Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

maandag 5 augustus 2024

Tussenstop in Stockholm, dag 1

Het slapen in een schommelende trein ging prima en toen ik wakker werd, waren we Denemarken al door en raasden we door Zweden. Het was wel even flink schrikken toen mijn zusje belde dat een van mijn ooms, die al een hele poos ziek is, was overleden. Dat het zo snel zou gaan had niemand verwacht, ik moest er echt even van bijkomen....
 
We haalden een bakkie en aten ons eigen ontbijt en in de loop van de ochtend bereikten we Stockholm. Met behulp van de Zweed wisten we onze bagage te verzamelen en zo stonden we even later weer bepakt en bezakt op station Stockholm.


In de stationshal kochten we een OV-kaart voor 72 uur en na even puzzelen wisten we welke metro we moesten hebben en op welk station we moesten uitstappen. Vanaf het station zochten we ons hostel, waar we nog niet in onze kamer konden, maar waar we wel onze bagage mochten achterlaten. Blij dat we van de bagage verlost waren, verlieten we het hostel weer op zoek naar een warme lunch.



Na een klein stukje lopen vonden we een plein met diverse eetgelegenheden. Het plein werd bewaakt door leeuwen, gelukkig waren het wel tamme leeuwen, zodat Tannetje op de rug van een van de leeuwen kon plaatsnemen. Tijdens de lunch kocht ik voor Tannetje en mij een kaartje voor het ABBA-museum voor morgen. Hilly was daar al eens geweest en had geen zin in dit museum. Helemaal goed, ze weet zich alleen ook prima te vermaken.

 
Na de lunch hadden we nog wat tijd over voor we onze kamer in konden, dus na het lange zitten in de trein gebruikten we deze tijd om de benen even te strekken en een wandelingetje te maken. Vlakbij het hostel staat een kerk en toen we daar naar binnen liepen, bleek dat er daar een kaarsje gebrand kon worden. Ik kon niet anders dan een kaarsje branden voor mijn oom. Dat was voor mij een moment van gedenken en afscheid nemen.



Niet alleen leeuwen op ons pad, maar ook beren......





Vanaf de kerk was het twee keer struikelen naar het hostel. We doopten de kerk dan ook om tot "onze kerk" en de volgende dagen probeerden we elke keer om "onze kerk" te vinden in het stadsbeeld. Eenmaal in het hostel dropten we de bagage op onze kamer en verdeelden we de bedden. De bedden werden goedgekeurd, maar om te voorkomen dat we in slaap zouden vallen, gingen we snel weer op pad.




Op de (digitale) kaart hadden we gezien dat de oude stad "Gamla Stan" prima te belopen was, dat werd dus ons eerste doel. Op de weg daarnaartoe zagen we al mooie pleinen, plekjes en gebouwen. Om het hoogteverschil te overbruggen, bleek er een loopbrug, met prachtig uitzicht op de stad, naar een lift te zijn en zo stonden we voordat we het wisten bij de steegjes van Gamla Stan.
 


Zo leuk gedaan, een oude telefooncel omgebouwd tot bewaarplaats voor een AED.







In Gamla Stan was het enorm druk, dat had vast te maken met de twee cruiseschepen die we zagen liggen, het was echt stapvoets voortwaggelen. Dankzij de drukte konden we wel goed om ons heen kijken. Ik zag een boekwinkel waar mijn beide kinderen helemaal uit hun dak zouden gaan en Tannetje ontdekte in diverse souvenirwinkels de Moomins, figuren uit haar favoriete kinderboeken geschreven door Tove Jansson. We gingen vervolgens op zoek naar haar favoriete Moomin-figuurtje Snuusmoemrik, maar die bleek vrij moeilijk te vinden. Toen we het Koninklijk Paleis bereikten, hadden we Snuusmoemrik dan ook nog niet gevonden.




We liepen om het paleis heen en daar vielen we met de neus in de boter, de wacht werd net gewisseld, daar namen we dus even de tijd voor.










Toen we het Koninklijk Paleis weer verlieten door een andere poort liepen we richting het water. We bedachten daar dat onze OV-kaart ook geldig is voor de veerboten, dit omdat Stockholm bestaat uit vele eilanden. We stapten dus op de veerboot richting het eiland Djurgården, het museumeiland. Daar liepen we een rondje. Voor Tannetje en mij was het fijn om al even te zien waar het ABBA-museum was, scheelt morgen weer zoeken.
 












