Vandaag gingen Dochterlief en ik weer aan de wandel op het Pelgrimspad IJssseldelta. Hoewel we de vorige keer de geplande route tot Kampen niet af hadden gemaakt, startten we vandaag wel in Kampen. Dit omdat het anders heel lastig werd om de combinatie van afstand en OV te maken. We maakten dus de treinreis naar Kampen om daar te starten. Het tussenliggende stuk 'halen' we nog wel een keer in. De vorige keer dat ik hier liep, was het overwegend nat, grauw en somber, eens zien hoe het vandaag zou zijn.
Natuurlijk moesten we eerst de brug over de IJssel oversteken voor we een rondje door de stad konden doen. Kampen is en blijft een mooie stad, al moesten we vandaag wel een ommetje maken vanwege werkzaamheden en konden we niet alles goed zien vanwege de markt. Bij de Grote Kerk scoorden we weer een stempel en toen liepen we ook de oude stad alweer zo'n beetje uit.
Al snel liepen we Kampen uit en daar in de open vlakte met weinig schaduw merkten we dat het al snel warmer werd. we smeerden ons nog een keer goed in en we bleven vooral goed drinken en eten. Van de vorige keer, toen ik deze etappe met Hilly en Ate liep, wist ik nog dat er in De Zande een rustpost is, dat was ons doel.
Net als de vorige keer vergiste ik mij in de kerktoren en zag in Wilsum, dat aan de andere kant van de IJssel ligt, in eerste instantie aan voor De Zande, klein foutje.....
Gelukkig wisten we De Zande zonder problemen te bereiken, maar wat waren we blij met de schaduw daar. We koelden langzaam af, al had ik, zeker voor mijn doen, een beste rooie kop.
Ons volgende doel was Zalk, maar om daar te komen, gingen we verder over een dijk. Helaas was er amper wind en nog minder schaduw. Het werd steeds warmer, dus we bleven goed drinken. Dat leidde ertoe dat Dochterlief haar fles leeg had, dus we moesten even ergens stoppen om de flessen in haar rugzak om te draaien. Even verderop stonden een paar bomen, dus dat werd de plek waar we een flessenwissel deden.
Eenmaal in Zalk was het weer tijd om even te rusten. Omdat het nu zo warm was, rustten we wat vaker, ons lijf moest echt nog wennen aan de hitte. We vonden een bankje in de schaduw van de kerk. Het plan was om door te lopen tot Windesheim, dan zouden we zo'n 35 kilometer lopen, maar ik begon toch wel te twijfelen of dat verstandig zou zijn met deze temperaturen. Toen ook nog bleek dat de bus vanaf Windesheim vandaag niet reed, was het besluit om de afstand in te korten al snel genomen. Waar we weer richting station Zwolle zouden gaan lieten we even in het midden....
Nadat we wat gegeten en gedronken hadden, gingen we verder. het eerste stukje op de dijk tussen Zalk en Zwolle was prima te doen, we vingen wat wind vanaf het water, maar dat duurde niet zo heel lang. Helaas viel alle wind weg en liepen we op de dijk in de volle zon, we werden warmer en warmer. Ik zei tegen Dochterlief dat we onder het viaduct van de A28 even zouden gaan zitten om af te koelen. Helaas was de dijk van elastiek en duurde het langer dan gedacht om bij het viaduct te komen.
Toen we daar eenmaal zaten, zei Dochterlief dat ze nu pas voelde hoe warm ze was. Dat was voor mij een teken om te besluiten het resterende stuk van vandaag kort te houden.
We besloten om nog even bij kerk in Hattemerbroek te stempelen en om dan van daaruit de kortste route naar het station te nemen. Ook bij kerk in Hattemerbroek zaten we nog even in de schaduw voor we ons aan het laatste stuk waagden.
Eenmaal op het station trakteerden we onszelf op een ijskoude cola en een dikke Magnum. We vonden dat we dat hadden verdiend. In de trein was het erg druk en omdat we toch al vies en bezweet waren, streken we neer op een balkon. Hier raakten we in gesprek met een man die ook ooit de N4D had gelopen en zo vloog de treinreis voorbij.
Uiteindelijk waren we toch gewoon trots op onszelf dat we op pad waren geweest. We konden de eerste hittetraining afvinken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten