Hærvejvandrig, Thorning-Viborg, en verder.....

De laatste dag wandelen, nog een krappe 25 kilometer voor alle wandelaars. Er zat wel wat druk achter die 25 kilometer, want alle wandelaars moesten uiterlijk om 12.30 uur bij de finish zijn. We lieten die druk ons plezier niet verpesten, we genoten weer van de prachtige route. Vanuit Thoring liepen we al snel het 'platteland' op. We hadden, bij de opkomende zon, prachtige uitzichten over de landerijen.

Mooi hè, tegenlicht....

Het eerst deel van de route was verder niet heel spannend, na het verlaten van Thorning een keer rechtsaf en verder gewoon rechtdoor. Gelukkig wel afwisseling in de omgeving, want na de asfaltwegen langs de velden, kwamen we in het bos. Dat duurde een paar kilometer en toen waren we bij rust 1, tijd voor een bakkie en een yoghurtje.

Na de rust lieten we het bos weer achter ons, we kwamen nu in het natuurgebied rondom Viborg. Ik hoorde van diverse wandelaars dat we nu in gebied kwamen waar de IML van Viborg doorheen gaat en ik heb al eerder begrepen dat dat een hele mooie IML is. Nou, ik kan bevestigen dat daar geen woord aan gelogen is. Wat genieten hier. Nou ja, alleen jammer dat het openbare toilet nog niet geopend was....

Het was nog even flink afdalen richting Viborg. Ik had mijn wandelstokken tot nu toe nog niet gebruikt, maar nu leek mij dat toch wel heel verstandig. Ik had ze voor het grijpen, dus toen Hilly aan de afdaling begon, had ik mijn stokken al uit mijn tas gehaald. Helaas had ik één dwarse stok en het duurde dus alsnog enkele minuten voor ik aan de afdaling begon. Ach, dat gaf Hilly dan weer de gelegenheid om leuke foto's van mijn afdaling te maken.

Na de afdaling ging het verder over een vlakker stuk, sterker nog, de route ging over vlonderpaden. Dat loopt iets lastiger met stokken, dus mijn stokken gingen even in de rust.

Na het vlonderpad volgde een flinke stijging via een trap, dit tot grote vreugde van Hilly, not.....  Maar de beloning mocht er dan ook zijn, uitzicht op een kasteel.

Net na het kasteel stond een bezoekerscentrum waar we Kenneth weer troffen. Vanaf hier gingen we met zijn drieën weer verder. De afspraak was sowieso dat we met zijn drieën over de finish zouden gaan, dus het was wel fijn dat we elkaar nu in ieder geval in het vizier hadden.

Het venijn zat hem vandaag in de staart, bijna 4 kilometer rechttoe, rechtaan over een fietspad naar Viborg. Ik was er helemaal klaar mee en daardoor schoot mijn tempo omhoog, hoe eerder bij de finish, hoe beter. Hilly was er ook helemaal klaar mee, maar voor haar betekende dat dat haar tempo omlaag ging, iets met dat stomme been dat dan niet wil. Gelukkig voor mij bleef Kenneth bij Hilly en dus kon ik even een paar kilometer dom doorstampen.

Zo'n 300 meter voor de finish stopte ik, heerlijk onder een viaduct, dus in de schaduw. Samen over de finish is samen over de finish en afspraak is afspraak. We genoten zo van de binnenkomst, het luiden van de bel en het applaus, dat daar geen beelden van zijn. 

We waren keurig op tijd, dus er was tijd voor finishborrel voor we gingen douchen. Na de douche leverden we onze koffers in en zochten we een plekje in de bus voor we naar de afsluitingsceremonie gingen.

De afsluitingsceremonie is echt een happening. Eerst waren alle jubilarissen aan de beurt, zij werden naar voren geroepen. Daarna werden alle debuterende 300-kilometerwandelaars naar voren geroepen. Zij krijgen hun ketting persoonlijk overhandigd. Daarna waren alle debuterende 200-kilometerwandelaars aan de beurt. Zij, en dus wij, kregen de medaille persoonlijk overhandigd. Ook hier wierp Ruud zich weer op als hoffotograaf en dus zijn er meer dan genoeg foto's van Roy, Kenneth, Hilly en mij.

Hilmar had helaas zijn 23e poging moeten opgeven, maar hij poseerde, geheel terecht, met liefde met zijn ketting van 22 deelnames voor mij.

En natuurlijk maakten we met zijn drieën ook nog een staatsieportret en daarna mocht ook David meedelen in de vreugde. Mijn extra rondje onder de brug door had zeker een positief effect gehad. Ook maakten we nog een foto van TeamNL, alle 10 Nederlanders samen op een foto. Dat had nog wel wat voeten in aarde, iets met wel of geen vlag en dan welke vlag(gen) wel of niet. Maar vooral dikke lol....

Strak om 2 uur zat iedereen in de bus en vetrokken we richting Schleswig. Na 7 dagen wandelen waren we in enkele uren weer terug bij de startlocatie. We namen afscheid van die en gene en daarna stapten we in de auto.

Het leek ons niet verstandig om na deze 7 dagen wandelen de complete rit naar huis te maken en dus hadden we onze tentjes in de auto gegooid. Hilly had een camping in de buurt van Schleswig gevonden en daar streken we, na een krap half uur rijden neer.

We genoten van een heerlijke maaltijd een een borrel, maar de luikjes gingen toch echt wel op tijd dicht. Morgen weer lekker naar huis. Ik verheug me alweer op mijn eigen bed. Welterusten!!!