Maar afgelopen periode heb ik toch weer even de tijd genomen en dat leverde mij twee nieuwe kledingstukken op, een vest en een jurk. Ik ben tevreden.
Als fotomodel doe ik het overigens een stuk minder goed, maar met mijn kleding ben ik tevreden.
zondag 3 maart 2019
52.254 In het nieuw
Er ligt al sinds lange tijd een stapeltje met al geknipte stof, zodat ik die kledingstukken-to-be alleen nog maar in elkaar te zetten. Dat is in theorie natuurlijk prachtig, maar zoals altijd is de praktijk een stuk weerbarstiger.
Maar afgelopen periode heb ik toch weer even de tijd genomen en dat leverde mij twee nieuwe kledingstukken op, een vest en een jurk. Ik ben tevreden.
Als fotomodel doe ik het overigens een stuk minder goed, maar met mijn kleding ben ik tevreden.
Maar afgelopen periode heb ik toch weer even de tijd genomen en dat leverde mij twee nieuwe kledingstukken op, een vest en een jurk. Ik ben tevreden.
Als fotomodel doe ik het overigens een stuk minder goed, maar met mijn kleding ben ik tevreden.
vrijdag 1 maart 2019
Blijdschap en opluchting
Hoewel ik de afgelopen periode vooral leuke en gezellige posts heb geplaatst hier, sluimerde er onder de oppervlakte behoorlijke spanning. Deze keer kwam de spanning niet bij Manlief vandaan, het was Wandelmams die geconfronteerd werd met slecht nieuws. Begin januari kregen wij te horen dat ze niet zo gezond was als wij allemaal dachten.
Vanaf toen was het wachten op een ingrijpende, maar noodzakelijke, operatie. En helaas duurde dat wachten de maximale acht weken. Gisteren werd Wandelmams geopereerd. Gelukkig was ze als eerste aan de beurt. En hoewel het gebruik van de mobiele telefoon in het klaslokaal verboden is voor docenten en leerlingen, gaf mijn leidinggevende mij toestemming om deze dag mijn telefoon aan te laten. Aan het begin van elke les legde ik mijn leerlingen uit waarom mijn mobiel aanstond en dat leverde alleen maar begrip op.
Groot was dan ook de opluchting toen ik hoorde dat de operatie succesvol verlopen was. Er viel letterlijk en figuurlijk een last van mijn schouders.
Vanmiddag bezocht ik, samen met Dochterlief en Paps de jarige Wandelmams. Toen wij de afdeling opliepen, zagen we haar voor ons uitlopen richting haar kamer. Dat was fantastisch om te zien, want voor ze naar huis mocht, moest ze sowieso goed en stabiel kunnen lopen. En dit zag er goed uit!!!
Omdat Mams vandaag haar verjaardag viert, hadden we taart meegenomen en een verjaardagshoed. (Ja, die ene waar ik op 9 februari mee heb rondgelopen ter ere van mijn eigen verjaardag!!!)
Net voor we vertrokken tekende Dochterlief nog iets op het whiteboard voor Mams, zodat ze een leuk uitzicht had, net zoals ze jaren geleden voor haar vader deed.
Toen het bezoekuur was afgelopen, liep Mams met ons mee naar de liften. Eenmaal daar besloten we om de trap naar beneden te nemen en op elke verdieping (vanaf de 5e) zwaaiden we naar Mams. En Mams zwaaide enthousiast terug.
Zoals het nu is, mag Mams morgen weer naar huis. Gelukkig maar, want thuis herstel je nu eenmaal het snelst.
De komende periode zal Mams dus niet zoveel wandelen. Maar ze zit niet bij de pakken neer, de inschrijving voor de N4D heeft ze al geregeld en vandaag heb ik ons ook ingeschreven voor de Tocht om de Noord, eind september. Ze heeft dus iets om naartoe te werken. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk dat ze herstelt. En met alle digitale en echte kaarsjes die voor haar gebrand worden, zit de vibe erin!!!
