Vanmorgen vertrok hij zo naar school:
En vanmiddag kwam hij zo terug:
Met een stralende lach!! En eindelijk na bijna 2 jaar was het tijd voor datgene dat hij het meest gemist had. DROP!!!
donderdag 20 maart 2014
Een stralende lach....
Bijna twee jaar geleden was het gebit van de Wandelkerel een rommeltje en werden zijn tanden en kiezen voorzien van het nodige metaal. En het heeft geholpen.
Vanmorgen vertrok hij zo naar school:
En vanmiddag kwam hij zo terug:
Met een stralende lach!! En eindelijk na bijna 2 jaar was het tijd voor datgene dat hij het meest gemist had. DROP!!!
Vanmorgen vertrok hij zo naar school:
En vanmiddag kwam hij zo terug:
Met een stralende lach!! En eindelijk na bijna 2 jaar was het tijd voor datgene dat hij het meest gemist had. DROP!!!
woensdag 19 maart 2014
52.88 Olifantje
En toen ging het even goed mis met mij. Tijdens het optillen van een wasmand zei mijn rug krak, auw, zeer!!! Hoewel ik er behoorlijk last van had, ben ik eerst nog een week naar mijn werk geweest en heb ik zoveel mogelijk alles door laten gaan. Maar afgelopen weekend hield het op. En nu lig ik dus al een aantal dagen plat, om mijn SI-gewricht dat ietwat ontwricht is, rust te gunnen.
Gelukkig had ik tussen de bedrijven door al wel even achter de naaimachine gezeten. Overigens is dat erg slecht voor mijn rug, maar dat wist ik toen nog niet. En het gezicht van nichtje N. toen ik mijn belofte aan haar inloste en haar haar olifantenknuffel overhandigde, maakte alles goed.
En het is ook eens schatje......
Het patroon voor deze knuffel vond ik hier en is afkomstig van www.farbenmix.de!
Gelukkig had ik tussen de bedrijven door al wel even achter de naaimachine gezeten. Overigens is dat erg slecht voor mijn rug, maar dat wist ik toen nog niet. En het gezicht van nichtje N. toen ik mijn belofte aan haar inloste en haar haar olifantenknuffel overhandigde, maakte alles goed.
En het is ook eens schatje......
Het patroon voor deze knuffel vond ik hier en is afkomstig van www.farbenmix.de!
zaterdag 15 maart 2014
Neven voor het leven....
Het is een oude wijsheid: "Je familie kan je niet kiezen." Gelukkig hebben wij nooit de behoefte gehad om andere familie te kiezen. (Nou ja, behalve toen ik bijna puber-af was en mijn zusje net aan de puberteit begon. Pffff, het verbaast mij nog steeds dat het huis van Paps en Wandelmams nog staat....)
Ook onze schatjes zijn blij met hun familie. Aan de kant van Manlief zijn ze gezegend met een portie leeftijdsgenoten. Nichtje Y. heeft de hele basisschool bij de Wandelkerel in de klas gezeten. Dochterlief beleeft al haar hele basisschooltijd in het gezelschap van neefje M. En het zusje van Y. en M. weet zich prima te handhaven in het gezelschap van het oudere kwartet. Dit vijftal heeft een groot aantal gezamenlijke herinneringen waar ze op kunnen terug kijken.
Aan mijn kant van de familie zijn ze lange tijd met zijn tweeën geweest. Ook toen hadden ze niets te klagen, want opa en oma en de ooms en tantes vonden de schatjes een prima excuus om allerlei dingen te doen die je als volwassene niet doet, tenzij je kleine kinderen bij je hebt.
De Wandelkerel was net 6 toen wij werden verblijd met de geboorte van neefje D. En vanaf het moment dat D. kon lopen en het woordje "bal" kon zeggen waren ze de dikste maatjes.
En natuurlijk "moet" de Wandelkerel af en toe concessies doen. Want als jij 10 bent en jouw neefje 4, dan voetbal je niet op volle kracht. Dan laat je het tot 9-9 komen. En dan verlies je soms ook nog door dikke pech. En dan slik je als grote neef, geef je je moeder en je tante een dikke knipoog en (slik je nog een keer en) geef je neefje D. een compliment met zijn goede spel.
Tja, en toen hadden Paps en Mams 4 kaartjes voor de Efteling en moesten ze kiezen. Welke kleinkinderen nemen we mee. Van de 6 vallen er 3 af, omdat ze nog te jong zijn. Toen bleven over de Wandelkerel, Dochterlief en neefje D. En ze besloten de 2 neven mee te nemen.
Wandelmams haalde D. vanmiddag op en leverde hem af bij ons. En dat viel niet mee.... Want Manlief en ik zien D. dan helemaal niet. En het is zo'n leuk ventje... We krijgen de kans niet, want D. en de Wandelkerel gaan hun eigen gang, zowel binnen als buiten...
En omdat er morgen vroeg vertrokken wordt, slapen de neven bij opa en oma. Maar eerst moesten ze gevuld worden na een middag van virtueel en fysiek voetballen.
De pizza werd figuurlijk, en hierboven letterlijk, aangevallen. Met een gevulde maag en een gevulde tas verlieten de mannen ons huis. Op weg naar hun slaapadres.....
Op weg naar weer een prachtige herinnering voor het familie-archief. Veel plezier morgen Paps, Mams, D. en Wandelkerel!!!
Ook onze schatjes zijn blij met hun familie. Aan de kant van Manlief zijn ze gezegend met een portie leeftijdsgenoten. Nichtje Y. heeft de hele basisschool bij de Wandelkerel in de klas gezeten. Dochterlief beleeft al haar hele basisschooltijd in het gezelschap van neefje M. En het zusje van Y. en M. weet zich prima te handhaven in het gezelschap van het oudere kwartet. Dit vijftal heeft een groot aantal gezamenlijke herinneringen waar ze op kunnen terug kijken.
