Rondom de Siepel, Dwingeloo

Omdat dochterlief het wandelen nu echt serieus wil oppakken vertrokken we vandaag voor een wandeling van 10 kilometer naar Dwingeloo. Het Wandelmannetje vond het bijna de moeite niet waard om daar zijn schoenen voor aan te doen, maar na mijn opmerking dat hij zelf ook zo begonnen was, ging hij zonder mopperen mee.

"Over Entinghe" was deze keer de startlocatie en daar vertrokken we net voor 11 uur. Al snel liepen we Dwingeloo uit en via enkele tussendoorweggetjes kwamen we uit in Leggeloo.

We bekeken het sluisje en liepen vervolgens door. Maar dat was maar voor even. Het Wandelmannetje had een heuse kei in zijn schoen en die moest er dus eerst uit. Druk pratend vervolgden we onze weg. Nou ja, ik praatte niet, ik luisterde. Het Wandelmannetje en dochterlief hadden elkaar vreselijk veel te vertellen. Gezellig.

Het zonnetje scheen volop en dochterlief had het zo warm dat ze graag een laagje kleding uit wilde doen. Na de rust heeft ze dat dus ook gedaan. Het shirt hield ze aan, want die hoort toch echt bij het wandelen.

We zagen vele dieren onderweg, maar de "Siepel" was ver te zoeken. Die hebben we alleen vanuit de verte gezien.

In een redelijk tempo, tenslotte is dochterlief een startende wandelaar, wisten we de krappe 10 kilometer af te leggen. Voor het Wandelmannetje betekende deze tocht dat hij de 500 kilometer in zijn wandelboekje overschreed en dus kreeg hij van mij de afstandsmedaille. Vol trots liet hij zich deze overhandigen.

En de "Siepel" vonden we terug in ons wandelboekje. Het was weer een leuke tocht.

Samen

We staan schouder aan schouder
Ik kijk even opzij
de blik in jouw ogen zegt alles voor mij

De wereld ligt open
kansen genoeg
wie bang is voor fouten
doet 't nooit goed

Zon of regen
wind mee of tegen
Als we schouder aan schouder staan
zal 't vanzelf gaan
Blind van vertrouwen
aan een half woord genoeg
Schouder aan schouder 
alsof iemand je draagt
het mooiste ligt voor ons
het mooiste ligt voor ons
als we schouder aan schouder staan

als we schouder aan schouder staan

Schouder aan schouder met hetzelfde doel
Uit hetzelfde hout met hetzelfde gevoel
Wat er gebeurt alles kunnen we aan
Zolang we maar schouder aan schouder staan

Zon of regen
wind mee of tegen
Als we schouder aan schouder staan
zal 't vanzelf gaan
Blind van vertrouwen
aan een half woord genoeg
Schouder aan schouder 
alsof iemand je draagt
het mooiste ligt voor ons
het mooiste ligt voor ons
als we schouder aan schouder staan

Schouder aan schouder met hetzelfde doel

Zon of regen
wind mee of tegen
Als we schouder aan schouder staan
zal 't vanzelf gaan
Blind van vertrouwen
aan een half woord genoeg
Schouder aan schouder 
alsof iemand je draagt
het mooiste ligt voor ons
het mooiste ligt voor ons
als we schouder aan schouder staan

als we schouder aan schouder staan

Schouder aan schouder

Guus Meeuwis en Marco Borsato  

52.3 Lapjes

Vanmorgen een druk programma. Eerst de voetbaltenues, ballentas en waterzak naar het voetbalveld brengen, vervolgens dochterlief afzetten op het hockeyveld voor een uitwedstrijd en daarna terug naar het voetbalveld om de eerste helft van zoonlief te bekijken. Met een 5-0 ruststand kon ik met een gerust hart naar Wandelmams vertrekken om haar op te halen.

Vandaag was er tijd voor onze andere gezamenlijke passie, quilten, en dus gingen we naar een Bee. Voor degenen die geen idee hebben wat een Bee is: "Een Bee is een bijeenkomst van mensen die gezamenlijk gaan quilten." Iedereen is dus bezig met lapjes, naald, draad en/of een naaimachine.

Dit vergt wel enige voorbereiding, want wat moet er allemaal mee? Nou sowieso de naaimachine.

Maar natuurlijk niet voordat het apparaat werd voorzien van een beschermend jasje........  En hoewel ik twijfelde of ik hem vandaag wel nodig zou hebben, ging mijn vriendje "Horizon" wel mee. Stel je voor dat ik hem nodig zou hebben en hij was thuis.

Daarnaast een tas vol spullen. Allemaal natuurlijk hoogst noodzakelijk om de dag door te komen. Een centimeter- en een inch-liniaal, een snijmat, de beschrijving van de Scandinavian Christmas-quilt, een (reis)strijkijzer een strijkplankje, freezerpaper en diverse stoffen.

De eerste serie stoffen is bestemd voor de Scandinavian Christmas-quilt. Daar ben ik al eerder dit jaar mee gestart en het eerste deel is bijna klaar.

Er moet alleen nog een rand met 5 blokken aan de rechterkant worden gemaakt.

En voor die blokken heb ik vandaag de stof gesneden. En dat was lastig. Het ene vierkant was anderhalve inch, het volgende één zevenachtste inch en dat dan weer in twee kleuren en hoe combineer je dan????

Nou ja, dat zullen we wel zien als de blokken klaar zijn. Na het snijden van deze blokken begon ik aan de voorbereiding van het project van volgende week, want dan staat de droomdekendag op het programma. En op die dag wil ik simpelweg productie draaien. Dus als alle stoffen dan gesneden zijn, kan ik helemaal los.

