Vrijwilligersdag Wandelnet, Amersfoort

Vandaag ging ik met Hilly naar de vrijwilligersdag van Wandelnet. Een dag waar iedereen die op de een of andere manier als vrijwilliger betrokken is bij Wandelnet welkom is. Ondanks een omleiding besloten we om met de trein te gaan, onderweg lekker kletsen en een bakkie doen.

Vanaf station Amersfoort moesten we een kilometer of twee lopen naar onze bestemming, geen probleem natuurlijk, en het leverde ons een leuke wandeling op door Amersfoort.

We werden ontvangen met een bakkie met wat lekkers, we troffen de nodige bekenden, natuurlijk moesten we naar het toilet en we dwaalden nog even door de gangen van het voormalige klooster. Het was erg druk op die gangen en dat resulteerde erin dat eerst mijn stuk cake uit mijn handen werd geslagen door iemand die heel enthousiast, met zijn handen, aan het vertellen was. Even later gebeurde hetzelfde met de koffie van Hilly, nou wij waren binnen dus.... Na verloop van tijd kregen we het verzoek om plaats te nemen in de zaal voor het officiële gedeelte. 

De voorzitter van Wandelnet heette ons welkom, de gedupeerde van de provincie Utrecht vertelde het een en ander over wandelen en Utrecht en daarna volgde Twan Huys, die vertelde over de wandeling die hij maakte met zijn zoon over het Droompad. Het was een zeer geslaagde ochtend, die werd opgevolgd door een heerlijke lunch.

Na de lunch besloot ik om toch het boek van Twan Huys maar te kopen en te laten signeren.

Het middaggedeelte bestond uit een keuzemenu en wij hadden gekozen voor een rondwandeling door Klein Zwitserland, oftewel een rondje van een kilometer of 4 door de omgeving. Dat was een erg leuke wandeling langs een aantal bezienswaardigheden en een mooi stukje bos.

Eenmaal weer terug genoten we nog even van een hapje en een drankje, maar we besloten om redelijk op tijd weer richting het station te gaan, er was nog steeds een omleiding en daardoor zou onze reis toch wel langer duren dan normaal.

Op weg naar het station nam de dag ineens een compleet andere wending. Hilly werd misselijk en voor ik het wist stond ik te roepen om hulp en een ambulance, ze ging out. Met gillende sirenes en zwaailampen ging het met 160 kilometer per uur naar het UMC Utrecht.

Daar werd Hilly door de mallemolen gehaald en daarna mocht ik weer naar haar toe. Daar bleek dat ze niets meer wist vanaf het moment dat ze misselijk was geworden. Ik heb haar dus maar even bijgepraat. Ondertussen had ik natuurlijk Piet al gewaarschuwd en hij was samen met hun dochter onderweg naar Utrecht, maar zolang zij er nog waren bleef ik bij Hilly.

Nadat zij er waren en wij de arts hadden gesproken, werd er een logistieke operatie in gang gezet om mij weer thuis te krijgen. Dat lukte.

Ik ging uiteindelijk zwaar vermoeid, maar redelijk gerustgesteld naar huis. Het heeft er alle schijn van dat Hilly een epileptische aanval heeft gehad, niet leuk, maar op dit moment veel minder heftig dan de hersenbloeding waar ze eerst bang voor waren.

Naschrift:

Hilly bleef een nachtje in Utrecht, waar Piet haar zondag weer heeft opgehaald. Verder onderzoek moet uitwijzen wat er is gebeurd en hoe nu verder.

Gezinsuitbreiding

O, wat een liefde. Ons gezin van vier heeft een uitbreiding gekregen van maar liefst drie leden. Dat is allemaal het gevolg van de wensen van de Wandelkerel. Zoals ik in zijn verjaardagsblog al vertelde, was zijn grote wens het gezelschap van een kat. Vorige week donderdag, 8 oktober, bezocht hij Dierenasiel en -pension De Kluif in de Witte Paarden. Voor de gezelligheid ging zijn zusje met hem mee, een kat uitzoeken is natuurlijk niet zomaar iets....

De Wandelkerel had met zichzelf afgesproken dat hij (maximaal) twee katten zou adopteren. Hij wilde er in ieder geval twee, zodat ze elkaar gezelschap kunnen houden als hij lange dagen van huis is. Het duurde maar even of wij kregen een appje van Dochterlief. De Wandelkerel had twee katten uitgezocht, maar er was nog één hele lieve kat en die wilde zij adopteren.

Nu had ik deze actie al zien aankomen, maar Manlief was enigszins verrast. In eerste instantie zag Manlief het niet zitten, maar na een goed gesprek met mij ging hij akkoord. En zo deed Draco op zaterdag 10 oktober zijn intrede in ons huis. En ja, Draco is vernoemd naar Draco Malfidus (Malfoy) uit Harry Potter.

Draco vond het allemaal eerst wel heel erg spannend, de eerste anderhalve dag zat hij in een hoekje onder de bank, maar langzaam maar zeker ontdooide hij en zocht hij steeds meer contact met ons. En hoewel het net is alsof we weer een klein kind in huis hebben, is het vooral ook genieten van de aanwezigheid van een huisdier.

De Wandelkerel adopteerde Moody, een poes met slechts een oog, en dus vernoemd naar professor Moody uit Harry Potter. Moody is vier maanden oud en kwam 8 oktober direct met de Wandelkerel mee naar huis.

Natuurlijk kwam ik ook even kennis maken met Moody, wat een schatje zeg....

De Wandelkerel overspoelde ons met foto's van Moody en wij hem met foto's van Draco, onze gezins-app heeft de afgelopen week ineens een enorm kattengehalte.

En vandaag mocht de Wandelkerel Krinkel (ja, ook een Harry Potternaam), een katertje van 12 weken, ophalen. De kennismaking tussen Moody en Krinkel was redelijk explosief, maar vanavond stuurde de Wandelkerel een foto van een zielsgelukkige jongeman met twee katten eensgezind bij hem op de bank.

Ik ben bang dat ook dit blog weer regelmatig een katten-update krijgt. Of bang, nee, ik hoop dat dit blog weer regelmatig een katten-update krijgt, want dat betekent dat er genoeg te beleven is met ons 'Draakje' Draco en zijn neefje Krinkel en nichtje Moody.

52.538 Creaweekend Hardenberg

Van een quiltmaatje kreeg ik twee kaarten voor het Creaweekend Hardenberg. Ik was hier nog nooit geweest, maar ik had al genoeg positieve verhalen gehoord, dus togen Dochterlief en ik vandaag vol enthousiasme richting Hardenberg.

We hadden een workshop geboekt om een 3D-miniatuur schilderijtje te maken. We moesten even wachten voor we de parkeerplaats op konden, maar de rij om binnen te komen, was echt enorm, het was dus nog even aanpoten om op tijd bij onze workshop te komen. Maar gelukkig konden we op tijd aansluiten bij de workshop. 

Het eindresultaat was een leuk schilderijtje en vieze handen....

We hadden verder geen workshops geboekt, maar er was meer dan genoeg te zien, dus we zwierven heerlijk rond over de beurs. Natuurlijk deden we de nodige inkopen en bezochten we de stand van Anneliefs om even lekker bij te kletsen.

Naast bovenstaande aankopen deed ik nog een aankoop, maar die bewaar ik tot de kerstvakantie, jullie moeten dus nog even geduld hebben. Al kan ik eigenlijk zelf niet wachten om het eindresultaat te zien....