Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

donderdag 16 april 2026

Geslaagd!!!!!

Vandaag was het zover. Dochterlief kreeg haar diploma voor de opleiding Creative Business en omdat de diploma-uitreiking op de middelbare school in het water viel door een lockdown, zag ze, en zagen wij, enorm uit naar dit moment.

We werden ontvangen met koffie/thee met gebak in de centrale hal. We gingen er rustig bij zitten en genoten van het geroezemoes en de opgewonden sfeer die er hing. Er waren studenten van de nationale en de internationale opleiding Creative Business, dus er was ook een mengelmoes aan talen te horen. Iedereen was mooi gekleed en ook Dochterlief had voor deze gelegenheid een nieuwe jurk gekocht.



Na een half uur werd iedereen verzocht om naar het auditorium te gaan en wij kregen, vanwege de rolstoel van Manlief, speciale begeleiding om daar met de lift te komen. Helaas was het auditorium niet echt rolstoelvriendelijk en dus kregen Manlief en ik een plekje in een verdomhoekje, maar we hadden zicht op het podium en dat was het belangrijkste.



Na twee algemene speeches werd de groep verdeeld over drie verschillende locaties, wij mochten in het auditorium blijven. Een voor een werden de gediplomeerden naar voren geroepen, ieder kreeg een vraag en een persoonlijk woord van zijn of haar coach. Dochterlief was als laatste aan de beurt en toen verliet ik Manlief even om alles vast te leggen. De coach van Dochterlief had mooie woorden voor haar en daarna was het tijd voor het officiële moment, het tekenen van het diploma.






Na de individuele toespraken kwamen alle studenten alumni samen op de trap voor de officiële foto. Dat had wat voeten in aarde, maar het lukte.




En toen was het tijd om te proosten en natuurlijk voor een staatsiefoto.



Vlak voor we weer naar huis gingen, moesten Dochterlief en ik nog even een sanitaire stop maken. Hierbij werd ik nog even ingewijd in een van de geheimen van de NHL.....


En is Dochterlief nu uitgeleerd? Het antwoord daarop is een luid en duidelijk NEE. Ze heeft alweer allerlei plannen en is alweer van alles aan het uitzoeken. Wordt vervolgd dus.....

Geen opmerkingen: