Hærvejvandrig, Nørre Snede-Elingvej

Vandaag werd er om 7 uur gestart, allereerst omdat de 300-kilometerwandelaars bijna 50 kilometer op de planning hadden staan, ten tweede omdat de dag van vandaag wordt afgesloten met een feestavond en als laatste ook omdat Kurt, de fluitist, een jubileum te vieren had. Hij deed voor de 35e keer mee aan de Hærvejvandrig en dat wilde hij met ons, zijn medewandelaars, vieren. Maar voor het allemaal zover was, was het eerst weer tijd voor de speech in drie talen, de tingeltamboerijnen en de Vlaggenparade.

Het was mistig en dat leverde mooie vergezichten op. Al snel na het verlaten van Nørre Snede gingen we het bos in, geen vergezichten meer, maar wel heerlijk lopen. Toen we het bos weer uitkwamen was de mist opgetrokken en deed het zonnetje zijn best om zich te laten zien.

Na 7 kilometer kwamen we bij de plek waar Kurt zijn jubileum vierde en hij pakte flink uit. Er stonden meerdere soorten (zwaar) bier, er was een variatie wijn en gelukkig ook gewoon frisdrank. Het was een zeer gezellig samenzijn daar met alle wandelaars en Kurt als stralend middelpunt.

Na de traktatie van Kurt was het nog 4 kilometer tot de eerste rust. Hier kwam Kenneth ons achterop, hij was vandaag weer op pad met Erik. Na het, inmiddels, traditionele bakkie en yoghurtje, gingen we weer verder. Nou ja, verder... Naast de rust stond een kerkje en daar was weer een stempel verkrijgbaar, dat schoot dus niet op.

Net na de rust zagen we een enorme roofvogel boven ons hangen, het bleek te gaan om een rode wouw. Helaas lukte het niet om een foto te maken van deze prachtvogel. We lieten Kenneth weten datdeze vogel hier vloog, maar ook hij kreeg hem niet op de foto. Toen Hilly en ik even gebruik maakten van een groen toilet, werden we ingehaald door Erik en Kenneth, stuivertje wisselen dus.

Vanaf de eerste rust volgde een werkelijk prachtig stuk van de route. Weer door de bossen, over smalle paadjes, heuvel op, heuvel af, het was echt genieten. Ergens tussen rust 1 en 2 kregen we nog een drankje van de voormalig voorzitter van de organisatie, de Fodslaw. Wat een feestje vandaag!!! Dat feestje werd nog iets groter toen we bij de tweede rust kwamen, want op rust 2 mochten Hilly en ik van onszelf, ook al een traditie, onze schoenen uitdoen....

Na de tweede rust liepen we met zijn vieren verder: Kenneth, Erik, Hilly en ik. We wisselden in samenstelling en we kletsten wat af, omdat Erik erbij was in het Engels. Het was wederom prachtig wandelen. Eerst nog een stuk door het bos, over goed begaanbare bospaden en even later over een fietspad dat was aangelegd over een oude spoorlijn.

Ergens langs dit fietspad was een picknickplaats met toilet en een shelter, een soort hut, waar je kan en mag overnachten. Op deze plek in de schaduw was het een drukte van belang, er waren veel wandelaars die hier even een pauze namen. Ik kreeg van de Vlaamse de vraag of ik ook meedeed. Op mijn vraag waarmee, wat het antwoord: 'Een potteke!'. Dat bleek een borrel te zijn. dat vond ik een goed idee. het bleek een borrel op basis van fruit te zijn.

Vanaf hier was het nog zo'n 6 kilometer en die liepen we verder met zijn drieën. Erik is een 300-kilometerwandelaar en hij had dus nog een flink stuk te gaan, dus hij ging even gas geven. Hij had vandaag 18 kilometer meer te gaan dan wij.

We slingerden weer heerlijk door het bos. Er was nog een laatste controle bij een limonadepost, daar tanken we nog even bij en toen waren we klaar voor de laatste kilometers. Zeker na de aanmoediging die we daar nog meekregen.

Die laatste kilometers gingen heerlijk door het bos, al was het af en toe flink klimmen en dalen en uiteindelijk dus flink zweten...... Het was wel weer genieten daar. Eenmaal het bos uit was het nog 300 meter naar ons eindpunt. Hier genoten we, na 30,3 kilometer, in de schaduw weer van onze finishborrel, deze wandeldag zit er weer op. Morgen op naar Viborg.

Eenmaal bij onze overnachtingsplek in Thoring krijgen we al ons diploma. Als ik trots een foto van mijn diploma naar huis stuur, krijg ik als reactie dat ik dan nu wel kan stoppen. Gelukkig heb ik de medaille nog niet gekregen, dus ik kan het thuisfront ervan overtuigen dat ik morgen toch echt moet gaan lopen. (Natuurlijk willen ze niet echt dat ik stop hè!) Ook krijgen we de stempel en de sticker voor ons wandelboekje. Die administratie is dus afgehandeld.

Na de administratie hadden we wel wat moeite om onze slaapplek te vinden. In deze school werden de wandelaars ook ondergebracht in lokalen en wij konden 'ons' lokaal niet vinden. Gelukkig hielp een van de vrijwilligers ons uit de brand en wisten we onze veldbedjes weer te vinden.

Na een douche en een bezoek aan de supermarkt met Roy streken we neer in 'ons' lokaal. Na het eten namen we nog even een rustmoment en toen was het tijd voor de feestavond. We zaten met de Nederlanders bij elkaar, een lekker drankje erbij. Hilly en ik gingen nog even de dansvloer op, gelukkig bleef het bij foto's, de filmpjes bleven achterwege...