En omdat dochterlief deze keer ook meegaat als deelnemer (zij gaat een droomdeken maken voor een jongen) moesten ook haar stoffen gesneden worden.

Uiteindelijk ben ik dus vandaag allen maar aan het stof snijden geweest. Voor jullie misschien niet zo interessant om te zien, maar wel hoogst noodzakelijk om quilts te kunnen maken.

Daarnaast kreeg ik een superleuk boek te leen. Dit boek gaat over het zogenaamde vrije machine-quilten. en dat is nou juist waar mijn nieuwe machine heel goed in is.

Dus nu is het een kwestie van tijd NEMEN om hier mee aan de slag te gaan. Want die tijd KRIJG ik zeker niet op dit moment, maar gelukkig zijn er veel, heel veel, lieve mensen die mij die tijd wel gunnen.

Ons glas is nog steeds halfvol. Wij zeilen op de wind van vandaag!!!!!

FF wachten

Helaas loopt het nu al flink mis met het 52 project. Op dit moment heb ik zoveel aan mijn hoofd dat ik mezelf niet de tijd gun om te hobbyen. En wat ik dan aan mijn hoofd heb????

Teveel. De blessure van manlief is in volle hevigheid terug. En dat betekent dat er op dit moment veel op mijn schouders terecht komt. Hij kan helaas bijna niets meer. Hij heeft de hele dag (en nacht) pijn, kan amper een paar meter lopen en slaapt 's nachts amper, omdat hij niet weet hoe hij moet liggen.

En dat houdt dus in dat alle huishoudelijke klussen door mij moeten worden gedaan. Ook het chauffeuren van het Wandelmannetje en dochterlief is grotendeels mijn verantwoordelijkheid en dan werk ik natuurlijk ook nog gewoon.

Gelukkig zijn de kinderen wel zo groot dat ze zichzelf kunnen redden en ook manlief is (nog) niet hulpbehoevend en dus kan ik morgen wel een dagje weg. En dat doe ik dus ook. Morgen ga ik naar een Bee en zal dus de hele dag bezig zijn met quilten en/of de voorbereidingen daarop.

Dus morgen volgt een 52-blog.

Rondje herfst

Vandaag liep ik een rondje om het huis. En de tekenen van de herfst zijn duidelijk aanwezig.



Mooi he?

52.2 Recyclen

Nog net op de donderdag het resultaat van het 52-project. Vorige week liep ik tegen een leuk boek aan en ik kon hem niet laten liggen. Logisch toch???

Snel ging ik op zoek naar geschikte lapjes, maar het materiaal dat in de kast ligt, vond ik niet geschikt om hiervoor te gebruiken. Te mooi, te groot en/of te duur voor dit project. Dus moest ik iets anders verzinnen. Al struinend door huis vond ik een stapel oude kleding. Spontaan ging een lichtje branden. Een deel van de kleding stond op de nominatie om te verdwijnen in de container. En dus ging ik de boel sorteren. Dit is nog geschikt om door te geven aan een nichtje. Dit is niks voor het nichtje, maar verder nog prima. Dus dit gaat in de bak van het Leger des Heils. En wat er toen overbleef was geschikt voor dit project.

En zo ging ik aan de slag. Een jurk van dochterlief, een shirt van mijzelf, een sportbroek het Wandelmannetje en een hemdje van dochterlief verknipte ik tot lijf of hoofd. Een restje quiltstof werd een neus. In de knopenbak vond ik een aantal knoopjes die als neus of ogen konden dienen. En zo maakte ik een eland en een muis. Lief zijn ze, toch???

En zo krijgt oude kleding een tweede leven.

Drummen

Al de hele zomer heeft het Wandelmannetje zich erop verheugd. Zijn eerste drumles! Vandaag was het zover. Toch wat zenuwachtig liep hij naast me naar de leslocatie. Zijn altijd nieuwsgierige zusje vergezelde ons en kletste de oren van zijn hoofd. Hij reageerde er niet eens op.

Keurig op tijd kwamen we binnen. Toen de docent vroeg of dochterlief en ik erbij bleven, trok dochterlief haar vest al uit. Ik vroeg aan het Wandelmannetje of het goed was dat we bleven en dat was geen probleem. (Hij had liever dat wij bleven, maar dat geef je als 11-jarige natuurlijk niet toe.) 

Hij kreeg stokken en een lesboek en de les kon beginnen. Allereerst kreeg hij uitleg over hele, halve en kwart noten. Daarna over hoe hij zijn stokken moest vasthouden en toen kon het drummen beginnen.

Vol enthousiasme drumde hij erop los. De aanwijzingen werden zo goed mogelijk uitgevoerd en op een bepaald moment stopte hij zelfs, omdat hij doorhad dat het niet helemaal goed ging. Hij kreeg de stokken en het lesboek mee, maar helaas waren de trommels, o nee, het heet een snaredrum, nog niet binnen. Voor het oefenen thuis moet dus tijdelijk iets anders worden bedacht.

En we waren thuis de drempel nog niet over of hij vroeg wat hij kon gebruiken om te oefenen. Het werd een lege Tupperware bak. Na 3 maten bleek deze te licht te zijn. Een halve baksteen bood uitkomst en in opperste concentratie oefende hij verder.

Volgens zijn docent is 4 keer per week zo'n 10 minuten oefenen eerst voldoende. Vanmiddag heeft hij zeker een half uur staan oefenen. En toen manlief thuiskwam, moest hij natuurlijk ook luisteren naar het Wandelmannetje.

We zijn blij dat hij zo enthousiast is en hopen dat het zo blijft. Nu maar afwachten hoe enthousiast de buren zijn..........