Langzaam maar zeker begin ik erover te denken om te stoppen met de Coronaquarantaineverslagen. We zijn nog niet van Corona af, maar er mag wel weer steeds meer. Ik denk er nog even over, maar nu volgt er nog wel een verslag van afgelopen week.
Zaterdag, nadat ik min DBO'tje had gelopen met Mams, lag er een pakket in de bus voor Dochterlief. Het was een pakket van het vfonds en een flinke ook. Toen de 4Daagse niet doorging liet het vfonds weten dat iedereen die een via hen een wildcard had gewonnen nog een aandenken zou krijgen. En dat aandenken mocht er zijn. Ze kreeg de Bosatlas van de tweede wereldoorlog. Vandaar dat grote pakket.
En voor iemand die sowieso geïnteresseerd is geschiedenis is dit natuurlijk helemaal een mooi cadeau. Een poosje later namen we de tijd om de brief echt goed te lezen en toen bleek dat er in de laatste alinea van de brief nog een cadeautje verstopt zat.
Ze is, als debutant, verzekerd van deelname als de 4Daagse volgend jaar doorgaat. Dus geen loting voor haar dan. Dat scheelt toch alweer een hoop onzekerheid. (En hopelijk levert het wat extra motivatie op in de voorbereiding.)
De zondag besteedden we aan de voorbereiding op de vakantie naar Hintergarten. De Wandelkerel en ik knutselden het zwembad in elkaar. Dat viel nog niet altijd mee. Zo zonder water staat de boel nog niet zo stabiel. Dus maar snel de slang erin, zodat de boel wat strakker en steviger zou komen te staan.
En terwijl het bad langzaam volliep, was het tijd voor ontspanning. De mannen zetten de tv buiten om de herhaling van het EK-voetbal 2004 te kijken en ik sloot aan met een boek. Dochterlief dook na haar werk nog even haar bed in, dat vroege beginnen valt haar nog niet altijd mee. Later sloot ook zij gezellig aan op het terras.
En terwijl wij daar zaten, zocht het poezenbeest elke keer een ander plekje. Niet altijd even handig voor ons, maar daar heeft onze Trien geen boodschap aan.
Dat ziet er al een stuk beter uit....
Omdat Manlief last kreeg van zijn benen vertrokken de mannen samen naar binnen. Dochterlief en ik bleven nog een poos buiten, het was zo lekker op het terras. En zo konden we het zwembad in de gaten houden. Toen het bad vol genoeg was, zetten we de pomp aan en dekten we het bad netjes af. Nu hopen dat het water een beetje opwarmt de komende dagen, want het was nu nog wel erg koud.
En zo kwam er een einde aan het weekend.
De week kabbelde rustig voort, met op woensdag nog een hoogtepunt. De Wandelkerel kreeg het officiële bericht dat hij geslaagd is voor zijn mbo-diploma Bos en Natuurbeheer. En hoewel we het eigenlijk al wel wisten, nu zijn Proeve vorige was goedgekeurd, is het toch fijn om dat verlossende telefoontje te krijgen. Later volgde nog de uitnodiging, het is dus echt officieel nu.
Ook reed ik woensdag nog met Dochterlief naar Groningen om nog een kamer te bekijken. Zaterdag hoort ze of ze de kamer krijgt.
En verder heb ik het heel druk met het afronden van het schooljaar, maar ook met het in de gaten houden van Manlief. Hij kan sinds zijn ziekte absoluut niet meer tegen hoge temperaturen. En hoog waren ze afgelopen dagen.
Met dit weer is hij sneller moe, zit er veel sneller pap in zijn benen en kost alles sowieso meer moeite. Gelukkig gaat de temperatuur de komende dagen weer wat naar beneden, daar zijn we hier heel blij mee.
Hoewel de hoge temperatuur ook iets positiefs met zich meebracht. Het zwembad was voldoende opgewarmd en de Wandelkerel was de eerste die gebruik maakte van deze faciliteit....
Later genoot ik ook nog van het zwembad, wat lekker afkoelen is dat in deze hitte. Nog even doorzetten tot de vakantie, dan kan ik daar nog vaker van genieten.
