Gedicht van de Wandelkerel voor Dochterlief

 

Lieve Moon,

 

Alweer een jaar voorbij en jongens wat ging het weer snel

En dat er dit jaar weer het een en ander gebeurd is weet je zelf natuurlijk ook wel

Je hebt hard gestudeerd, hard gewerkt en het zat niet altijd geweldig mee

En daarbij heb je ook nog regelmatig af moeten zien bij een zwaarbevochten potje yahtzee

Maar gelukkig heb je dit jaar ook vele positieve dingen bereikt

En sommige mensen denken er dan wel makkelijk over maar het is moeilijker dan het lijkt

Zo heb je dit jaar je 2^e propedeuse gehaald (uitslover) en dat vindt de kerstman heel knap

Zeker aangezien je dit jaar voornamelijk hebt doorgebracht als een dronkenlap

Want behalve je studie heb je ook nog een hele leuke baan

Een baan die ervoor zorgt dat menig student volledig naar de klote kan gaan

Want je werkt nu al meer dan een jaar bij de enige echte Gall & Gall 

Een baan waar je met veel plezier naar toe gaat en hopelijk nog even blijven zal

Aangezien je in de supermarkt normaal niemand zomaar aan durft te spreken met een vraag

Vroeg de kerstman zich wel af: Waarom praat ze om te verkopen dan wel zo graag?

Om hierachter te komen heeft de kerstman de hulp ingeschakeld van een specialist

Die na een kort onderzoek heeft verteld: Het is simpel Dochterlief is een alcoholist

Oké oké Alcoholist is misschien een groot woord en niet zo lief

Maar dat je van een lekker drankje houdt vindt de kerstman alleen maar positief

De kerstman is namelijk zelf ook niet vies van een alcoholisch drankje met een borrelnootje

Dus de kerstman denkt dat we beide veel profijt kunnen hebben van dit mooie cadeautje

Maar voordat je je cadeautje openmaakt wil de kerstman dat je dit nog even weet

Want zonder deze boodschap is het gedicht voor de kerstman nog niet helemaal compleet

De kerstman hoopt dat je komend jaar alles kan doen wat je hoopt en wat je wilt

En dat je enkel snel normaal gaat doen en niet langer onnodig je tijd verspilt

De kerstman hoopt op een vrolijk jaar waar iedereen mag genieten van je mooie? zanggeluid

En als je alles in dit cadeau onder de knie hebt nodig de kerstman dan gerust een keertje uit

 

Ik wens je een fijne jaarwisseling, een gelukkig 2024 en de kerstman hoopt dat we ondanks onze drukke schema’s elkaar nog vaak genoeg kunnen zien

 

Met vriendelijke groet,

 

De KerstWandelkerel

 

 

 

Eerste kerstdag

Een ouderwetse eerste Kerstdag. De Wandelkerel die laat zijn bed uitkomt, omdat een van zijn beste maten jarig is op 24 december en hij dus al sinds jaar en dag Kerstavond daar, met zijn vaste vriendenclub, doorbrengt. Dochterlief en Manlief rond 10 uur aan de koffie en ik natuurlijk aan de thee. Lekker kletsen en lachen met elkaar.

Om twaalf uur de Wandelkerel uit bed gehaald en vervolgens lunchen aan tafel. En dat aan tafel is bij ons wel een dingetje. Voor Manlief is aan tafel eten best een inspanning, dus meestal eten wij met het bord op schoot, zodat hij lekker in zijn blauwe troon kan blijven zitten. Nu aan tafel lunchen is dus extra genieten, je hebt nu eenmaal meer contact als je met elkaar aan tafel zit. Een moment om te koesteren dus.

Na de lunch moest de Wandelkerel zijn gedicht nog schrijven en dus gingen onze wegen tijdelijk uit elkaar. De Wandelkerel ging heerlijk in zijn bed hangen, Dochterlief en ik liepen een rondje en toen we terug waren deden Dochter- en Manlief een spelletje Yahtzee. Precies op het afgesproken tijdstip begon de printer te ratelen en twee tellen later kwam de Wandelkerel de trap af. Tijd voor cadeautjes....

Cadeautjes uitpakken doen we door te dobbelen en dit jaar was het getal 1....

De eerste vijf rondes gooide Dochterlief elke ronde 1 en zij was de enige die 1 gooide. Ze had dus al snel last van keuzestress, want wat een verantwoordelijkheid om cadeautjes uit te zoeken en te verdelen......

We hadden lol om de gedichten, we genoten tussendoor van een beker warme chocolademelk en we waren blij met onze cadeaus.

We sloten de dag af met een borrelplank, het bord op schoot en gezellig kletsen, spelletjes doen en Dochterlief verwerkte al een van haar cadeaus.

Het was een heerlijke familiedag, genieten van elkaar, samen en apart. Een dag met een gouden randje.

52.434 Strepen haken

Al lange tijd ligt er een haakwerk te wachten op een vervolg, maar op de een of andere manier kon ik mij daar niet toe zetten. Ik was de lol in het haken een beetje kwijt. Na het haken van Debbie en David heb ik de smaak weer te pakken en pak ik regelmatig 's avonds de haaknaald weer op.