Lieve Mams, gefeliciteerd met je verjaardag en ik wens jou nog vele jaren in goede gezondheid!! Luv U.
dinsdag 26 februari 2019
Koffieleut
In ieder gezin zijn er gewoontes. In ons gezin hebben Manlief en Dochterlief de gewoonte om, als de mogelijkheid er is, samen koffie te drinken. Dat betekent dat ze koffie drinken als Dochterlief niet om kwart over 8 hoeft te beginnen, in de weekenden en natuurlijk in de vakanties.
En nu hebben we net een vakantie achter de rug waarin ze veel koffie hebben gedronken. De communicatie over het tijdstip verloopt via de App en de berichten over en weer zijn het vermelden waard. Daarom hieronder de koffieleut van Manlief en Dochterlief:
16 februari:
10.34 uur: De koffiepot roept: DOCHTERLIEF, BEN JE NOU?
10.35 uur: Oh, ik hoor het! Kom eraan, koffiepot!!!
18 februari:
09.43 uur: De koffiepot staat klaar om te worden aangezet.
09.43 uur: Zet maar aan, ik kom zo.
20 februari:
09.54 uur: Kom je een bakkie doen?
09.54 uur: Zekers!!
21 februari:
09.49 uur: En ja hoor! De koffie is alweer bijna klaar!
09.50 uur: Ik ben onder de indruk van de verschillende soorten appjes, maar mijn antwoord kom weer op hetzelfde neer. Ik kom eraan!!!
22 februari:
09.44 uur: Mama zet ons favoriete ochtendapparaatje net aan. Kom je zo?
09.59 uur: Ik ben net ontwaakt uit dromenland, dus kom zo.
23 februari:
09.59 uur: Al voelde ik me, toen ik opstond best kut, het koffiezetapparaatje doet toch prut, prut!
10.00 uur: 👏👏👏👏
10.00 uur: Ik kom er zo aan.
24 februari:
10.29 uur: We hebben een "K"! We hebben een "O"! We hebben twee keer een "F"! We hebben een "I"! We hebben een "E"! Wat krijgen we dan??
10.31 uur: Al ben ik vandaag niet zo snel, de KOFFIE regelt Dochterlief wel.
25 februari:
09.28 uur: Half 8 was ik al uit bed, heb de koffie toen al klaar gezet. Langer wachten gaat me niet lukken, ik ga hem nu aandrukken.
10.01 uur: Ik kom zo.
26 februari:
7.47 uur: De koffie is door de pot gegleden, dus kom maar naar beneden.
En toen begon het schoolleven weer en was de koffieleut weer afgelopen.
En nu hebben we net een vakantie achter de rug waarin ze veel koffie hebben gedronken. De communicatie over het tijdstip verloopt via de App en de berichten over en weer zijn het vermelden waard. Daarom hieronder de koffieleut van Manlief en Dochterlief:
16 februari:
10.34 uur: De koffiepot roept: DOCHTERLIEF, BEN JE NOU?
10.35 uur: Oh, ik hoor het! Kom eraan, koffiepot!!!
18 februari:
09.43 uur: De koffiepot staat klaar om te worden aangezet.
09.43 uur: Zet maar aan, ik kom zo.
20 februari:
09.54 uur: Kom je een bakkie doen?
09.54 uur: Zekers!!
21 februari:
09.49 uur: En ja hoor! De koffie is alweer bijna klaar!
09.50 uur: Ik ben onder de indruk van de verschillende soorten appjes, maar mijn antwoord kom weer op hetzelfde neer. Ik kom eraan!!!
22 februari:
09.44 uur: Mama zet ons favoriete ochtendapparaatje net aan. Kom je zo?
09.59 uur: Ik ben net ontwaakt uit dromenland, dus kom zo.
23 februari:
09.59 uur: Al voelde ik me, toen ik opstond best kut, het koffiezetapparaatje doet toch prut, prut!
10.00 uur: 👏👏👏👏
10.00 uur: Ik kom er zo aan.
24 februari:
10.29 uur: We hebben een "K"! We hebben een "O"! We hebben twee keer een "F"! We hebben een "I"! We hebben een "E"! Wat krijgen we dan??
10.31 uur: Al ben ik vandaag niet zo snel, de KOFFIE regelt Dochterlief wel.
25 februari:
09.28 uur: Half 8 was ik al uit bed, heb de koffie toen al klaar gezet. Langer wachten gaat me niet lukken, ik ga hem nu aandrukken.
