Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

zondag 20 december 2020

52.328 Workshop

Ineens bedacht ik me dat ik nog de mogelijkheid had om workshops van de online KreaDoe terug te kijken. Ik pakte dus mijn tekenspullen en ging aan de slag om van alles en nog wat te proberen.








Ik was weer even zoet.........

zaterdag 19 december 2020

Een rondje Hoogeveen

En toen was er weer een nieuwe lockdown en daarmee kwam er wederom een einde aan het wandelen in een groep, we mogen nog slechts met zijn tweeën op pad. En zo vertrok ik vanmorgen samen met Wandelmams richting Hoogeveen, waar we een combinatie hadden gemaakt van de Trommelslagersroute (stadswandeling) en de route "Naar Siberië (en weer terug)", samen negentien kilometer.

We besloten om te beginnen met de stadswandeling, zodat we de stad voor het druk zou worden op de markt weer verlaten zouden hebben. Het was nog een beetje schemerig toen we vertrokken en dat leverde mooie plaatjes op.






We slingerden door de stad en kwamen op nieuwe, maar ook op bekende plekken, onder andere een paar plekken die ook in het Westerborkpad zitten.





















We liepen niet helemaal terug naar het station, ons beginpunt, maar we namen een tussendoortje richting Siberië. Ook hier volgden we stukken van het Westerborkpad, maar zeker ook nieuwe paadjes. Na een lang, modderig, hobbelig, glad pad langs een slootkant waren we blij dat we een bankje vonden waar we op konden zitten met de zon in onze rug. Tijd voor een hapje en even rust.







Ik wijs hier naar een sticker van het Westerborkpad, niet meer te zien door het bordje ervoor.




Na deze rust liepen we een rondje om Tiendeveen. Op de kaart zag het laatste deel van de route er saai uit, in een rechte lijn terug naar Hoogeveen, gelukkig viel dat in de praktijk erg mee. Het eerste deel van de rechte lijn bleek een fietspad te zijn en het tweede deel was een oude weg, omzoomd door bomen. Niks mis mee dus.





En zo hadden we op deze koude, maar mooie dag toch weer even buiten gespeeld.



vrijdag 18 december 2020

Coronaquarantaine, deel 17

Ik had toch gehoopt dat ik deze titel niet meer van stal hoefde te halen, maar helaas zitten we weer in een lockdownsituatie, in een coronaquarantaine. Het was weer even schakelen.

Had ik net de Wandelkerel zondag naar Arnhem gebracht (er moesten nog wat spullen heen die niet echt in de trein te vervoeren waren), kwam hij nu dinsdagavond al weer naar huis, bepakt en bezakt, met spullen voor twee-en-halve week.

Dochterlief moest dinsdag nog snel wat afspraken verzetten en/of aanpassen, zodat ze verder kon met een project waar ze aan werkt en het was even afwachten wat er op haar werk zou gebeuren nu er weer alleen eten afgehaald mag worden. Gelukkig maakte het voor haar diensten geen verschil, zij kon gewoon aan het werk.

Zelf was ik opgelucht dat er een beslissing was genomen, geen fysieke lessen, even niet constant nadenken over afstand, regels, ventileren en vooral veel minder contacten. Tot duidelijk werd dat de examenklassen wel fysiek les moesten krijgen. Dat betekent automatisch dat ik dan hele dagen op school moet zijn, omdat er tussen de fysieke en de online lessen geen tijd is om naar huis te reizen. Dus alsnog veel contacten met leerlingen (twee van mijn vijf klassen zijn examenklassen) en collega's. Ik voelde gelijk de spanning weer toenemen.

Gelukkig is er in goed overleg veel mogelijk en heb ik kunnen overleggen dat ik de eerste week na de vakantie volledig thuis blijf. Mijn lessen aan de examenklassen doe ik online en een onderwijsassistent is fysiek aanwezig in het lokaal. En voor jullie nu denken: "En die onderwijsassistent dan?" Dit is in goed overleg gegaan, er is bij ons niemand gedwongen om fysiek aanwezig te zijn. Na de eerste week kijken we hoe het ervoor staat met eventuele besmettingen. Als die er niet of nauwelijks zijn, ga ik de tweede week weer fysiek naar school, lopen de besmettingen op, dan beoordelen we de situatie opnieuw. Er zo viel er weer een brok spanning van mijn schouders.

Vanaf woensdag tot en met vanmiddag besteedde ik tijd aan het voorbereiden van de online lessen. Daar ben ik zeker nog niet klaar mee, ook in vakantietijd vraagt dat nog wat tijd, maar vanaf een uur of vijf was het tijd voor ontspanning. We waren met zijn viertjes voor de vrijmibo en na een eerste rondje besloten we om de pick-up aan te zetten. Na twee LP's, ging ik over op singletjes. En de collectie is zeer divers.


Er werd gelachen, gedanst, gezongen, gemiauwd, maar vooral genoten.


En zo sloten we de eerste halve quarantaineweek af met een gezellige avond.

zondag 13 december 2020

52.237 Voor mijzelf

Ik bracht maar weer eens een paar uurtjes door achter de naaimachine om een lekker hoodie voor mijzelf te maken. Ik ben blij!