We maakten er een mooi feestje van, maar na de huldiging van alle vrijwilligers, lieten wij et feest achter ons. Tijd om naar bed te gaan. Morgen nog 25 kilometer te gaan naar Viborg.

Hærvejvandrig, Ny Nørup-Skægbjerg Høj

Ook vandaag was de start om 8 uur en ook vandaag deed iemand het licht om 5 uur aan. We hadden dus weer meer dan genoeg tijd om ons voor te bereiden op deze dag.... 😉 Na de speech vertrokken we weer onder begeleiding van tamboerijnen en met de vlaggendragers weer voorop. Nadat we losgelaten waren, kwamen we al snel langs een kasteel en een galerie. Leuk om daar enkele kunstobjecten te zien.

Kenneth liep vandaag op met Erik, de Deen uit Groenland, Hilly en ik liepen samen op. In het landschap werd het steeds duidelijker dat we wat noordelijker kwamen, het begon langzaam maar zeker te veranderen van vlak naar glooiend. Hoewel we echt wel genoten van de mooie omgeving, liepen we toch ook wel stevig door. Tussen rust 1 en 2 zouden we namelijk door de plaats Jelling komen en we hadden gehoord dat het meer dan de moeite waard was om daar even rond te kijken. Gelukkig waren we mooi op tijd bij de eerste rust, waar we ook Kenneth en Erik weer troffen, al was dat van korte duur, zij gingen al snel weer verder, op naar Jelling.

Ook Hilly en ik gingen vrij vlot weer verder, op naar Jelling. Op weg daar naartoe ging het door een prachtig stuk bos. We zagen ook markeringen van andere langeafstandswandelingen, natuurlijk was er ergens een limonadepost en op een van de eerste huizen in Jelling een kunstwerk. Genoeg vertier dus onderweg naar Jelling.

Het centrum van Jelling is inderdaad de moeite waard. Er liggen twee grafheuvels die direct opvallen, met aan de kant waar wij binnenkwamen een betonpad met zuilen. Op een terras zagen we heel veel Hærvejmarschwandelaars zitten, maar wij besloten om onze tijd te gebruiken om rond te kijken. We gingen eerst het museum in, waar we gelukkig gebruik mochten maken van het toilet. Daarna deden we een rondje door de museumshop. Hier scoorden we stempels en stickers en we kochten een sleutelhanger met een runesteen. 

Vervolgens liepen we door naar de kerk. Voor de kerk konden we de runesteen van onze sleutelhanger in het echt bewonderen. Om de runestenen die voor de kerk staan te beschermen, staan ze in een glazen kubus, maar het blijft bijzonder. In de kerk scoorden we nog een stempel en keken we nog even rond, maar echt de tijd namen we er niet meer voor, we moesten langzaamaan verder om niet te laat bij de tweede rust aan te komen. Maar mocht ik ooit weer in de buurt van Jelling komen, dan wil ik het museum bekijken en de tijd nemen om om de grafheuvels heen te lopen.

Bij de tweede rust bleek dat we niet de enigen waren die lang in Jelling waren gebleven, het was hier nog heel erg druk, terwijl de sluitingstijd al redelijk dichtbij kwam. We waren er zelfs voor Kenneth en Erik die heerlijk hadden zitten praten op het terras. We deden hier even onze schoenen uit en genoten van de soep, die kregen we elke dag op de tweede rust. We zaten binnen en dat was prettig, want de zon begon behoorlijk te branden. Na de sanitaire stop gingen we weer verder.

Na deze rust hadden we nog 10 kilometer te gaan en die 10 kilometer gingen rechttoe, rechtaan over de Hærvejen. In eerste instantie ging het over asfaltwegen, waar de warmte van de brandende zon werd teruggekaatst. Het werd dus lekker warm, pfffff. Hilly en ik zochten zelf de afleiding wel. Er deden ook drie Franstalige Belgische dames mee en zij zaten langs de weg om de voeten van een van de dames te verzorgen. Hilly vroeg of ze 'panne' hadden. Gelach alom....

We bleven rechtdoor gaan over de Hærvejen, maar ineens stond er een pijl naar links, een tuin in. Het bleek een ingelaste rust te zijn in de tuin van een B&B. Wat een oase was dat. Schaduw, wat te drinken tegen een klein bedrag, een beetje aandacht en weer even van de voeten. We zaten daar niet lang, maar het feit dat we inde schaduw zaten, maakte dat we even afkoelden.

Na deze onverwachte oase was het nog 5 kilometer en in die 5 kilometer werd de felle zon regelmatig afgewisseld met stukjes door het bos en dus in de schaduw. Zonder problemen bereikten we dan ook rust 3, waar we Kenneth weer troffen, hij had met Erik even gang gemaakt. We hadden weer tijd voor een finishborrel voor het busje ons kwam ophalen. 

Helaas was de terugrit een hele belevenis. Onze chauffeur wist wel raad met het gaspedaal en wat minder met de rem. We reden over de route van de 300-kilometerwandelaars en op een gegeven moment dacht ik echt even dat we een van de wandelaars zouden raken. Gelukkig liep het allemaal goed af en kwamen we veilig op onze eindbestemming. Daar hing als vanouds de bel weer op ons te wachten, gelukkig had de organisatie een alternatief gevonden voor de gesneuvelde partytent.

Na het douchen en het bed opmaken maakten we de traditionele wandeling, weer in het gezelschap van Roy, naar de supermarkt. Vandaag weer lekker geborreld, helaas minder lekker gegeten. 

Nu nog even de laatste voorbereidingen voor morgen en dan naar bed. Nog maar 2 dagen te gaan.....