LekkerWandelenTocht 7, Nijeveen

Vandaag was de beurt aan Wandelmams om een route uit te zetten in het kader van de LekkerWandelenTochten. Voor mij betekende dat dat ik slechts een paar minuten hoefde te lopen om op het startpunt te komen. Natuurlijk begonnen we ook daar weer met een bakkie. En deze keer was er een verrassing bij de koffie. Hilly had schilderijtjes gemaakt van ons. En het zijn echt schilderijTJES, want ze zijn slechts tien bij tien centimeter. Iedereen was superblij met zijn exemplaar.

Nadat we de schilderijtjes veilig hadden opgeborgen gingen we aan de wandel. Gelukkig was het droog, hoewel we niet verwachtten dat we het de hele dag droog zouden houden. We verlieten Nijeveen om richting Meppel te lopen. Helaas werden we aan de rand van Meppel ingehaald door de regen, van die vieze, fijne miezer, zodat we toch allemaal maar de regenkleding tevoorschijn haalden. Nadat we allemaal ingepakt waren konden we weer verder.

Via een stukje industrieterrein bereikten we uiteindelijk het Staphorsterveld, daar kreeg de wind nog meer vrij spel en klapperden en wapperden de poncho's lekker om ons heen. Het regende niet, maar het was ook niet droog en zonder poncho werd je door de nattigheid snel koud. We bleven dus lekker wapperen en klapperen.

Omdat er in het Staphorsterveld weinig rustgelegenheid is, zorgde Paps voor een rustplek. We kropen (iets te) dicht bij elkaar om in de beschutting van de auto een bakkie te doen en iets te eten. Al met al werd het een gezellige boel, daar achter de auto. Wat zeker meespeelde was dat het op dat moment ook droog was.

Nadat we allemaal de inwendige mens voldoende verzorgd hadden, ging het weer verder. Ondanks het landelijke gebied en de harde wind was er voldoende te zien. Na de rust slingerden we nog zo'n vijf kilometer door het Staphorsterveld tot we Meppel weer bereikten. In Meppel genoten we in eerste instantie van de mooie huizen die daar staan, tot we in het deel kwamen, waar er wat verteld kon worden over de geschiedenis.

Bijvoorbeeld bij de oude grenspaal tussen de Overijssel en Drenthe. De grens ligt tegenwoordig ergens anders, maar dit is wel een historisch punt, want op 13 april 1945 kwamen de Canadezen hier de stad binnen en werd Meppel (zonder bloedvergieten) bevrijd.

Daarna liepen we door het Wilhelminapark, waar we het Rosarium en het herdenkingsmonument bezochten, naar de binnenstad.

In de binnenstad was meer dan genoeg te zien en te vertellen.

Het hoogtepunt was toch wel dat de Jodensteeg open was. Zoals gewoonlijk liep ik er bijna voorbij......

We sloten de ronde door de stad af met een ijsje.

Na het ijsje gingen we weer richting Nijeveen. We namen nog een klein ommetje langs het stadhuis en de beelden die daar staan, om vervolgens langzaam maar zeker de stad te verlaten. Onderweg werden we nog getrakteerd op orgelmuziek van draaiorgel De Parel, deze bleek te zijn ingehuurd voor een verjaardag.

Het laatste stuk naar Nijveen was weer recht toe, recht aan. En na 22 km bereikten we het huis van Mams weer, waar we nog een drankje deden voor ieder weer huiswaarts ging.

En ondanks het water dat bij tijd en wijle viel was het weer een fantastische wandeldag.

Coronaquarantaine, deel 16

Afgelopen week was een week van afsluiten en om in dat thema te blijven, heb ik besloten dat dit (voorlopig) mijn laatste Coronaquarantaineverslag is. En ik hoop dat ik ook niet meer hoef terug te komen op dit besluit. Wel hoop ik dat ik de komende tijd mooie vakantieverslagen hier kan plaatsen en hopelijk ook wat wandelverslagen, want een zomervakantie zonder Nijmeegse 4Daagse, voor het eerst sinds 2008, is toch wel een nieuwe ervaring.