10.01 uur: Ik kom zo.
26 februari:
7.47 uur: De koffie is door de pot gegleden, dus kom maar naar beneden.
En toen begon het schoolleven weer en was de koffieleut weer afgelopen.
zondag 24 februari 2019
52.253 Vakantiewerk
De vakantie gebruikte ik om mijn bu-jo verder te versieren. Dat is natuurlijk niet per se het doel van een bu-jo, maar ik vind het wel erg leuk om te doen. Deze keer probeerde ik wat nieuwe dingen uit.
Voor de maand april gebruikte in houten stempels en acrylverf om de boel aan te kleden. Ik begon simpel met één kleurtje op een stempel, maar in de loop van de tijd kreeg ik iets meer lef en stempelde ik met meerdere kleuren.
Voor mei besloot ik om weer met potloden in de weer te gaan. Deze keer lekker simpel, bloemetjes. ik werd er vrolijk van.
En ineens bedacht ik dat er hier in huis ook nog andere stempels moesten liggen, zoals foamstempels, acrylstempels en rubberstempels. Ik ging op zoek en vond wat ik zocht, inclusief stempelkussens. En hiermee ging ik juni te lijf. Dit resultaat vind ik iets minder mooi dan de voorgaande maanden, maar dat mag de pret niet drukken, ik heb wel weer het een en ander geleerd over het stempelen, in de toekomst zal het vast beter gaan.
Nu alleen de maand juli nog in deze editie. En het exemplaar voor volgend schooljaar ligt al klaar, nog helemaal blanco. Ik kan me er nu al op verheugen om die weer te gaan vullen, zeker omdat ik dit jaar al een paar verbeterpunten heb ontdekt.
Voor de maand april gebruikte in houten stempels en acrylverf om de boel aan te kleden. Ik begon simpel met één kleurtje op een stempel, maar in de loop van de tijd kreeg ik iets meer lef en stempelde ik met meerdere kleuren.
Voor mei besloot ik om weer met potloden in de weer te gaan. Deze keer lekker simpel, bloemetjes. ik werd er vrolijk van.
En ineens bedacht ik dat er hier in huis ook nog andere stempels moesten liggen, zoals foamstempels, acrylstempels en rubberstempels. Ik ging op zoek en vond wat ik zocht, inclusief stempelkussens. En hiermee ging ik juni te lijf. Dit resultaat vind ik iets minder mooi dan de voorgaande maanden, maar dat mag de pret niet drukken, ik heb wel weer het een en ander geleerd over het stempelen, in de toekomst zal het vast beter gaan.
Nu alleen de maand juli nog in deze editie. En het exemplaar voor volgend schooljaar ligt al klaar, nog helemaal blanco. Ik kan me er nu al op verheugen om die weer te gaan vullen, zeker omdat ik dit jaar al een paar verbeterpunten heb ontdekt.
zaterdag 23 februari 2019
Wandeltocht Het Goede Doel, Drachten
Vanmorgen ging de wekker weer een keer echt vroeg, dat was, mede door de vakantie, al weer even geleden. Ach, zo kon ik alvast weer in de werkmodus komen. Vandaag stond de jaarlijkse Goede Doelwandeling van de WIK op het programma. Mams en ik waren ruim op tijd aanwezig, zodat we alle tijd hadden om in te schrijven en te wachten op de heren waarmee we vandaag op pad zouden gaan. We hadden afgesproken met Ate en Peter (de Sjeik) en Albert werd ook verwacht.
Toen Albert er om 5 over half 9 nog niet was, besloten we om maar op pad te gaan. Wel keken we nog even of hij er niet per ongelijk net aan kwam lopen, maar dat was helaas ook niet het geval. Zo gingen we dus met zijn vieren op pad. Na een kilometer lopen, kwamen we weer op de parkeerplaats uit, een rondje van de zaak dus. Er kwamen nog steeds auto's aanrijden, het beloofde dus een druk bezochte wandeling te worden.
Na het rondje van de zaak liepen we al snel op een schelpenpad, waar we achter elkaar moesten lopen. Dat weerhield ons er niet van om gewoon door te kletsen. Het gesprek ging overal en nergens over. Serieuze zaken, grappen, actualiteit en dan weer een relativerende opmerking. En het allerbelangrijkste, we hadden gewoon lol.
