Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

zaterdag 19 oktober 2019

Mar en Greide Wandeltocht, Heeg

De eerste FLAL-wandeling van het seizoen stond weer op het programma. Samen met Wandelmams ging ik hier aan de wandel.

Het eerste stuk ging door Heeg.










Na Heeg liepen we over een (bijna oneindig) pad aan de rand van een weiland.









Om vervolgens bij de eerste rust in een sporthal te komen. Hier deden we een bakkie en toen gingen we op weg naar IJlst. We hoorden een mevrouw mopperen omdat er in de routebeschrijving stond dat we 4 km over een fietspad moesten lopen. Maar haar moppers waren totaal ongegrond, tenminste volgens ons, wij vonden het een prachtig fietspad.











 








In IJlst genoten we van een bakkie soep en toen gingen we weer richting Heeg.







vrijdag 18 oktober 2019

Eenhoorn

Tja, we kunnen toch wel zeggen dat we met een zoon van 19 en een dochter van 17 "uit" de kleine kinderen zijn, maar gelukkig houden de schatjes het kind in zichzelf nog levend.

Vandaag ging Dochterlief, gelijk vanuit school, met een vriendin op pad om cadeautjes te kopen voor de feestvarkens van een feestje later vandaag. Op een bepaald moment ontplofte onze gezins-app. Dochterlief had iets gevonden:





Het bleek een regenboog-eenhoorn van flink formaat te zijn. En jullie zien de stralende ogen van Dochterlief, deze eenhoorn was niet bedoeld voor de feestvarkens. Nee, deze eenhoorn was voor haar.

Nadat ook alle cadeautjes waren aangeschaft moesten Dochterlief en haar vriendin op de fiets naar huis. Dochterlief kon echter niet en haar schooltas en haar gymtas en haar aangeschafte cadeautjes en haar nieuwe eenhoorn meenemen op de fiets, dus haar vriendin ontfermde zich over de eenhoorn. Dochterlief kon daar met moeite mee leven, alleen de gedachte dat ze 's avonds weer naar haar vriendin gebracht zou worden (logistiek rondom het feestje) en dat dan de eenhoorn mee naar huis zou gaan, hield haar op de been. En dat haar vriendin haar goed kent, bleek uit het feit dat Dochterlief tussendoor nog een foto ontving van de eenhoorn.


De Wandelkerel was deze avond chauffeur van zijn zusje en hij kreeg dan ook de verantwoordelijke taak om de eenhoorn, ondertussen Bowie (van rainBOW) gedoopt, mee naar huis te nemen. Dat hij deze taak zeer serieus nam, bleek toen hij, voor hij naar huis reed, een filmpje in de gezins-app plaatste:


Manlief en ik kwamen niet meer bij, maar ook Dochterlief reageerde binnen de kortste keren. En niet alleen zij moest vreselijk lachen, maar ook haar vriendin en de ouders van haar vriendin vonden het filmpje hilarisch. En wat niet goed te zien is in het filmpje, is dat Bowie keurig in de gordel zit.....

Eenmaal thuis bleek dat Bowie nu al een geliefd gezinslid, want de Wandelkerel vond het ook erg gezellig met Bowie op schoot.




En de conclusie van dit verhaal? Die is simpel: #gestoordekinderen

En daar zijn manlief en ik nog trots op ook!!!!!

zondag 13 oktober 2019

12e Herfstwandeltocht Ekehaar

Het was al lang geleden dat ik in Ekehaar gewandeld had en omdat het daar altijd mooi wandelen is, besloten Mams en ik om deze keer op zondag aan de wandel te gaan, op naar Ekehaar. De beslissing voor de afstand stelden we uit tot tijdens de wandeltocht, we namen de beschrijving van de 20 en 25 km mee.

Toen we bij de start aankwamen liepen Tine en Hilly net weg en bij de eerste rust troffen we hen weer. Tine zou 15 km lopen en Hilly 20 km. Het weer was een beetje twijfelachtig, en daarom hadden Mams en ik nog steeds geen beslissing genomen over de te lopen afstand.











Hilly en Tine gingen weer verder en Mams en ik aten nog even wat en maakten een sanitaire stop, voor ook wij verder gingen. We moesten nu wel een keuze gaan maken m.b.t. de afstand, want de splitsing naderde snel. Na wat heen en weer gepraat besloten we om voor de 20 km te gaan, we vertrouwden het weer toch niet helemaal.

Net voor Rolde zagen we Hilly in de verte en met behulp van het mobiele netwerk wisten wij dat aan haar duidelijk te maken. Ze liep langzaam door, zodat we de rest van de route met zijn drieën verder liepen. We doorkruisten Rolde en toen we Rolde verlieten begon het te regenen. Omdat we het bos inliepen, konden we de regenjas uitlaten en net op tijd waren we weer bij de rust. We stonden net droog toen het ophield met zachtjes regenen.






Vanaf de rust was het nog 3 km en die verliepen zo goed als droog. Eenmaal terug was het tijd voor een kopje soep en daarna gingen we weer naar huis. Een kortere afstand vandaag, maar toch even lekker op pad geweest.