Het allereerste tijdperk dat werd afgesloten is het tijdperk van mijn examenleerlingen. Na een raar jaar, zonder Centrale Examens, hebben wij voor het derde jaar op rij een slagingspercentage van 100% en dus konden  wij maandagavond al onze leerlingen uitzwaaien. Wij deden dat door middel van een walk thru door de school. Allereerst werden de leerlingen ontvangen met een glaasje bubbels en een gebakje, daarna kregen ze een filmpje te zien waarin de locatiedirecteur hen toesprak en een serie foto's van de werkweek van dit jaar. Stap drie was dan een praatje van en met de mentor om daarna door te lopen en het diploma officieel te ondertekenen. Als afsluiter hadden we een fotoshoot, waarbij de leerlingen alleen en met de meegekomen familie op de foto gingen om deze foto's ook direct mee te krijgen. Gelukkig waren de reacties van leerlingen en ouders positief, want ja, het was voor ons ook improviseren geweest. En hiermee werd een periode van een (examen)jaar afgesloten.

Het tweede tijdperk dat werd afgesloten was het mbo-tijdperk van de Wandelkerel. Woensdag was voor hem de diploma-uitreiking. Op het laatste moment werd besloten dat er drie personen per kandidaat mee mochten en dus kon Dochterlief ook mee. Bij aankomst was keurig aangegeven welke kant wij op moesten en zo kwamen we terecht in de kas. Deze was sfeervol aangekleed en keurig coronaproof.

Na een inleidend praatje werd elke kandidaat persoonlijk toegesproken om daarna het diploma te tekenen.

We kregen het gebak mee naar huis en na een kletspraatje met zijn begeleider gingen we weer huiswaarts.

En dat betekende de afsluiting van een periode van vier jaar mbo, waarvan drie op Terra.

Vandaag sloot Dochterlief haar middelbare schooltijd af met haar diploma-uitreiking. Voor ons betekende dat meekijken via de livestream, terwijl zij, met al haar jaargenoten, op school was. Haar mentor hield een fantastisch praatje voor haar en hij begon met de hilarische woorden: "Soms denk ik dat jij beter in de Alpen geboren had kunnen worden, want jij bent van de hoge pieken en diepe dalen." We kunnen niet anders zeggen dan dat de hij haar goed kent. Daarna kreeg ze lovende woorden en kon ze haar diploma gaan ondertekenen.

En zo eindigde voor Dochterlief een periode van zes jaar middelbare school.

Ook voor Manlief en mij wordt een periode afgesloten. Een periode van twintig jaar, waarin wij met onze kinderen onder één dak woonden. Met ingang van volgend schooljaar gaan ze allebei op kamers. Dochterlief heeft ondertussen een kamer in Groningen waar ze Kunst, Cultuur en Media gaat studeren aan de RUG. De Wandelkerel is druk aan het zoeken naar een kamer in Velp of Arnhem, zodat hij geen uren hoeft te reizen om aan Van Hall Larenstein de hbo-opleiding Bos- en Natuurbeheer te volgen. En dus zullen Manlief en ik in ieder geval doordeweeks weer met zijn tweeën zijn. Wat dat voor ons allemaal betekent is nog maar afwachten, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het wel goed gaat komen.

Eigenlijk ben ik nog het meest bang voor de gemoedstoestand van ons poezenbeest, want nu is het al zo dat als één van ons een nacht van huis is, ze gaat zoeken naar deze persoon. Dus hoe dat gaat als de schatjes meerdere nachten van huis zijn, is nog maar even afwachten.

Ondertussen gooide het poezenbeest van de week mijn haakwerk weer eens in de war door in de loop mijn draad mee te nemen. Zucht.......

En nu gaan we genieten van een paar weken vakantie. Waarin overigens nog wel geklust en verhuisd zal moeten worden.

Ik heb alvast mooi weer besteld, helaas weet je tegenwoordig nooit hoe lang het duurt voor je bestelling wordt afgeleverd, maar we gaan ons best doen om in ieder geval ons humeur zonnig te houden. Fijne zomer allemaal!!!