Bepijlen Warme Herstkuier, Drachten

Voor het eerst sinds de Kennedymars Diever ging ik weer een keertje buiten spelen, al was het wel buiten spelen met een extra opdracht. Op verzoek van Kenneth gingen Ate en ik vandaag de langste route, 17 kilometer, van de Warme Herfstkuier, die morgen op de planning staat, bepijlen.

Na een startersbakkie bij Ate reden we naar de startlocatie, waar Kenneth al op ons stond te wachten. Kenneth overhandigde ons een tas vol met benodigdheden: pijlen, spuitkrijt, een mal voor een pijl, handschoenen, rood-wit lint, een tang, tie-wraps en elastieken. We verdeelden de inhoud over rugzakken en de tas, zodat het gewicht een beetje verdeeld was en toen gingen Ate en ik op pad.

Na twee-en-een-half uur hadden we er zo'n 5 kilometer opzitten, het kost best veel tijd om goed te pijlen. Nu had dat ook te maken met het feit dat we door het centrum van Drachten liepen, waar er elke keer op korte afstand van elkaar pijlen moesten worden opgehangen of op de grond moesten worden gespoten. Ook liep er een stukje over en bospaadje, waar we linten op moesten hangen, dan moesten we een geschikte tak zoeken, het was dan meestal Ate die de tak naar beneden trok, zodat ik het lint eraan kon knopen. Dat schoot dus allemaal niet echt op.

Ondertussen voelde ik me een beetje een illegale graffitispuiter. Dat lag meer aan mijzelf, want er was werkelijk niemand die aan ons vroeg wat we aan het doen waren.

Na het centrum van Drachten konden we iets meer doorlopen, omdat we meer door een parkachtige omgeving liepen en dus niet meer om de 50 tot 100 meter een markering hoefden aan te brengen. We lunchten samen met Kenneth op een bankje. Kenneth had namelijk op ons verzoek nog een extra spuitbus gebracht. Overigens had ik een scheur in een handschoen opgelopen en dus had ik, in plaats van een wit voetje, een witte duim gehaald....

We namen een tunneltje onder de A7 door en vanaf dat moment konden we even lekker doorstappen, we gingen het buitengebied in en het eerste stuk was simpelweg een landweg volgen. Ik spoot af en toe een herhalingspijl, maar meer was er niet nodig.

Ondertussen waren we al bijna 7 uur onderweg en begon de zon langzaam onder te gaan. We maakten dus maar een beetje vaart.

Na nog een aantal kilometers en een bijzondere ontmoeting met iemand die ons aansprak dat we iets deden wat niet mocht volgens haar, maar die het zelf ook deed, liepen we weer onder de A7 door. In Drachten zelf maakten we nog een mooi ommetje, waarna we de fietsersbrug beklommen.

Na de fietsersbrug was het nog twee keer struikelen naar de auto, we waren klaar. We lieten de tas met markeerspullen achter voor Kenneth en toen ging we huiswaarts. Het was een lange dag, ruim 7 uur over 17 kilometer, maar het was uitermate gezellig met Ate en natuurlijk waren we blij dat we Kenneth hebben kunnen helpen.

52.541 Droomdekendag Almelo

Vandaag stond er weer eens een Droomdekendag in Almelo op de planning, op een nieuwe locatie, dat werd dus een kwestie van de routeplanner gebruiken. Het kwam helemaal goed en dus was ik keurig op tijd in de Elisakerk.

Ik zette mijn naaimachine neer en kreeg vervolgens een rondleiding door het gebouw. Er was een werkruimte waar de naaimachines een plaatsje kregen en een ruimte voor de stoffen, om te strijken en om stof te snijden, echt weer perfect voor elkaar.

We hadden in maart huiswerk gekregen, het was de bedoeling om een strook van dertien vingerhoedjes te maken. Voor die vingerhoedjes hadden we in maart een mal gekregen, dus het was niet zo'n ingewikkeld klusje om het huiswerk te maken. Toch had ik mijn huiswerk niet gemaakt. Ik was het simpelweg vergeten en toen de mail kwam met het 'huiswerk' had ik geen tijd meer om het alsnog te maken. Ik had dus stofjes bij elkaar gezocht om een paar rijen vingerhoedjes te maken deze dag. Maar voor ik aan die activiteit begin, was het eerst tijd voor een bakkie met gebak en het openingspraatje.

Daarna begin ik met de voorbereidingen, ik tekende de vingerhoedjes langs de mal op de stof. Ik kreeg al snel de tip dat ik gewoon langs de mal kon snijden en dus niet alles hoefde te tekenen. Ik verdween dus snel naar de snijruimte om daar vingerhoedjes te gaan snijden.

Na verloop van tijd had ik een flinke stapel vingerhoedjes en dus slingerde ik de naaimachine aan om ze aan elkaar te zetten.

Ik moest mijn werkzaamheden even onderbreken voor de lunch en de show-and-tell. Er kwamen weer prachtige dekens voorbij. Ook veel al met vingerhoedjes.

Ook dit zijn vingerhoedjes.....

Na de show-and-tell ging ik weer lekker verder met de vingerhoedjes. Ik eindigde de dag met vijf stroken van dertien vingerhoedjes. Nog geen idee wat ik ermee ga doen, maar dat komt vanzelf wel, die inspiratie!!

En ze dan natuurlijk even op twee verschillende manieren uitleggen.

Zie jij het verschil?