Bij een prachtig beschilderde schuur stonden we even stil. Zo leuk om te zien dat er foto's werden gemaakt. Een enkeling van ons vond het wel sneu voor de koe dat hij nu al buiten liep, het was nog maar 3 graden boven 0. (Dat was dus het niveau van de dag zo ongeveer.)
Al snel bereikten we de eerste controle-/rustpost. Hier werd het toilet bezocht en we melden ons netjes af, maar we besloten om wel door te lopen naar de volgende rust. Rusten na 6 km was ons iets te vroeg.
Na deze rust werden we al snel het bos ingestuurd. Het paadje leek wel een bergweg met haarspeldbochten, we deden niets anders dan heen en weer slingeren en op een gegeven moment moest er zelfs even gedaald en geklommen worden, hoewel die daling in vergelijking met een bergweg niets voorstelde. Het tunneltje dat we even later moesten nemen, was meer dalen en klimmen.
Uiteindelijk kwamen we uit in Beetsterzwaag, waar de tweede rust- en controlepost was. Hier gingen we wel even zitten, we waren toe aan een bakkie. De inhoud van het bakkie varieerde, koffie, cappuccino, thee en warme chocolademelk (die niet zo warm was). Net toen we onze jassen weer aantrokken, kwam Albert binnen, hij besloot om zich bij ons aan te sluiten en zo gingen we met zijn vijven verder. Mams en ik kwamen tot de conclusie dat de Sjeik niet echt zijn naam meer eer aandeed, er waren meer mannen dan vrouwen. Gelukkig vond niemand dat een probleem, het gezelschap was prima zo.
Met zijn vijven begonnen we aan de tweede helft van de tocht, het ging nu richting Lauswolt. In het bos ontdekten we een aantal bomen waarin een houtsnede was gemaakt. We stonden dus regelmatig stil om dit te bekijken. Soms was het even puzzelen om te ontdekken wat het nou precies voorstelde, iets met vogels en een luit, toch Ate? Ook vroegen we ons af hoeveel last een boom hier nou van zou hebben. Een antwoord op die vraag vonden we niet, misschien dat de Wandelkerel raad weet....
De volgende rustpost waren we eerder geweest en toen hadden Mams en ik heerlijke mosterdsoep gegeten, we hoopten dus dat die er nu ook was. En we werden niet teleurgesteld. Alle vijf genoten we van een heerlijk kom mosterdsoep. De fourage werd nog aangevuld met een beetje eigen voorraad en toen konden we goed gevuld weer verder.
Het laatste stukje vloog onder onze schoenen door en net voor de finish werden we door Ate uitgenodigd om bij hem thuis een bakkie te doen, hij woont (bijna) aan de route. De uitnodiging werd enthousiast aanvaard en zo zaten we even later bij Ate thuis aan de tafel. Mevrouw Ate schoof ook aan en zo beleefden we een genoeglijk half uur.
Ate leidde ons weer naar de juiste route en zo konden we ons 5 minuten later afmelden. Er bleken 811 deelnemers te zijn geweest en de opbrengst, zo'n 5000 euro werd geschonken aan de Voedselbank. Naast een mooie tocht, dus ook een fantastische opbrengt.
We gingen ieder weer onze eigen weg. Ate liep de 5 minuten weer terug naar huis en de rest stapte in de auto om de eindbestemming in één van de drie noordelijke provincies te bereiken. Het was een prachtige wandeltocht.
Toen Albert er om 5 over half 9 nog niet was, besloten we om maar op pad te gaan. Wel keken we nog even of hij er niet per ongelijk net aan kwam lopen, maar dat was helaas ook niet het geval. Zo gingen we dus met zijn vieren op pad. Na een kilometer lopen, kwamen we weer op de parkeerplaats uit, een rondje van de zaak dus. Er kwamen nog steeds auto's aanrijden, het beloofde dus een druk bezochte wandeling te worden.
Na het rondje van de zaak liepen we al snel op een schelpenpad, waar we achter elkaar moesten lopen. Dat weerhield ons er niet van om gewoon door te kletsen. Het gesprek ging overal en nergens over. Serieuze zaken, grappen, actualiteit en dan weer een relativerende opmerking. En het allerbelangrijkste, we hadden gewoon lol.