 
Na het rondje Djurgården besloten we om op de volgende veerboot te stappen en naar het eindpunt te varen. Dat eindpunt lag richting zee. Tijdens onze "veerbootcruise" zagen we nog meer grote cruiseschepen liggen, al die mensen in Gamla Stan waren dus niet alleen afkomstig van de twee cruiseschepen die we eerder in de stad aan de kade zagen liggen, maar ook van de joekels die buiten het centrum lagen. We zaten een hele tijd op het dek, maar toen het frisser werd, gingen we toch maar binnen zitten. Op de terugweg zagen we vanaf het water zagen "onze kerk" en na een overstap, kwamen we weer uit vlakbij de lift richting ons hostel.







Voor we de lift namen, haalden we nog even wat te eten en drinken voor de avond en daarna gingen we richting hostel.Eenmaal terug in het hostel was het tijd voor een douche, een boek, een hapje en een drankje voor we gingen slapen. Morgen een nieuwe dag in het mooie Stockholm.


zondag 4 augustus 2024

Onderweg naar Stockholm

Gisteren begon het grote avontuur richting Zweden, want voor we met zijn vieren aan de Fjälräven Classic beginnen, gaan Hilly, Tannetje en ik eerst nog een paar dagen naar Stockholm. Toen ik aangaf dat ik dat graag wilde, ik verwacht niet dat ik snel weer die kant opga, besloten Hilly en Tannetje om met mij mee te gaan. Na veel wikken en wegen werd ons vervoersmiddel de (nacht)trein.

Mijn reis begon dus op station Meppel, waar ik aansloot bij Hilly die zich al in deze trein bevond. Bepakt en bezakt, met rugzak, koffer en een tasje met de nodige fourage begon ik aan mijn reis. In Zwolle stapten we over op de trein naar Hengelo, waar onze internationale trip zou beginnen en waar, nog belangrijker, Tannetje zich bij ons zou aansluiten. Eenmaal in Hengelo hadden we Tannetje al snel gevonden en onder het genot van een bakkie wachtten we op de trein naar Osnabrück.





In Osnabrück werden we geconfronteerd met het eerste oponthoud, een vertraging van in eerste instantie 20 minuten, dat werd in de loop van de tijd nog iets meer. Gelukkig hadden we voor de overstap in Hamburg royaal tijd ingepland, dus deze vertraging zou ons niet in de problemen brengen. We hadden wel in een trein eerder kunnen stappen, maar dan was het maar de vraag of we konden zitten. In de geplande trein hadden we gereserveerde zitplaatsen, dus de keuze was niet zo moeilijk, al moesten we eenmaal in de trein nog wel mensen van onze gereserveerde plaatsen sturen. Dat ging bij de een makkelijker dan bij de ander...



Eenmaal in Hamburg bleek dat de vertraging vanuit de Osnabrück niet de enige vertraging van vandaag zou zijn. De nachttrein naar Stockholm had maar liefst twee uur vertraging. Nou ja, nu hadden we in ieder geval de tijd om net buiten het station wat te gaan eten.


Eenmaal terug op het station bleek de vertraging te zijn bijgesteld, die was nu nog een uur. We zochten dus maar een plekje op het juiste perron. Net toen we ons hadden geïnstalleerd werd er omgeroepen dat de trein op een ander perron aan zou komen en dat de vertraging met weer 20 minuten was afgenomen. Dat hield in dat we met redelijke spoed naar het andere perron moesten.




Eenmaal in het juiste slaapcompartiment bleek dat we niet de gereserveerde stoelen, maar toch gewoon bedden tot onze beschikking hadden, helaas wel zonder beddengoed. Nu was dat voor Hilly, Tannetje en mij niet zo'n probleem, wij zijn voorbereid op de FRC, maar voor de andere drie passagiers, twee Nederlandse jongeren en een Zweedse man wel, zij moesten slapen zonder kussen en dekbed.

Na een kletspraatje en een slaapmutsje werden de bedden uitgeklapt en was het bedtijd. Nu maar zien of ik kan slapen in een schommelende trein......

zaterdag 3 augustus 2024

52.455 Bu-jo augustus

De maand augustus paste ik aan aan de avonturen die er deze maand zouden komen....









Op naar Zweden....