52.278 Kerstsfeer

Vandaag stond er zomaar helemaal niets in de agenda. Dat was maar goed ook, want de nacht was gebroken. Eerst belde Dochterlief om kwart voor 2 dat ze opgehaald wilde worden en om kwart voor 5 kwam de Wandelkerel zeggen dat hij thuis was van een avondje stappen. Ik was dan ook niet verbaasd dat ik pas om half 10 mijn ogen open deed, terwijl normaal gesproken 8 uur al uitslapen is voor mij.

Maar goed de dag strekte zich voor mij uit en ik besloot dat het nu wel tijd was voor een beetje kerstsfeer in huis. Voor ik daadwerkelijk mijn plannen ten uitvoer kon brengen, moet ik wachten tot één van de schatjes boven water komt, dan hoef ik niet tig keer de vlizotrap naar de zolder op en neer. Na de nodige kopjes thee krijg een kind zo ver om mij even te helpen en dan ga ik aan de slag.

De kerstboom in de keuken en in de vensterbank zijn het makkelijkst. Deze gaan compleet opgetuigd de zolder op en komen e rook compleet opgetuigd weer af. Stekker in het stopcontact, klaar!!!

O ja, en het kerststalletje eronder zetten......

Ik wist niet zo goed wat ik met de kerstboom in de kamer wilde. Meer dan genoeg spullen om erin te hangen, maar ik wilde eens wat anders. En het liefst zonder iets nieuws te kopen. Ik struinde wat in de dozen met kerstspullen en ineens wist ik het. Het wordt dit jaar een boom zonder ballen!!!!

En ook onder deze boom hoort een kerststal, alleen is er een probleempje met deze kerststal, het poezenbeest is gek op de beeldjes en we hebben nu een herder met een gelijmde arm en een gebroken herdersstaf. Gelukkig had Jozef ook een staf, dus die gaat nu zonder staf door het leven.

Maar ja, ik wil wel voorkomen dat er nog meer beeldjes gelijmd moeten worden, dus ik zocht een soort van bescherming. En dan biedt een opgeruimde schuur uitkomst, want ik wist dat daar een fruitkistje staat.

In eerste instantie was het wat donker toen ik de stal in het kistje zette, dus ik wikkelde een lichtsnoer rondom. En nu ben ik tevreden met het resultaat.

Het is nu alleen nog afwachten of het poezenbeest ook daadwerkelijk de stal met rust laat.

Daar gaat ze.......

Zoals ik vorige week al aangaf, zat het gala van Dochterlief eraan te komen. Het lukte me zonder problemen en tijdsdruk om de jurk af te krijgen. dit naar tevredenheid van Dochterlief en van mijzelf.

Voor het kapsel van Dochterlief driegde wel tijdsdruk, ik moest nog weg tijdens de voorbereidingstijd. Gelukkig kon Wandelmams komen helpen, want de enorme dikke bos haar van Dochterlief vergt wat tijd. Uiteindelijk hebben Mams en ik er samen vijf kwartier tijd in zitten, maar het resultaat mag er zijn.

Nadat haar haar was gedaan, ging Dochterlief haar make-up doen en haar galajurk aantrekken. Wat een metamorfose.

Een prachtige jonge vrouw verliet ons huis. Veel plezier Dochterlief!!!!

52.277 Van alles wat....

Deze week kwam er niets concreets uit mijn handen, ik deed van alles wat. Ik hield me bezig met een blok van de Stone Fields.

Toen bedacht ik dat ik ook nog bezig ben met de Scandinavian Christmas, ook zo'n project dat ooit voor Kerst afkomt. Ik zocht de materialen op en zag dat ik van het tweede blok alleen de rand nog moet borduren. Daar maakte ik dus een beginnetje mee. Ik herinnerde me ook direct weer waarom ik het zat was. Te veel borduurwerk in dit blok.

Maar het grootste deel van mijn schaarse vrije tijd werd opgeslokt door de galajurk van Dochterlief. Ik maakte niet de complete jurk, ze had haar droomjurk al gevonden, ik deed slechts de aanpassingen. Dochterlief is een stukje kleiner dan de gemiddelde Nederlandse vrouw en dus was de jurk te lang. Helaas moesten ook de hals en de schouderbandjes aangepast, oftewel een rotklusje.

Ik maakte deze week een begin, de rest volgt komende week.

Veel gedaan, weinig resultaat...……….