52.540 KreaDoe

Na een aantal jaren afwezigheid waren Dochterlief en ik weer eens van de partij op de KreaDoe. En dit jaar gingen we niet met zijn tweeën, ook nichtje Y ging mee. Na een voorspoedige rit, met een kleine omweg door het centrum van Utrecht, lieten we de auto achter in de parkeergarage en liepen we de Jaarbeurs in.

We hadden om 11.30 uur onze eerste workshop gepland en we waren om 10.00 uur binnen, dus we hadden nog even de tijd om lekker rond te lopen. We begonnen ergens achterin, want daar is het in eerste instantie rustig, mensen hebben toch de neiging om daar waar ze binnenkomen gelijk de stands te gaan bekijken.

We konden inderdaad de stands in de achterste hal op ons gemak bekijken. Nichtje Y. was nog nooit op de KreaDoe geweest en ze keek haar ogen uit, wat enorm veel te zien en wat enorm veel hobby's zijn er. We sneupten lekker over de beurs, even hier kijken, even daar kijken, nog even terug en weer door. We maakten een praatje bij een naaimachinehandel en we genoten van prachtige gehaakte knuffels.

Na een toiletbezoek zochten we de stand van onze eerste workshop, we gingen een vilten iris maken. Het tempo lag vrij hoog, maar we kregen alledrie onze bloem af voor de volgende ronde begon.

Na de workshop was het tijd voor de lunch, we zochten, en vonden, een plekje om te zitten en we kletsten nog even na over de workshop. Na de lunch gingen we de beurs weer op en het was nu echt retedruk. Het was echt manoeuvreren door de menigte en af en toe leek het op worstelen. We sloegen af en toe een stand waar we graag wilden kijken even over, omdat het er zo enorm druk was dat we er simpelweg niet konden komen.

Om 15.00 uur schoven we aan voor onze tweede workshop, houtbranden. We zochten alledrie een afbeelding uit en vervolgens gingen we, met volle concentratie, aan de slag. Het uur vloog voorbij, maar het lukte ons alledrie om onze borrelplank af te krijgen, al was het bij mij op het nippertje.

Na afloop van de workshop liepen we nog even terug naar de stands waar we eerder niet konden zien wat er was te zien en daarna gingen we weer terug naar de auto.

Onderweg naar huis, maakten we een klein uitstapje naar restaurant De Gouden Bogen voor een kleine snack en toen gingen we snel door naar huis, 

Het was een hele gezellige dag, zeker voor herhaling vatbaar.....

Culturele uitspattingen.....

In de afgelopen anderhalve week bracht ik drie keer een bezoek aan het theater en deze keer zaten er ook voorstellingen bij die je waarschijnlijk niet van mij verwacht, ik heb ga tenslotte voornamelijk naar musicals en K3-shows....😉

Op dinsdag 13 oktober ging ik met een collega naar de voorstelling 'De Kloof' van Roestvrij Theater. Dit is een voorstelling over jongeren die opgroeien in armoede. En niet zomaar een voorstelling, maar een zeer indringende voorstelling. Er is voor deze voorstelling gesproken met de jongeren zelf en met hun ouders, er is onderzoek gedaan naar de gevolgen en vervolgens is daar een voorstelling van gemaakt.

Het was echt een zeer indringende voorstelling, waar mijn collega en ik na afloop, onder het genot van een kopje thee serieus over napraatten. En het verdrietige was dat wij allebei een aantal van onze leerlingen konden opnoemen waarbij wij armoede vermoeden. Ook hadden we het erover hoe we daarmee om moesten gaan, want dat is toch wel het ingewikkeldste. We kwamen er niet uit, maar het is wel een mooie gelegenheid om het gesprek op school aan te gaan.

Gisteravond, woensdag de 21e, ging ik met Femke naar de theatertour van Waylon, genaamd, Time Jumper. Femke is een die-hard Waylon-fan en ik mocht deze keer met haar mee. Nu ben ik al sinds mijn tienerjaren fan van countrymuziek, al vertelde ik dat toen aan niemand, want absoluut niet cool, dus deze theatertour was mij wel op het lijf geschreven. 

We zaten derde rij en het was echt vol genieten! Waylons stem is echt geschikt voor de countrymuziek en hij heeft echt een meer dan fantastische band om zich heen. Voor Femke was het, geloof ik, al de zesde keer dat zij deze tour bezocht, maar omdat er ook altijd een improvisatie in zit, is het toch elke keer net even anders.

We kregen trouwens en waar voor ons geld, want Waylon speelde door tot 23.30 uur. Mijn horloge had allang verteld dat ik naar bed moest. Ik was overigens zo enthousiast dat ik na afloop de LP van Waylon kocht, wat een feestje om dit concert bij te wonen.

En dan ging ik vandaag met Dochterlief naar de musical 'We will rock you'. Dat had twee redenen, onze dorpsgenoot Luuk Haaze speelt in deze voorstelling en de muziek van Queen is natuurlijk altijd goed. We hadden al anderhalf jaar geleden geboekt voor de voorstelling in Leeuwarden, in de verwachting dat Dochterlief daar nog zou wonen, maar ja, dat is niet meer zo. Gelukkig is Leeuwarden met de auto binnen het uur te bereiken, dus gingen we lekker met de auto heen en weer.

We genoten met volle teugen van deze musical. We zongen mee met de liedjes en klapten na afloop onze handen blauw. Wat een talent loopt er rond bij deze musical.

Vooralsnog was dit het laatste theaterbezoek van 2026, al weet je het bij ons natuurlijk nooit. En voor 2027 staat er alweer het nodige op de theateragenda. Genoeg om naar uit te kijken dus!