52.429 Debbie en David

In mijn blog over de KreaDoe noemde ik al de Durbies, de gehaakte stressbalvervanger. Nou die Durbies zijn dus af en Dochterlief en ik hebben ze Debbie en David genoemd. Dat allitereert zo lekker, Debbie en David Durbie. Intimi mogen ook Debs en Dave zeggen....

In de vorige twee posts hebben jullie al kennis kunnen maken met David, hij kwam daarin al voorbij, maar nu volgt de officiële kennismaking met beide...

 

 

Debbie is ondertussen met Dochterlief mee naar Leeuwarden, maar we zullen ze regelmatig met elkaar herenigen.

Even tot hier

Vandaag gingen we voor het eerst in lange tijd weer eens met zijn vieren op stap. We reden naar Almere om de opnames van het tv-programma "Even tot hier" bij te wonen. We zijn trouwe kijkers en de Wandelkerel en Dochterlief waren al eens naar de opnames geweest en hadden toen geconstateerd dat het ook voor Manlief in zijn rolstoel mogelijk was om aanwezig te zijn. Het vorige seizoen visten we achter het net, maar nu lukte het om kaartjes te bemachtigen. 

De opnames begonnen iets later, omdat de tekst nog moest worden herschreven, iets met actualiteit...

We genoten van de opnames en we kregen nog meer respect voor Niels en Jeroen, zo knap hoe het ze elke week weer lukt om een programma neer te zetten. Het was dus een leuke middag en als we nog eens de kans krijgen, gaan we vast nog een keer. En mocht je de aflevering waar wij bij waren willen zien, klik dan hier.

Nunspeet-Vierhouten-Nunspeet

In 2022 liep ik met Hilly en Kenneth de Fjallraven Classic Denemarken, dat was een fantastische belevenis. Wij vatten toen het plan op om ook de Fjallraven Classic Zweden te gaan lopen. Kenneth deed dat afgelopen jaar al, Hilly en ik hadden deze tocht gepland voor 2024.

Nu is het Kenneth zo goed bevallen dit jaar, dat hij volgend jaar weer mee wil en ook T, die Hilly heeft leren kennen tijdens Fjallraven Duitsland ziet Zweden wel zitten. Het plan is dus om met zijn vieren naar Zweden te gaan. En omdat je nooit te vroeg kan beginnen met plannen en voorpret, gingen we vandaag met zijn vieren op pad. Een rondje "Verscholen Dorp" grotendeels vergelijkbaar met etappe 14 van het Westerborkpad.

 

Het was wat druilerig weer, maar na een bakkie konden we gelukkig droog starten. We zwierven door het bos over paden en paadjes, tot we na een flink aantal kilometers toch wel even wilden pauzeren. Helaas was er geen bankje in de buurt te vinden. Met behulp van een app, vonden we een bankje, al moesten we daarvoor wel een klein ommetje van de route af voor maken.

Tijdens de rust werd het steeds natter, zodat we toch de regenkleding maar aantrokken, niets zo vervelend als natte kleding. Tijdens het wandelen hadden we het over hoe naar te Zweden te reizen en natuurlijk vroegen we Kenneth de oren van het hoofd over zijn  ervaringen en of er dingen waren die we echt nog moeten aanschaffen voor die tijd. De tijd vloog dan ook voorbij.

Toen we Vierhouten bereikten, kwamen we tot de ontdekking dat het Verscholen Dorp zo goed verscholen is, dat we hem hadden gemist. We zijn ergens verkeerd gelopen, waarschijnlijk bij het ommetje voor het bankje. We zagen op een bordje dat het nog ruim 3 km lopen was naar het Verscholen Dorp. Heen en weer is dat dus ruim 6 km, dat was ons te ver om alsnog daarheen te lopen. Het werd dus de plaatselijk horeca in Vierhouten....

We waren nu op twee-derde van de route, dus nog zo'n 7 km te gaan vanaf Vierhouten. Tijdens die 7 km werd het langzaam droog, zodat we nog even volop konden genieten van het mooie herfstweer en het mooie herfstbos.

Vol plannen en met de afspraak om vaker met zijn vieren te gaan wandelen, bereikten we de auto weer. De voorpret voor de Fjallraven Classic Zweden is begonnen.

52.428 Droomdekendag Zwolle

En twee weken na de Droomdekendag in Almelo was er een Droomdekendag in Zwolle. Samen met Anneke reed ik die kant op. Toen we binnenkwamen was het al een drukte van belang, maar we vonden een prima plekje aan een tafel, waar we al snel gezelschap kregen van andere dames.

Het ochtenddeel besteedde ik aan het doorquilten van de uil. Ik wilde dat de omtrek van de uil ook aan de achterzijde van de quilt zichtbaar zou zijn. Helaas ging dat niet helemaal goed, er ontstond ergens een enorme plooi/vouw en ik moest dus weer gaan uithalen. En zelfs dat uithalen ging niet goed, ik prikte mijzelf met het tornmesje en dat bloedde flink....

Nadat ik voorzien was van een pleister ging ik weer verder met het uithalen van een deel van mijn werk. Altijd waardeloos dat achteruit naaien.

Toen ik klaar was met uithalen was het tijd voor de lunch, Aly had gezorgd voor een flinke pan snert, hè wat lekker.....

Na de lunch was het tijd voor de show-and-tell, er kwamen weer prachtige dekens voorbij. Hieronder een kleine greep uit alles wat voorbij kwam.

 

Na de show-and-tell kon ik weer vooruit gaan naaien, maar om herhaling te voorkomen, streek ik eerst alles nog een keer goed en plaatste ik meer spelden rondom het te naaien deel. Gelukkig hielp dat, het was niet nodig om nog keer uit te halen.

 

Doordat het mis ging vanmorgen lukte het me net niet om de uil helemaal te doen.Dat wordt dus een klusje voor thuis. Als de uil klaar is, zal ik ook nog wat extra stiksels aanbrengen rondom de uil, zodat ook daar alle lagen goed aan elkaar vast zitten. En dan moet de rand er natuurlijk nog omheen. 

 

 

Nog niet klaar dus, maar wel flink opgeschoten vandaag.