Scheperwandeltocht Ruinen

Het zit niet bepaald mee met de wandeltraining van de Wandelkerel. Kon hij vorige week niet mee vanwege een voetbalwedstrijd, deze week was hij ziek. We zouden samen de 40 km van de Sallandse Heuveltocht gaan lopen, maar nu hij niet meeging besloot ik om naar Ruinen te gaan voor 25 km. Minder reistijd en minder afstand leek mij gezien de verwachte warmte helemaal prima.

Toen ik de startlocatie binnenliep, struikelde ik over Ate. Hij had zich aangemeld voor de 15 km, maar hij besloot om met mij mee te gaan op de 25 km. Gezellig! We kletsten ook nog even met Tine voor we konden starten en toen mochten we los.

We verlieten Ruinen en na een stuk verharde ondergrond werden we een prachtig graspad opgestuurd. Sowieso was het hele eerste stuk een deel van de omgeving van Ruinen waar ik nog niet eerder geweest was. Ik blijf dat leuk vinden, vrij dicht bij huis nieuwe plekken ontdekken. Na het graspad volgde bos en voor we het wisten waren we bij de eerste rust, het Boshuys.

Ate en ik waren zo druk aan het praten, dat ik amper foto's had gemaakt. Ik besloot dus om daar tijdens het tweede deel van onze wandeling wat meer aandacht aan te besteden.

Dat tweede deel van de wandeling ging voornamelijk door het bos, dat was heerlijk, want de temperatuur begon behoorlijk op te lopen, dus de schaduw was van harte welkom. We slingerden heen en weer en uiteindelijk kwamen bij de tweede rust, echt een fantastisch punt: De Luie Tuinman!

We keken onze ogen uit naar alle planten en we vonden het jammer dat de situatie er niet naar was om de tuinen te bezoeken. Wel wist Ate nog de naam van een prachtige plant te achterhalen, het zal mij niet verbazen als die binnenkort in zijn eigen tuin prijkt.

Ate trakteerde op een bakkie met wat lekkers en we zaten heerlijk op het ontzettend leuke terras. 

Toen alles op was, begonnen we aan de laatste loodjes, terug naar Ruinen. Hoewel, de laatste loodjes, we moesten nog best wel een stukkie. Dat stukkie bracht ons naar de schaapskooi van Ruinen aan de rand van het Dwingelderveld en vervolgens via Engeland weer terug naar Ruinen.

 

Tine maakte nog even een foto van ons....

 

Om nog even bij te komen van de warmte, genoten we nog van een koud drankje voor we weer naar huis gingen. Ondanks de warmte heb ik heerlijk gewandeld.

52.412 Stroken

Er lag nog een pakketje met stroken om een lasagnequilt van te maken. Ik had alle stroken al een keer aan elkaar gezet, dus het was nu zaak om die lange sliert om te zetten in een deken.

Omdat ik benieuwd was hoe lang ik erover zou doen om er een dubbele strook van te maken, maakte ik voor ik begon en toen ik klaar was een screenshot. Ik deed er precies een halfuur over, inclusief het doorknippen van een gedraaide sliert.

Daarna herhaalde ik dat vastnaaien een paar keer, al werd de tijd die ik daarvoor nodig had steeds korter. Uiteindelijk had ik een kant-en-klare top, al is de verhouding niet helemaal goed, er zal dus nog een randje af moeten, maar dat komt nog wel.

Pieter Stuyvesant Kuiertocht

De planning was dat ik vandaag met de Wandelkerel en Dochterlief naar Sonnega zou gaan om daar de 42 km te lopen van de Pieter Stuyvesant Kuiertocht. Dat ging dus even anders. De enkel van Dochterlief is nog steeds niet hersteld en zal ook voor de N4D niet meer herstellen. Voor haar op dit moment dus geen wandelactiviteiten, zij werkt aan herstel onder begeleiding van een fysiotherapeut.

De Wandelkerel gaat gelukkig wel de N4D lopen, maar vandaag lopen werd hem niet. Hij haalde met zijn voetbalteam de bekerfinale in zijn klasse en die finale wordt vandaag gespeeld. Ik besloot dan ook om niet te gaan voor de 42, maar voor de 22 km en daarbij  kreeg ik gezelschap van Ate. We vertrokken wel op het tijdstip van de 42 km, dat stond ook op ons startbewijs, zodat ik mooi op tijd thuis zou zijn om door te kunnen reizen naar de wedstrijd van de Wandelkerel.

Eenmaal bij de startlocatie regelden we de regeldingen en toen sloten we aan in de rij bij de start. Na een woordje van Pieter Stuyvesant himself mochten we vertrekken onder begeleiding van een draaiorgel.

 

Na een klein stukje door Sonnega werden we het land ingestuurd. Hier hobbelden we een flink eind over een graspad om uit te komen bij een boerderij waar we vervolgens door de schuur liepen. Een mooi begin....

Vanaf hier gingen we verder over het asfalt, een mooie slinger om Wolvega heen. We kregen een banaan en kwamen terecht op de eerste splitsing tussen de 42 en 22 km. Het bleek om een klein ommetje te gaan voor de lange afstand, dus even later liepen we alweer tussen de wandelaars, al was het wel iets rustiger. In Ter Idzard kwamen we, na 10 km, op de eerste rust, tijd voor een bakkie en een hapje.

Na de rust gingen we op voor de tweede helft, eerst nog met alle afstanden. We gingen nog even op de foto met Pieter Stuyvesant en zijn metgezel en daarna lieten we de wandelaars op de andere afstanden achter ons.

We kwamen bij een boerderij waar men verbaast opkeek dat wij al aankwamen lopen, ze verwachten pas ruim een uur later de eerste lopers. Na onze uitleg, dat we vals speelden, kregen we keurig onze stempel en na een kort praatje gingen we weer verder.

 

We liepen Wolvega in en bereikten een mooie rust bij een zorgcomplex, waar we ook weer verbaasd werden aangekeken. Ook nu vertelde ik dat we vals speelden en daar werd hartelijk om gelachen. We gingen even zitten om wat te eten en toen de stempel gevonden was, kregen we die ook.

Na de rust werden we door de beleeftuin gestuurd, waar het nu nog heel rustig was. Even later liepen we Wolvega weer uit en toen was het nog een klein stukje naar Sonnega.

Ook hier waren we "te vroeg", de laatste wandelaars op de 12 km waren net vertrokken, maar we werden wel enthousiast ontvangen. Het was een leuke wandeldag. Ik hoop wel dat ik de volgende editie volgens plan kan lopen, we hebben toch veel van het vertier onderweg gemist.

En jammer genoeg verloor de Wandelkerel zijn wedstrijd, maar het feit dat hij de bekerfinale heeft gehaald is toch ook al heel leuk!