Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

vrijdag 7 oktober 2016

52.178 Hebberig

Het was hoog tijd dat Mams en ik weer eens een dagje samen op pad gingen. Dat deden we vandaag. We bezochten de textieldrukkerij Betina, die onder andere de stoffen van Den Haan en Wagenmakers drukt. Er is in quiltland nogal wat te doen om deze stoffen en de naamvoering, maar we gingen hier vandaag heen voor de mooie stoffen. En natuurlijk voor het drukprocedé. Voor ik docent werd, heb ik de Grafische MTS doorlopen en hoewel het mijn vak niet meer is, heb ik nog steeds een zwak voor de grafische wereld.

Vandaag ging de reis dus naar Goor. En in de auto hadden we al heerlijk de tijd om bij te kletsen. We hadden elkaar sinds de Tocht om de Noord alleen nog maar vluchtig gezien, dus er was genoeg te bepraten. Voor we het wisten stonden we op de parkeerplaats. Hoewel mijn knie nog steeds niet doet wat ik wil, besloot ik om de meegenomen kruk in de auto te laten. Beter voor mijn schouder(s) en nekspieren en mocht ik hem nodig hebben, dan was hij vlakbij. Zolang ik rustig en geconcentreerd loop is er niks aan de hand.

We kwamen binnen in een grote hal, waar alle stoffen voor de verkoop hingen. Dat voelde als binnenkomen in de hemel....





Maar we dit stuk van de hal lieten we eerst even aan ons voorbij gaan. Want o, wat werden we daar hebberig van. We gingen eerst de aanwezige quilts bekijken. En daar zaten prachtexemplaren bij!!!!







Daarna gingen we even zitten, onder het genot van bakkie. We hadden bijna ons bakkie leeg, toen er een rondleiding werd aangekondigd, de laatste voor de lunchpauze. Daar kwamen heel veel mensen op af. Wij besloten om deze rondleiding te laten schieten en eerst maar eens te gaan kijken bij de stoffen, daar waren nu weinig mensen. En wat werden we hebberig van al die mooie stoffen. Ik had nog een mazzeltje dat ik de laatste anderhalve meter van de laatste rol mocht meenemen voor de prijs van een meter. Misschien hielp mijn spontane uitroep dat ik verliefd was op de kleuren daar wel aan mee. O, wat was ik blij. Mams zag ook een mooie stof in haar favoriete kleur, blauw, en wilde daar een paar meter van, maar voordat de man die mij hielp de stof aan mij gegeven had, kwam er een mevrouw aan, ook last van de hebberitus, die voor ons sprong om een paar meter van diezelfde blauwe stof te vragen. En hebberitus snappen we, maar onfatsoen toch wat minder. Zeker toen er in haar kielzog nog 3 "dames" kwamen die toen ook vonden dat zij eerst aan de beurt waren. Gelukkig had de man die ons hielp de situatie goed door en hielp hij eerst Mams aan haar meters stof, voor hij de dames hielp. We shopten nog wat andere stoffen, maar gelukkig hadden we genoeg zelfbeheersing om het niet te bont te maken.



We kregen een tweede bakkie en genoten van een broodje. Ondertussen was de lunchpauze voorbij en konden we aansluiten bij een volgende rondleiding, met maar een klein groepje mensen. We hadden dus de juiste keuze gemaakt.

De rondleiding volgde het drukprocedé en ik genoot van de geur van inkt en het gestamp van de persen.

De drukpers met de cilinders met het patroon. Elke cilinder drukt een andere kleur. 


 De cilinders in actie. Verschillende kleuren worden gedrukt op de stof.


Steeds een beetje meer kleur. 

Tot alle kleuren zij gedrukt en het volledige patroon is ontstaan. 

De bedrukte stof maakt wat extra bochten om alvast wat te drogen. 


Cilinders voor een ander patroon, keurig gerangschikt op een kar. 


In de droogmachine, heen en weer, heen en weer. 

