AIDA

Soms heb je geluk, dat gold deze keer voor Dochterlief en mijzelf, we kregen vrijkaarten voor de musical AIDA in het Circustheater in Scheveningen. Om het extra feestelijk te maken, boekte ik er een hotelkamer bij, zodat we na afloop rustig bij konden komen en ik niet weer twee uur in de auto moest zitten om naar huis te rijden. We namen dus een shortbreak.

Nadat we ons hadden geïnstalleerd op onze hotelkamer, deden we een rondje Scheveningen. We zaten vlakbij het strand en de boulevard, dus we zochten eerst de drukte op.

Omdat we geen zin hadden om uitgebreid uit eten te gaan, zochten we daarna even een supermarkt. Die vonden we tweehonderd meter van de boulevard en het verschil tussen de drukte op de boulevard en de straat waar de supermarkt zat was ongelooflijk. Bij de supermarkt heerste de "gewone" rust van een woonwijk op zondag.

Eenmaal weer terug op de hotelkamer aten we wat en daarna was het tijd om om te kleden. Ons hotel zat zo dicht bij het circustheater dat we op ons gemak lopend die kant op gingen.

We genoten van de voorstelling, eens een keer geen standaard Disneymusical, en na afloop liepen we via de boulevard weer terug richting het hotel. We werden getrakteerd op een prachtige zonsondergang en we hielden dan ook een korte fotoshoot.....

We namen nog een klein afzakkertje en toen was het bedtijd.

 

De volgend ochtend begonnen we gezond, met fruit als ontbijt, maar na een wandeling over het strand gingen we over op een ongezonder tussendoortje.

 

 

Tegen twaalven stapten we weer in de auto en reden we naar huis. We waren maar een nachtje weg, maar het voelde echt als een kleine vakantie.

52.418 Bu-jo augustus

En natuurlijk maakte ik snel de maand augustus in mijn bu-jo af, die maand is tenslotte al begonnen....

Verhuizen

Schoonpapa woont al zo'n 70 jaar in hetzelfde huis, een boerderij zo'n twee kilometer buiten de dorpskern. Jarenlang heeft hij hier zijn koeien gemolken en zijn jongvee gevoerd en al vele jaren woont hij in zijn eentje in dat grote huis. Nu hij steeds ouder wordt, wordt het allemaal teveel. Niet alleen het huis zelf, maar ook de tuin en alle onderhoud dat erbij komt kijken. En omdat hij sinds een jaar of twee geen rijbewijs meer heeft, is hij ook langzaam eenzaam aan het worden.

Na veel gesprekken gaf hij toe dat het niet meer ging en dat hij beter kon gaan verhuizen naar de dorpskern en naar een kleiner onderkomen. Dat is een langdurig proces geweest en toen hij eindelijk toegaf dat het niet meer ging, was er natuurlijk niet zomaar een ander huis. Maar nu is het eindelijk gelukt, hij heeft een appartementje op de begane grond van het plaatselijk woon- en zorgcentrum. Van dat appartementje moesten eerst de badkamer en de keuken gerenoveerd worden en toen dat klaar was, kon de familie aan het werk. Behang trekken, vloerbedekking verwijderen, schilderen, nieuwe vloerbedekking leggen, plinten bevestigen, lampen ophangen en nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Kinderen, klein- en zelfs achterkleinkinderen zijn allemaal bezig geweest om er een paleisje van te maken voor de beste man.

En vandaag was het zover, hij ging verhuizen. Helaas ging het niet zoals gepland, maar uiteindelijk om een uur of 4 zat schoonpapa in zijn nieuwe appartement en lieten we hem alleen. Hij zat prinsheerlijk in zijn stoel en wilde graag even rustig zitten en bijkomen. na een laatste knuffel lieten we hem dus met rust.

We hopen allemaal dat hij zijn draai vindt daar en vooral dat hij wat meer aanspraak heeft, want dat verdient hij, de lieverd....

Halve zolen

Ondertussen zijn mijn voeten alweer behoorlijk goed genezen, dus ik durfde het aan om naar de podoloog te gaan om mijn steunzolen te laten controleren. Ik heb gisteravond voor het eerst weer een rondje gewandeld en dat ging goed, maar voor de langere afstanden durf ik het niet aan met deze zolen.

De podoloog bekeek mijn voeten eens goed om te zien waar de blaren hadden gezeten en daarna kregen de zolen een grondige inspectie om vervolgens ook nog eens de combinatie van voeten en zolen te bekijken. Al snel was duidelijk dat de randen van zolen door vocht en een verkeerde afdeklaag hard waren geworden en dat ik dus eigenlijk op een soort mesjes had gelopen. Geen wonder dat er dan blaren ontstaan.

De zolen werden dan ook flink onder handen genomen, nieuw dekje, hier en daar wat bijschaven, controleren of ze goed in de schoenen lagen en dat dan nog een paar keer controleren.

Met goede moed ging ik weer naar huis, de komende periode maar weer eens beginnen met kleine stukjes lopen en dat langzaam opbouwen, want er liggen alweer wandelplannen klaar. Daar heb ik enorm zin in, maar het moet wel kunnen natuurlijk, ik wil mijn voeten graag nog vele jaren gebruiken om te wandelen.

 

Dit ziet er al een stuk beter uit niet?

 

52.417 Bu-jo, de basis

Nieuw schooljaar, nieuwe agenda en in mijn geval dus een nieuw bu-jo. Waar ik in eerdere jaren vaak al in maart begon met de basis, een indeling maken en lijntjes trekken, was ik nu nog niet eens begonnen. Dus afgelopen weken ben ik hier druk mee bezig geweest,

De basis is klaar, nu de maanden nog een beetje kleur en fleur geven. Ik heb dus voorlopig nog genoeg te doen....

Vakantie

Manlief en ik hadden een weekje vakantie gepland en gelukkig waren mijn voeten alweer dusdanig hersteld dat dat gewoon door kon gaan. Helaas was onze planning niet zo gelukkig, want we hebben zo'n beetje de hele week regen gehad.....

 

Voor het eerst zetten we dus ook de luifel er nog voor om wat extra ruimte te creëren.

Gelukkig hadden we af en toe ook zon, maar dat waren wel zeldzame momenten. Toch verveelden we ons  niet. Lezen, spelletjes en samen kletsen over van alles, we hadden genoeg te doen.

Ook de laatste pil van de antibioticakuur nam ik op vakantie.

En op vakantie moet er ook met de hand afgewassen worden.....

Naar het toiletgebouw in de regen!

Dochterlief kwam ook nog een nachtje logeren, dat betekende dat ze een tentje moest opzetten en een luchtbed moest opblazen. En toen was het natuurlijk tijd voor een potje yahtzee met haar vader. Dat hadden ze alweer een paar dagen moeten missen.

Na een weekje waren Manlief en ik weer thuis. Heerlijk uitgerust en bijgekomen, maar toch wel blij dat we na al die nattigheid weer gewoon in ons eigen huis waren.