Crocket Along week 6

De stersteek. Het duurde even voor ik hem doorhad, maar daarna liep het als een speer. Weer een week verder.....

Het wordt steeds leuker....

Klaar!!!!!!

Ze is er klaar voor. Ja, of klaar mee. Dat is maar net hoe je het bekijkt. Wat? Nou school. Dochterlief is klaar voor de middelbare school. En de basisschool is ze klaar mee. Ze wil verder. En dat gebeurt niet. De stof op school bestaat uit herhaling, herhaling en herhaling, de Cito doen ze niet aan mee en met de musical zijn ze nog niet begonnen. En dus is ze er klaar mee!

We hopen dat er snel wordt begonnen met de musical. Zodat er weer iets nieuws is op school en Dochterlief weer wat gemotiveerder naar school gaat. En verder kunnen we niet zoveel zeggen, want haar rapport ziet er goed uit.

En dus houden we haar voor dat ze nog even moet genieten. Genieten van het niets moeten. Maar dat is lastig als je zo graag wil leren.........

52.83 Oeps....

Ben ik door alle feestvreugde van afgelopen zondag toch vergeten de 52 te plaatsten. Hierbij het resultaat van vorige week.

De knuffeltjes, die Dochterlief wilde maken voor haar vriendinnen, werden onder andere door tijdgebrek hartjes. Maar daar haakte ze dan wel weer zelf de koordjes voor.

Daarnaast werden de shirtjes bedrukt. Zowel Dochterlief als haar vriendinnetje zijn erg blij met hun shirt.

Jarig

Vandaag vier ik mijn verjaardag. En de hele week heb ik geroepen dat ik vanaf nu weer terug ga tellen. Mijn leeftijd gaat steeds meer afwijken van hoe jong ik mij voel. Aan de andere kant ben ik zeker niet blind voor wat ik zie in de spiegel.

Want de rimpels rond mij ogen vertellen heus geen leugen. Hoewel ik mijzelf blijf voorhouden dat het lachrimpels zijn en dat die mogen, zijn ze duidelijk genoeg aanwezig.

Hoewel, vanuit een iets ander standpunt vallen ze veel minder op.

En die paar grijze haren doen er ook niet toe. Ze vallen bijna niet op. En zolang er mensen zijn die denken dat ik mijn verf, omdat zo donker toch niet echt kan zijn, heb ik niets te klagen.

Maar bovenal vind ik het gewoon leuk om jarig te zijn. Wat dat betreft komt mijn werkelijke leeftijd zeker niet overeen met hoe ik mij gedraag. Ik denk dat ik erger ben dan menig klein kind.

Al zeker 2 weken van tevoren begin ik mijn huisgenoten lastig te vallen met de vraag wanneer ze cadeautjes voor me gaan kopen, welke cadeautjes ik ga krijgen en of ze een hint willen geven. Ondertussen wil ik eigenlijk toch ook niet weten wat ik ga krijgen, want dan is het uitpakken niet echt leuk meer.

Ik kijk uit naar kaartjes op de deurmat, sms'jes en what-appjes, berichtjes op fora en veel visite. En dus worden er taarten gebakken, hapjes gemaakt en 2 grote pannen soep voor de plakkers. Daarnaast zorg ik voor een berg bolletjes met divers beleg, snoeperij voor grote en kleine kinderen en de nodige natte versnaperingen. En dan wacht ik af.

En zo verschenen er vanmorgen 2 kinderen aan ons bed met een ontbijtje voor mij, werd er vol overtuiging gezongen en mocht ik eindelijk cadeaus uitpakken. En ik werd verwend met een uitbreiding van mijn Blond-servies (de blauw-witte versie) en ik kreeg van Manlief een prachtige armband.

Daarna moest ik van de schatjes nog even in bed blijven liggen. "We sturen je wel een appje als je mag komen, mam." En dus wachtte ik braaf af. En toen ik beneden kwam hadden ze de boel versierd met slingers en ballonnen. En toen voelde ik me nog jarigerderder.

Daarna volgde een middag vol visite en gezelligheid.

En nu is de dag alweer bijna voorbij en ik zit te wachten tot de afwasmachine klaar is, zodat ik hem nog een keer kan aanzetten voor ik naar bed ga. En ondertussen ben ik aan het bedenken wat ik volgend jaar voor mijn verjaardag ga vragen.... "Ehhhh, Hoeveel nachtjes slapen nog???"

Crocket Along week 5

Deze week geen ingewikkelde patronen, maar simpelweg stokjes en halve stokjes.....

Het zal toch niet waar zijn......

Keek ik net in mijn agenda, staat er voor morgen geen enkele afspraak. Er is geen arts, hulpverlener, ondersteuner of instantie die ons morgen ergens verwacht........ Nee, echt niet!!!!!

Nu betekent dat niet dat ik morgen ook niets op het programma heb staan, want er moeten boodschappen gedaan worden en ik ben aan de beurt om drie dametjes naar de hockeytraining te brengen, maar dat is alles.

En wat ik nu morgen ga doen verder????? Geen idee, want ik ga niet van te voren bedenken wat ik KAN gaan doen. Ik zie morgen wel wat de dag brengt. Misschien zit ik het grootste deel van de dag naar het plafond te staren, misschien verzet ik bergen werk, het maakt niet uit.

Ik heb morgen tijd voor mezelf!!!!!!!

52.82 Halfproducten

Deze week ben ik met van alles en nog wat bezig geweest. Allerlei dingen en ideeën borrelen door mijn hoofd, maar dat heeft nog niet geleid tot een eindproduct. Dat had voornamelijk te maken met gebrek aan tijd. Zowel thuis als op het werk blijft alles maar doorgaan.

Ziekenhuisbezoeken, keuring voor de invalidenparkeerkaart (die is toegekend!!!!), tentamens nakijken, surveilleren bij tentamens, nog meer tentamens nakijken, stof ruimen, nadat Paps aan het klussen is geweest, wassen, planten water geven, nog, nog, nog meer tentamens nakijken, cadeautjes bedenken voor de vriendinnen van Dochterlief en vooral aandacht besteden aan mijn huisgenoten, want dat hebben ze meer dan verdiend....

En dus deed ik alle noodzakelijke dingen in stukjes. Paar tentamens nakijken, met Dochterlief op zoek naar cadeautjes, planten water geven, paar tentamens nakijken, met de Wandelkerel kletsen, wasmachine volstoppen, paar tentamens nakijken, even bakkie doen met Manlief, boodschappen doen, paar tentamens nakijken, paar steken haken, blokkie fietsen met Manlief, bank hangen, paar tentamens nakijken, frutselen en knutselen, enzovoort.

Al met al een lekker weekend. En wat dat allemaal heeft opgeleverd???

Ik liep tegen twee restanten tafelzeil aan en bedacht dat ik daar wel een tas van kon maken. Het viel alleen niet mee om een leuk patroon te vinden, dus bedacht ik dat de hockeytas van dochterlief mijn basis zou worden. En dat lukte.

Daarnaast gebruikte ik de Cameo om bedrukkingen voor shirts te snijden, zocht ik voor Wandelmams het patroon voor een capuchonvest voor neefje D. en zocht ik het patroon van een knuffeltje. Op papier heb ik hem nog niet gevonden, op mijn blog wel..... Maar kan natuurlijk altijd zelf een patroontje tekenen op basis van dit blog.

Al met al heerlijk bezig geweest, zonder daadwerkelijk eindresultaat. Maar dat betekent dat jullie de komende tijd nog wat tegoed hebben......