De stof wordt geperst om de mooie glans te krijgen. 




De stof krimpt tijdens het drukken en wordt na het drukken weer opgerekt tot de oorspronkelijke breedte. 

Een kleurproef om de kleur van de inkt te controleren. 

En rollen en rollen stof in de stellingen, klaar voor de verkoop!!!

Wij hebben genoten van ons verblijf hier. En u eerst maar eens flink gaan sparen voor de volgende open dag daar.

Had ik al gezegd dat ik erg hebberig bij het zien van al die mooie stoffen?????

zaterdag 1 oktober 2016

52.177 Droomdekens in de maak

Het was weer tijd voor de landelijke Droomdekenmaakdag en daarom vertrokken Dochterlief en ik vanmorgen om 8 uur al richting Wandelmams. En met zijn drieën reden we door naar Zwolle om Aly op te halen. En naast alle benodigdheden voor het maken van droomdekens ook nog eens drie vuilniszakken vol met kant en klare dekens. En toen zat de auto wel vol.

We reden door naar Soest, waar we dit jaar verwacht werden in het Hilton Hotel, een nieuwe locatie. Bij aankomst was het al een drukte van belang. Er liepen dames af en aan met naaimachines, stoffen, naaikoffers en kant en klare dekens. We volgden de meute en kwamen in een mooie lichte zaal. Hier rolden we snoertjes uit, stelden naaimachines op en gingen aan het werk.

Nou ja, voor even. Al snel was het tijd voor een welkomstwoord. Daarna volgde een verloting, waarbij een overnachting in het hotel werd verloot. Jammer genoeg viel die niet op ons lot. Wel won Dochterlief een fleecedeken en Mms een stoffenpakket. Na nog wat huishoudelijke mededelingen, konden we echt van start.

Ik moest de rand van mijn droomdeken nog vast zetten. Ik kreeg hulp van Mams. We kunnen heel goed samen aan een deken werken, omdat zij links is en ik rechts ben. We gaan dus allebei een andere kant op tijdens het vastzetten. Ook werkt Mams sneller dan dat ik doe en dat maakte de kans dat de deken vandaag ook echt af kwam veel groter. Maar voor het zover was, werden we alweer uitgenodigd voor de lunch. En daar waren we na het vroege opstaan wel aan toe. We kregen een heerlijk kopje soep en er was een grote verscheidenheid aan broodjes. Heerlijk.

Bij terugkomst was het alweer een drukte van belang in de zaal.


Mams en ik gingen verder met het vastzetten van de rand en net na de lunch was de deken dan ook klaar. Die kon worden ingeleverd. Trots op het resultaat.




Dochterlief was ondertussen druk bezig met haar top. Die kleurige, fleurige met de poppetjes. Ze kon niet echt opschieten, want ze werd constant aangesproken. Gelukkig kan ze daar nu wel tegen, eerder irriteerde haar dat mateloos, want het hield haar op. Nu kletst ze gezellig mee. En ondanks het oponthoud kreeg ze haar top af.



Helaas was er geen ruimte om de top te dubbelen. Oftewel de tyssenvulling achterkantstof en top door te rijgen, zodat deze 3 lagen gequilt kunnen worden. Ze moest dus iets anders verzinnen. Omdat er verder geen klusjes meer waren, ging ze lekker zitten tekenen. En ook tijdens deze activiteit had ze veel aanspraak.



Omdat zij ging tekenen, kon ik weer bij mijn naaimachine, we hadden samen maar één machine meegenomen. Ik ging dus nog maar even stroken naaien. Dit hield ik vol tot het tijd was voor de show and tell.



En hieronder een greep uit de ingeleverde dekens.












Helaas was de auto op de terugweg niet echt leger. We hadden heel veel stoffen geshopt op de stoffenmarkt en we kregen 60 droomdekens mee voor het verzendpunt in Drenthe. Vol ideeën en met een blij gevoel kwamen we weer thuis.

Wat voelt het toch goed om goed te doen!!!