Boschwijkpad Zwolle

Een poosje geleden kocht ik het wandelboekje "Wandelen buiten de binnenstad van Zwolle" van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig en vandaag vonden Mams en ik het een mooie dag om een route uit dit boekje te lopen. Omdat de route die we vandaag willen lopen, het Boschwijkpad, start vanaf het centraal station leek het ons het verstandigst om met de trein te gaan. De kosten voor een retourtje wegen niet op tegen de kosten voor het parkeren in de buurt van station Zwolle, zeker niet omdat het parkeren bij station Meppel gratis is.

 

 

Het eerste deel van de route ging door de wijk Assendorp en daar werden Mams en ik aangenaam verrast. Wat een mooie wijk is dit. Gebouwd in oude stijl, met smalle straatjes, maar ook een mooi plein. Het lijkt mij daar prettig wonen.

Door park de Wezenlanden en langs de Nooterhof verlieten we langzaam maar zeker de stad Zwolle. Na een klein stukje langs de N35, kwamen we weer in een bossige omgeving. In de verte hoorden we af en toe flarden van geluid dat leek op een stem uit een speaker, maar we konden het nog niet helemaal plaatsen, dus liepen we maar gewoon verder.

 

En zo kwamen we bij de naamgever van dit pad, huize Boschwijk. Het huis is privébezit, maar de omliggende tuinen zijn toegankelijk voor publiek en van die tuinen genoten we volop. Zeker nu er nog voldoende bladeren in prachtige herfstkleuren aan de bomen zaten.

Na het verlaten van Boschwijk liepen we richting de Wijthmenerplas en daar werd duidelijk waar de flarden geluid vandaan kwamen. Er was een hardloopwedstrijd voor de jeugd en zij werden aangemoedigd via een geluidsinstallatie.

We lieten de drukte alweer snel achter ons en slingerden langs en over de Wijthmenerplas verder. Na het oversteken van de brug over de plas, slingerden we nog over wat bospaadjes en uiteindelijk gingen we onder de N35 door en via een landweggetje weer richting de bebouwing. We passeerden een drijvend zonnepark voor we weer echt in de bebouwing kwamen.

De overgang van groen naar bebouwing verliep geleidelijk, onder andere langs boerderij De Oude Mars. Daarna liepen we door verschillende wijken, een deel daarvan hoorde vroeger bij de gemeente Zwollerkerspel. 

 

 

Om weer op het station uit te komen, moesten we de spoorbrug oversteken, maar dat is ook een mooi punt om de bedrijvigheid op het spoor even te bekijken.

Eenmaal op het station konden we kiezen, of heel hard rennen naar een perron verderop of een trein van een paar minuten later nemen van een perron dichtbij. Het werd dus het laatste. Op ons gemak liepen we naar het juiste perron, waar de trein al op ons stond te wachten. We konden dus zittend wachten tot vertrek.

In de trein handelden we de administratieve zaken af. Het was een prachtige en verrassende wandeling buiten de binnenstad van Zwolle.

52.363 Bu-jo november

Het is het eerste weekend van de maand, dus bu-jo-dag vandaag.

 

 

Een prikkelende maand dus......

Treinavontuur

Vandaag ging naar Utrecht om een bijeenkomst van een DOT (docentenontwikkelteam) bij te wonen aan de universiteit daar. Omdat parkeren in de buurt van de universiteit een ramp is, besloot ik om met de trein te gaan.

 

Het was een leuke, interessante middag en rond etenstijd was ik weer op het station. Ik twijfelde of ik op het station zou eten of thuis, maar omdat thuis wel laat zou worden, haalde ik toch maar wat lekkers op het station.

Dat bleek een heel goede beslissing te zijn, want net voor Zwolle stond de trein stil. Ik zag al op het infoscherm dat ik de overstap niet zou halen, maar dat vond ik niet zo erg, er gaan wel meer treinen naar Meppel.

Even later werd er omgeroepen dat we stilstonden achter een goederentrein. Deze trein had te weinig snelheid gehad om de spoorbrug over de IJssel over te komen en versperde nu de weg voor ons. We waren vlakbij station Zwolle, maar het station was onbereikbaar. En om de situatie nog wat complexer te maken, stond er ondertussen ook nog een stoptrein achter ons. We zaten dus simpelweg klem.

Ik keek in de NS-app en daar stond dat de verwachting was dat de vertraging tot zeker 21.00 uur zou duren. Ik was dus heel blij dat ik iets gegeten had. Ondertussen kregen we informatie van de conductrice en de machinist en het kwam erop neer dat ze geen idee hadden hoe het verder zou gaan, zij moesten wachten op bericht van de verkeersleiding.

Helaas zaten we om 21.00 uur nog steeds in de stilstaande trein. Wel hadden we ondertussen bericht gekregen dat we terug zouden gaan naar Amersfoort, maar voor wij konden rijden, moest eerst de stoptrein weg zijn en de intercity die in de tussentijd weer achter de stoptrein was aangesloten.

De verkeersleiding had doorgegeven dat onze trein rechtstreeks naar Amersfoort moest, maar de machinist had aangegeven te willen stoppen in Wezep en 't Harde, zodat mensen die in de buurt van Zwolle woonden vanuit daar alternatief vervoer konden regelen. Uiteindelijk werd dat goedgekeurd, dus ik probeerde een lift te regelen vanaf Wezep. En dat lukte, Mams wilde mij daar wel komen halen, samen met twee medereizigers die naar station Zwolle moesten. Dat scheelde hen ook enorm veel tijd, want vanaf Amersfoort zouden we via Deventer weer naar Zwolle moeten reizen.

Er klonk gejuich toen we eindelijk weer in beweging kwamen. Het ging heel langzaam, omdat bij elke spoorwegovergang de bomen handmatig naar beneden moesten worden gedaan, we waren namelijk spookrijders. Maar we kwamen in Wezep.

Zie de tekst in het groene vlak, naar Wezep dus.....

Bij het station van Wezep was het een chaos van auto's, maar we wisten Mams te vinden. Via station Zwolle bracht ze mij naar station Meppel, waar mijn auto nog stond.

 

Het leek weer even op de jaren van mijn puberteit, toen Mams mij regelmatig van het station haalde. Alleen was het toen wel een station een stuk dichterbij huis.