Bij een prachtig beschilderde schuur stonden we even stil. Zo leuk om te zien dat er foto's werden gemaakt. Een enkeling van ons vond het wel sneu voor de koe dat hij nu al buiten liep, het was nog maar 3 graden boven 0. (Dat was dus het niveau van de dag zo ongeveer.)
Al snel bereikten we de eerste controle-/rustpost. Hier werd het toilet bezocht en we melden ons netjes af, maar we besloten om wel door te lopen naar de volgende rust. Rusten na 6 km was ons iets te vroeg.
Na deze rust werden we al snel het bos ingestuurd. Het paadje leek wel een bergweg met haarspeldbochten, we deden niets anders dan heen en weer slingeren en op een gegeven moment moest er zelfs even gedaald en geklommen worden, hoewel die daling in vergelijking met een bergweg niets voorstelde. Het tunneltje dat we even later moesten nemen, was meer dalen en klimmen.
Uiteindelijk kwamen we uit in Beetsterzwaag, waar de tweede rust- en controlepost was. Hier gingen we wel even zitten, we waren toe aan een bakkie. De inhoud van het bakkie varieerde, koffie, cappuccino, thee en warme chocolademelk (die niet zo warm was). Net toen we onze jassen weer aantrokken, kwam Albert binnen, hij besloot om zich bij ons aan te sluiten en zo gingen we met zijn vijven verder. Mams en ik kwamen tot de conclusie dat de Sjeik niet echt zijn naam meer eer aandeed, er waren meer mannen dan vrouwen. Gelukkig vond niemand dat een probleem, het gezelschap was prima zo.
Met zijn vijven begonnen we aan de tweede helft van de tocht, het ging nu richting Lauswolt. In het bos ontdekten we een aantal bomen waarin een houtsnede was gemaakt. We stonden dus regelmatig stil om dit te bekijken. Soms was het even puzzelen om te ontdekken wat het nou precies voorstelde, iets met vogels en een luit, toch Ate? Ook vroegen we ons af hoeveel last een boom hier nou van zou hebben. Een antwoord op die vraag vonden we niet, misschien dat de Wandelkerel raad weet....
De volgende rustpost waren we eerder geweest en toen hadden Mams en ik heerlijke mosterdsoep gegeten, we hoopten dus dat die er nu ook was. En we werden niet teleurgesteld. Alle vijf genoten we van een heerlijk kom mosterdsoep. De fourage werd nog aangevuld met een beetje eigen voorraad en toen konden we goed gevuld weer verder.
Het laatste stukje vloog onder onze schoenen door en net voor de finish werden we door Ate uitgenodigd om bij hem thuis een bakkie te doen, hij woont (bijna) aan de route. De uitnodiging werd enthousiast aanvaard en zo zaten we even later bij Ate thuis aan de tafel. Mevrouw Ate schoof ook aan en zo beleefden we een genoeglijk half uur.
Ate leidde ons weer naar de juiste route en zo konden we ons 5 minuten later afmelden. Er bleken 811 deelnemers te zijn geweest en de opbrengst, zo'n 5000 euro werd geschonken aan de Voedselbank. Naast een mooie tocht, dus ook een fantastische opbrengt.
We gingen ieder weer onze eigen weg. Ate liep de 5 minuten weer terug naar huis en de rest stapte in de auto om de eindbestemming in één van de drie noordelijke provincies te bereiken. Het was een prachtige wandeltocht.
maandag 18 februari 2019
52.252 Halfproducten
Deze week van alles net niks. Een beetje gehaakt aan mijn golfjesdeken.....
….. en begonnen aan het naaien van een vest. Deze zit in elkaar, maar de afwerking moet nog gedaan worden. Dus zomen en/of afwerken met tresband en knopen erop zetten. Maar wanneer dat wordt? Geen idee....
….. en begonnen aan het naaien van een vest. Deze zit in elkaar, maar de afwerking moet nog gedaan worden. Dus zomen en/of afwerken met tresband en knopen erop zetten. Maar wanneer dat wordt? Geen idee....
Abonneren op:
Posts (Atom)