Wandeltocht Het Goede Doel, Beetsterzwaag

Vandaag ging ik een keer alleen op pad, dat is ook weleens lekker. Ik ging naar Drachten voor de jaarlijkse tocht voor het goede doel van de WIK. In Beetsterzwaag werd ik al snel opgevangen door de parkeerwacht en ik parkeerde mijn auto keurig volgens de aanwijzingen. Na het inschrijven en een toiletbezoek ging ik op pad.

Na een rondje om de startlocatie heen en een stukje door een park, verliet ik al snel Beetstserzwaag. Na een kilometer of 4 kwam ik langs een boerderij waar enorm veel ooievaars op het dak zaten. Een echte bezienswaardigheid, want eigenlijk alle wandelaars maakten er een fotomomentje van.

Ik had er lekker de gang in en al snel bereikte ik de eerste rust, deze zat op 7,5 kilometer. Nadat ik naar het toilet was geweest, was de rij voor de koffie en thee erg lang, ik besloot dus om maar door te lopen naar de volgende rust, deze was op 15 kilometer.

Het vervolg van de route was prachtig, ik genoot met volle teugen. Dat had ook te maken met het weer, het was droog en een lekkere temperatuur. Ik kon mijn snelheid lekker vasthouden en ik voelde me goed, het beloofde een mooie snelheidstraining te worden.

Zonder problemen bereikte ik de tweede rust. Ik had gehoopt dat ik hier een soepie kon scoren, maar we waren in een MFC waar werd verbouwd, het bleef dus bij koffie, thee, frisdrank, belegde broodjes en voorverpakte snacks. Ook geen probleem, ik had voldoende voorraad bij me om niet te verhongeren. Omdat ik de vorige rust had overgeslagen, bleef ik hier even wat langer zitten, dat vonden mijn onderdanen wel prettig.

Na de rust ging ik weer verder, ik moest even op gang komen, maar al snel liep ik weer lekker door. Helaas liet het weer me even in de steek, er kwam een kort buitje voorbij. Niet genoeg om rgeenkleding aan te trekken, maar wel net genoeg om nat te worden. Om dikke druppels op mijn bril te voorkomen deed ik mijn hoed maar even op.

Even later was het weer droog. We werden door een prachtig heideveld gestuurd, echt genieten, zelfs nu de heide niet bloeide.

Ik merkte dat mijn tempo op het heideveld wat was gedaald, logisch gezien de ondergrond, maar het laatste stuk liep ik over verharde ondergrond en daar zette ik toch weer even aan, nog even het lijf testen. En zo bereikte ik de startlocatie weer. 

Heerlijk gewandeld, lekker weer en het lijf getest, een mooie afsluiting van de maand februari!