Panorama Hanze Zwolle

Ondertussen is het herfstvakantie, tijd om bij te komen en leuke dingen te doen. En leuk was het vandaag. Met oudste, lieve 'dinnetje ging ik naar Zwolle. In het kader van het Hanzejaar 2023 is er in de Michaëlskerk in Zwolle Panorama Hanze. Voor we daar naar binnen gingen, genoten we van een broodje op een terras.

Met een goed gevulde maag gingen we de Michaëlskerk binnen. We waren ruim op tijd, dus er was nog tijd voor een sanitaire stop voor we het Panorama gingen beleven. En een belevenis was het. Een prachtige beeld en geluidshow over de muren en de vloer van de kerk.

Na dit spektakel mochten we via de speciaal geplaatste steigers naar boven klimmen. Voor we bij de aartsengel Michaël kwamen, kregen we nog een lichtshow te zien boven de spanten en de gewelven van de kerk. Genieten!!!

Na nog een paar traptreden bereikten we dan Michaël. Normaal gesproken balanceert hij op de top van de toren, nu wordt hij omgeven door een groot plateau.

We keken aan alle kanten uit over Zwolle en besloten dat we bij ons volgende bezoek de Peperbus zouden beklimmen en de Fundatie met een bezoek zouden vereren. We waren lange tijd met zijn tweeën boven en toen er mensen aankwamen, vonden wij het tijd worden om weer af te dalen.

We liepen nog een rondje door de kerk en daarna was het tijd voor een afzakkertje op een terras.

Het was een heerlijke dag in Zwolle die voor herhaling vatbaar is......

52.425 proef Dutch Dishes

Met de quiltgroep hebben we weer een nieuw project opgepakt, de Dutch Dishes. Dat is een servieskast met kopjes, borden, koektrommels, enzovoort. De techniek die daarbij gebruikt wordt, is paper piecing, een techniek die ik wel ken maar nog nooit heb gebruikt. Het leek mij dus handig om eerst een proefje te maken.

Het viel mij nog niet mee, maar uiteindelijk was het resultaat toch echt wel herkenbaar als theepot. Proef dus geslaagd. Ik denk dat ik later nog een patroon uit de Dutch Dishes maak in deze kleurstelling, maak ik er pannenlappen van...

Uitwaaien in Schoorl

Vandaag ging ik weer op pad, deze keer met de trein naar Alkmaar. In Alkmaar wachtte Fleur op mij, het was hoog tijd om weer eens bij te praten. En dat bijpraten deden we tijdens een wandeling door het duingebied van Schoorl.

We liepen net langs het bezoekerscentrum toen er een enorme bui losbarstte, we begonnen dus maar met een bakkie. Uiteindelijk waren we bijna een uur verder voor we vertrokken, maar het was nu wel droog.

De eerste kilometer was het nog druk met mensen, maar daarna werd het steeds rustiger. En wat waren we blij dat we eerst een bakkie hadden gedaan, want nu was de hemel blauw en werd het zelfs redelijk warm. Het eerste deel van de wandeling ging door bos en over hei.

Ondertussen kletsten we elkaar de oren van het hoofd, zoveel meegemaakt en zoveel plannen. Met uitzicht op de zee zagen we in de verte een bui aankomen en dat leverde een beginnende regenboog op. Eenmaal op het strand werd het een hele regenboog. Een mooi moment om even stil te staan.

Ondertussen werd het weer wat frisser, ik deed dus mij jas weer aan. Na kilometers strand gingen we het duingebied weer in. We zwierven over smalle zandpaadjes tot we het bosgebied weer bereikten.

En even later kwam ook het bezoekerscentrum weer in zicht.

Bij Fleur thuis genoten we nog even na met een hapje en een drankje en kwamen we (weer) tot de conclusie dat die Camino in 2017 (Laat mij maar lopen) een life changing event is geweest en dat alles wat we daar hebben meegemaakt een band tussen ons heeft gesmeed die (hopelijk) nog heel lang blijft.