetten. Ik had vorige week bij binnenkomst in de Peperbus om twee stempels op losse papiertjes gevraagd voor op onze stempelkaarten, dus die hadden we al binnen en nu zetten we dus de tweede bij de kerk.

We liepen het laatste stukje richting station en vanaf daar gingen we weer naar huis. Helaas een veel kortere wandeldag dan gepland, maar gezien het feit dat Dochterlief nu in bed ligt wel het beste besluit, toch nog ergens een virusje te pakken wellicht.....

Nu maar eens gaan bedenken hoe we de volgende etappes gaan indelen.

52.225 Hendrik de Haan

Afgelopen periode heeft Hendrik weer de nodige aandacht van mij gekregen en ik kan zeggen dat Hendrik is voltooid. Ook is hij gestreken, dus alle losse deeltjes van Hendrik zitten aan elkaar vast.

Hendrik zit niet vast op het bakpapier, gelukkig maar, want hij moet natuurlijk op een stoffen ondergrond komen. Maar voor ik Hendrik op de stof kan zetten, zal ik eerst de ondergrond moeten quilten, ik wil straks geen quiltstrepen door Hendrik heen. De volgende stap was dus de ondergrond maken....

En dat is de stand van zaken op dit moment. Binnenkort weer verder.....