37e Winterkwartet Ruinen

Vandaag konden we redelijk dicht bij huis aan de wandel. En dat betekende ook dat we pas na achten vertrokken, ook wel eens lekker. Bij de start kwamen we Albert, Geert Jan, Yosha en Liana tegen, maar zij gingen vandaag voor de korte afstand van 10 km. Wandelmams en ik gingen voor de 25 km.

We begonnen met een rondje van 10 km, het weer was wat somber, maar dat deerde niet, Mams en ik hadden elkaar amper gesproken afgelopen week, dus er was voldoende te bespreken. Dat blijkt uit wel uit het aantal foto's dat we het eerste rondje maakten, welgeteld drie.

Na een bakkie bij de startlocatie gingen we op pad voor deel twee, een rondje van 15 km. Deze ging richting Ansen, met een rust bij theehuis Anserdennen. Daar verheugden we ons nu al op, want de appeltaart daar is legendarisch!!!

We slingerden rondom Ruinen richting Ansen en vervolgens door het bos naar het theehuis. Daar kwamen we aan rond lunchtijd, maar we besloten om toch voor de appeltaart te gaan. Nu zijn de stukken zo groot dat die best als lunch kunnen dienen.....

We begonnen dan ook met een goed gevulde maag aan de laatste loodjes. Een prachtig stuk over het Dwingelder Veld volgde, wat voor weer het ook is, het blijft daar mooi. We liepen langs de schaapskooi bij Ruinen en kwamen weer terecht in de bewoonde wereld. Hier werden door TIGO getrakteerd op een oliebol, een mooie aanvulling op onze zeer gezonde lunch.

Even later bereikten we Ruinen weer, waar we TIGO bedankten voor de vele jaren prachtige wandelingen. Helaas houdt de vereniging op te bestaan, erg verdrietig voor de vele wandelaars in deze omgeving, maar nog verdrietiger voor al die vrijwilligers die de laatste jaren hun stinkende best hebben gedaan om TIGO te redden.

Hiep, hiep Hoera!!!!!

Groot feest vandaag, Dochterlief wordt 18 jaar. De festiviteiten zijn al sinds zaterdagavond aan de gang, dus die verjaardag is meer dan gevierd.

Eerst een avondje met vriendinnen, die voor het gemak maar bleven slapen, zodat het ook een ontbijt met vriendinnen werd. Deze meiden verdwenen in de loop van de middag, zodat we ook nog even tijd hadden om het feest van deze middag voor te bereiden, want vanaf drie uur liep het huis vol met familie en zetten we de festiviteiten nog even voort.

En nu ben je dan echt jarig, een derde dag om te vieren dat je meerjarig bent geworden. Ik moet zeggen dat sommige dingen nog niet veranderd zijn in de loop der jaren. Ook dit jaar roep je al vanaf september dat je bijna jarig bent. Ik hoop dat je nog heel lang zo uit blijft kijken naar jarig zijn.

Helaas was er dit jaar ook een herinnering aan die weg naar jouw 10e verjaardag, toen je vader ook in het ziekenhuis lag in de periode daarvoor. Veel herinneringen kwamen weer terug aan die vervelende periode van 8 jaar geleden, niet allen bij jou, maar ook bij je broer en mij. En daar gingen we allemaal op onze eigen wijze mee om. Dat leidde tot spanningen en onbegrip tussen jou en mij. En daar worden we allebei weer verdrietig van. Ook dat is iets wat nog niet veranderd is. Gelukkig hebben we die spanningen nu weer achter ons kunnen laten en genoten we met volle teugen van dit feestweekend.

Wat ook nog niet veranderd is, is dat je iemand bent van hoge hoogtepunten en diepe, diepe dalen. Gelukkig komen de diepe, diepe dalen niet zo veel meer voor en horen we je vaak zingen ergens in huis.

Er staan het komende jaar veel veranderingen voor je op stapel. Als het goed is haal je je vwo-diploma en ga je beginnen aan een vervolgopleiding. Zoals het er nu uitziet wordt dat een opleiding aan de Universiteit van Groningen. Het plan is om te starten vanuit huis, maar die kamers trekken natuurlijk ook. Veel beslissingen die je moet nemen, beslissingen waar je nu zelf verantwoordelijk voor bent, maar die je niet alleen hoeft te nemen.

Lieve meid, we zijn trots op je. Fijne verjaardag vandaag en op naar een prachtig jaar. Luv U!!!!

52.276 bu-jo december

Het was even doorwerken, maar de maand december is af.

Ik hoop dat januari iets minder onder druk komt te staan.