Ik kocht dit als een compleet haakpakket voor een omslagdoek uit de webwinkel van Blij dat ik brei, ik kon alleen geen vriendjes worden met het meegeleverde patroon. Ik besloot toen om er maar mijn eigen draai aan te geven, stokjes haken en elke heengaande toer een stokje meerderen. Tja en dan loop je op een bepaald moment tegen een probleem aan, namelijk een materiaal tekort.

De gele bolletjes zijn namelijk (bijna) op en omdat het al jaren geleden is dat ik dit besteld heb, is het onmogelijk om hetzelfde verfbad erbij te krijgen. Ik sta nu dus voor een dilemma, dezelfde kleur bijbestellen met het risico dat de kleur zo anders is dat het opvalt, of een aantal strepen met een andere kleur haken.......

Omdat ik toch niet verder kon haken heb ik ondertussen wel alle losse draadjes afgehecht, dat is dan weer een voordeel.

En wat de keuze voor het vervolg is geworden, dat zien jullie binnenkort wel voorbij komen.

Proloog Elfstedenpad 2.0, Leeuwarden

In eerste instantie was het plan om vandaag met Hilly, Kenneth en Ate de wandelversie van de halve wintermarathon van Leeuwarden te gaan lopen, maar jammer genoeg ging de wandelversie wegens gebrek aan belangstelling niet door. Daar lieten wij ons echter niet door weerhouden om vandaag toch in Leeuwarden te gaan wandelen. We besloten om de proloog van het Elfstedenpad te gaan lopen, maar dan wel met een extraatje, we zouden namelijk starten bij Kenneth die ergens aan de rand van Leeuwarden woont.

Het werd voor mij nog even spannend, want ik gleed werkelijk snotverkouden de Kerstvakantie in. Ik was zo verkouden dat Manlief mij voor de nacht had verbannen naar boven, ik snurkte werkelijk zo verschrikkelijk dat het niet te doen was. Ook sloeg ik het gala op school over,  het was mij gelukt was om alle lessen van dit jaar te geven, maar dat kostte mij wel alle energie die ik nog had. Zo jammer, het gala is altijd erg leuk. Vrijdag hing ik voornamelijk op de bank, maar vanmorgen durfde ik het aan om naar Leeuwarden af te reizen, al nam ik voor de zekerheid wel mijn OV-kaart mee, kon ik altijd nog op de bus stappen.

Na een (nou ja twee) startersbakkie(s) bij Kenneth gingen we op pad. Via Goutum liepen we richting centrum. Eerst het Van Harinxmakanaal over en daarna via de Verlengde Schrans naar het station. 

De heren wachten, terwijl de dames foto's maken........

Tot aan het station zet het tempo er behoorlijk in, maar daarna was het tempo niet zo hoog meer. Onze gids Kenneth had veel te vertellen en hij had geïnteresseerde luisteraars. Zelfs de regen kon dat niet beïnvloeden.....

Voor de stempelfetisjisten werd een stop gemaakt bij de Toeristinfo op het Oldehoofsterkerkhof, de naam van het plein voor de Oldehove. We kregen daar twee hele mooie stempels in ons wandelboekje en we konden een klein beetje opdrogen.

Na deze onderbreking liepen we door de Prinsentuin en vervolgens zwierven we door de smalle straatjes van de oude binnenstad. Daar was zoveel moois te zien, dat we  voor geen meter opschoten, maar genieten deden we des te meer.

Toen Dochterlief hoorde dat de Wintermarathon niet doorging en wij een stadswandeling gingen maken, nodigde ze ons uit om bij haar te rusten. Van dat aanbod maakten we dankbaar gebruik. We pasten precies met zijn allen in haar studiootje.

Toen de koffie op was, gingen wij weer verder wandelen en Dochterlief ging verder aan de studie. We liepen nog een stukje door de stad richting de Blokhuispoort. Hier gingen we even naar binnen. Eerst de grote pleinen over en daarna de oude gevangenis in. In het cellenblok zitten kleine winkeltjes die voornamelijk ambachtswerk verkopen, echt fantastisch, en er zit een hostel, slapen in de cel....

Na de Blokhuispoort verlieten we het centrum, we gingen naar de Potmarge. Daar besloten we om de route in te korten, het was later dan verwacht en het begon flink te waaien. Wel gingen we nog even door de wijk Wielenpôlle, hier worden de straten in deze tijd van het jaar prachtig verlicht. Nu was het nog niet donker, maar de versiering was wel zichtbaar.

Het laatste stuk ging door weer en wind, de hoed en de petten moesten stevig aangesnoerd worden om niet weg te waaien en de poncho's klapperden er vrolijk op los. We moesten bijna schreeuwen om elkaar te kunnen verstaan. We waren dan ook blij dat we weer bij Kenneth waren. Na nog een laatste bakkie keerden we weer huiswaarts. Niet veel kilometers, wel veel tijd en vooral heel veel plezier!