Aan mijn kant van de familie zijn ze lange tijd met zijn tweeën geweest. Ook toen hadden ze niets te klagen, want opa en oma en de ooms en tantes vonden de schatjes een prima excuus om allerlei dingen te doen die je als volwassene niet doet, tenzij je kleine kinderen bij je hebt.
De Wandelkerel was net 6 toen wij werden verblijd met de geboorte van neefje D. En vanaf het moment dat D. kon lopen en het woordje "bal" kon zeggen waren ze de dikste maatjes.
En natuurlijk "moet" de Wandelkerel af en toe concessies doen. Want als jij 10 bent en jouw neefje 4, dan voetbal je niet op volle kracht. Dan laat je het tot 9-9 komen. En dan verlies je soms ook nog door dikke pech. En dan slik je als grote neef, geef je je moeder en je tante een dikke knipoog en (slik je nog een keer en) geef je neefje D. een compliment met zijn goede spel.
Tja, en toen hadden Paps en Mams 4 kaartjes voor de Efteling en moesten ze kiezen. Welke kleinkinderen nemen we mee. Van de 6 vallen er 3 af, omdat ze nog te jong zijn. Toen bleven over de Wandelkerel, Dochterlief en neefje D. En ze besloten de 2 neven mee te nemen.
Wandelmams haalde D. vanmiddag op en leverde hem af bij ons. En dat viel niet mee.... Want Manlief en ik zien D. dan helemaal niet. En het is zo'n leuk ventje... We krijgen de kans niet, want D. en de Wandelkerel gaan hun eigen gang, zowel binnen als buiten...
En omdat er morgen vroeg vertrokken wordt, slapen de neven bij opa en oma. Maar eerst moesten ze gevuld worden na een middag van virtueel en fysiek voetballen.
De pizza werd figuurlijk, en hierboven letterlijk, aangevallen. Met een gevulde maag en een gevulde tas verlieten de mannen ons huis. Op weg naar hun slaapadres.....
Op weg naar weer een prachtige herinnering voor het familie-archief. Veel plezier morgen Paps, Mams, D. en Wandelkerel!!!
CAL week 10
En voor ik het wist was de vrijdag voorbij en ook de zaterdag alweer over de helft en toen bedacht ik dat ik de CAL nog moest laten zien. In eerste instantie maar 2 toeren.
Maar gelukkig volgde er nog een extraatje en was er deze week genoeg te doen.
Maar gelukkig volgde er nog een extraatje en was er deze week genoeg te doen.
zondag 9 maart 2014
52.87 Pyjama nummer 2
En het lukte om deze week ook de Wandelkerel te verblijden met een nieuwe pyjama. En omdat de beide schatjes last hadden van het mooie weer en ze het dus "Zoooo heeet!" hadden dat ze korte broeken aan deden, bleven de pyjama's dit weekend schoon.
En mocht ik nu gedacht hebben dat het hoofdstuk pyjama's nu is afgesloten dan heb ik me flink vergist. De nieuwe pyjama's zitten "Zoooo lekker!" dat ze allebei een tweede hebben besteld.
En mocht ik nu gedacht hebben dat het hoofdstuk pyjama's nu is afgesloten dan heb ik me flink vergist. De nieuwe pyjama's zitten "Zoooo lekker!" dat ze allebei een tweede hebben besteld.
De eerste warme zondag van het jaar....
Hij was er vandaag. De eerste warme zondag van het jaar. Soms moet je wachten tot mei en nu hebben we hem gewoon begin maart al te pakken. En wat wij doen zo'n eerste warme zondag?
Naar buiten!!!!!
Voor Manlief ziek werd, hadden wij de traditie dat we op de eerste warme zondag op de fiets stapten om ergens in de omgeving een ijsje te gaan halen. Uurtje fietsen, rennen, spelen, ijsje eten en weer terug fietsen.
Helaas zit dat er op dit moment niet in. Maar als het niet kan zoals wij willen, dan doen we het maar zoals het kan. En dus vertrokken we met de schatjes voor een blokkie om door het dorp.
En natuurlijk sloten we de wandeling af met een ijsje!!!!
En zo is de traditie in ere hersteld!!!!
Naar buiten!!!!!
Voor Manlief ziek werd, hadden wij de traditie dat we op de eerste warme zondag op de fiets stapten om ergens in de omgeving een ijsje te gaan halen. Uurtje fietsen, rennen, spelen, ijsje eten en weer terug fietsen.
Helaas zit dat er op dit moment niet in. Maar als het niet kan zoals wij willen, dan doen we het maar zoals het kan. En dus vertrokken we met de schatjes voor een blokkie om door het dorp.
En natuurlijk sloten we de wandeling af met een ijsje!!!!
En zo is de traditie in ere hersteld!!!!
vrijdag 7 maart 2014
CAL, week 9
O, wat heb ik deze week gemopperd en gescholden op de CAL. Ik had (en heb) ruzie met de bobbeltjes. Ze gaan bij mij naar de verkeerde kant. Ik heb het begin meerdere keren uitgehaald. En dan al die verrekte draadjes.
En ik ben nog steeds niet tevreden over het resultaat, maar ik heb me er bij neergelegd....
En dus heb ik me gestort op het afhechten. Dat kostte een paar uurtjes, maar het geeft wel een heel andere aanblik.
En ik ben nog steeds niet tevreden over het resultaat, maar ik heb me er bij neergelegd....
En dus heb ik me gestort op het afhechten. Dat kostte een paar uurtjes, maar het geeft wel een heel andere aanblik.
Abonneren op:
Posts (Atom)