K3 Originals, Sportpaleis Antwerpen

Vanmiddag vertrok ik met Dochterlief naar Antwerpen om de show van de originele K3, dus van Karen, Kristel en Kathleen, te bezoeken. Voor Dochterlief een ab-so-lu-te must-go en voor mij leuk om met haar mee te gaan. We parkeerden de auto op een van de P&R-faciliteiten aan de rand van Antwerpen en met de metro waren we binnen een half uur bij het Centraal Station. 

Binnen vijf minuten stonden we in ons tijdelijk onderkomen en nadat we onze spullen hadden uitgepakt, was er nog net genoeg tijd om even langs de supermarkt te gaan, te eten en ons om te kleden voor we de metro naar het Sportpaleis namen. Of het Sportpaleis, officieel is het nu Afas-Dome.

Voor we de zaal binnengingen haalden we nog even een drankje en genoten we van de sfeer die er hing in de lobby. Natuurlijk was het ook fantastisch om de kleding van de bezoekers te bekijken. Zo'n achttienduizend volwassenen, bijna allemaal in kleding die verwijst naar liedjes en shows van K3, geweldig. Natuurlijk deden ook wij daaraan mee.

In de zaal hing een verwachtingsvolle sfeer. Wij hadden zitplaatsen, het veld was al uitverkocht toen we door de digitale wachtrij heen waren, maar dat maakte niet uit, we waren erbij. Al voor de show begon zat de sfeer er goed in. Er werd gezongen en gejuicht en dat terwijl er eigenlijk alleen maar volwassenen in de zaal zaten, zo'n achttienduizend vrouwen en mannen, Dochterlief net iets jonger dan het gemiddelde en ik (iets) ouder dan het gemiddelde....

Nog drie minuten.....

Toen Karen, Kristel en Kathleen opkwamen konden ze de eerste vijf minuten niet beginnen zingen, zo hard en lang werd er gejuicht. En daarna begon de show. Al snel was er helemaal niemand op de zitribune die nog zat, iedereen stond en zong en danste mee.

Na een enthousiast 'We want more' kwamen de meisjes (ze zijn zo'n beetje van mijn leeftijd) nog een keer terug om hun allergrootste hit te zingen.

Ik dacht gewoon leuk met Dochterlief mee te gaan , maar de show heeft al mijn verwachtingen overtroffen. De sfeer, de show, de aankleding, het enthousiasme van het publiek, het was simpelweg geweldig!!!

Eenmaal terug in ons tijdelijk onderkomen, zaten we nog zo vol adrenaline dat we nog zeker twee uur hebben zitten kletsen, natuurlijk onder het genot van een hapje en een drankje. We hebben zelfs nog gekeken of er nog kaartjes waren voor de shows van vrijdag en zaterdag. Die waren er wel, maar dan zaten we echt extreem ver uit elkaar, dus dat hebben we uiteindelijk toch maar niet gedaan, maar als er kaartjes bij elkaar in de buurt waren geweest.........

Dagje Amsterdam

Vriendin Fem en ik zijn begonnen met het beklimmen van kerken en/of kerktorens. Nu is onze lijst nog niet zo heel lang, want tot nu toe beklommen we alleen de Michaëlskerk en de Onze Lieve Vrouwekerk/Peprbus in Zwolle, maar je moet ergens beginnen toch.

Vandaag wilden we een nieuwe kerk toevoegen aan ons lijstje, de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Vanwege de renovatie is het mogelijk om op het dak van de kerk te komen, die kans wilden we grijpen. Ik nam een verlofdag op en zo zaten we vanmorgen tegen half 10 in de trein op weg naar Amsterdam.

Eenmaal in Amsterdam wisten we dat we nog ruim de tijd hadden voor we de Nieuwe Kerk konden beklimmen, dus we namen eerst de tijd voor een rondje stad, al waren we voornamelijk op zoek naar een terras waar we even lekker in het zonnetje konden zitten met een bakkie en een happie.

Vanaf het Centraal Station kom je natuurlijk terecht op De Dam en daar werden we geconfronteerd met de demonstratie van de dag hiervoor. Er waren een aantal schoonmaakploegen bezig om Het Paleis op De Dam schoon te maken, er was tijdens de Rode Lijn demonstratie rode verf gespoten op het Paleis. En natuurlijk heeft iedereen recht op zijn eigen mening, maar bij het bekladden van gebouwen houdt het voor mij wel op.

Uiteindelijk vonden we een fantastische plek op een terras. Een heerlijk bakkie, een lekkere lunch en gewoon lekker doorpraten daar waar we in de trein waren gebleven, er is tenslotte genoeg te praten als je al ruim 35 jaar bevriend bent. De wilde stapjaren, de foute vriendjes, de gezamenlijke vakanties, maar vooral de dingen die verder niemand snapt, behalve wij omdat ze gebaseerd zijn op onze gezamenlijke herinneringen. Daarnaast is het er natuurlijk ook gewoon het heden, met de dagelijkse praktijk, het hebben van een partner, de kinderen, ouders en de huidige maatschappij en nu eindelijk weer eens tijd voor elkaar.

Na verloop van slenterden we weer naar De Dam, waar we nog heel even moesten wachten voor we de Nieuwe Kerk konden beklimmen. 

De weg naar boven was al genieten. De oude stenen trappen waren bekleed met houten platen, maar het begon pas echt toen we op de steigertrappen net buiten de toren kwamen. Uitzicht op het Paleis op De Dam, uitzicht op De Dam en uitzicht op bijzondere details.

Ook vanaf het dak van de Nieuwe Kerk genoten van het zicht op Amsterdam, op zoek naar bekende plekken zagen we er een aantal wel, maar ook een aantal niet.

Tja, en natuurlijk moesten er ook wel weer wat sel- en we-fies gemaakt worden...

We deden ons best, maar dit zijn echt, echt waar, de beste foto's die ertussen zaten....

We deden nog een extra rondje over het dak voor we weer naar beneden gingen. 

Eenmaal weer beneden besloten we dat we nog even verder gingen met de toerist uithangen, ons volgende bezoek was dus een bezoek aan het Paleis op De Dam.

In Het Paleis op De Dam moesten we trouwens even wennen aan de audio-tour....

In het begin volgden we getrouw de audio-tour, maar na verloop van tijd waren onze hersenen totaal overvoerd met alle informatie. En het was niet dat we het niet interessant vonden, het was gewoon simpelweg te veel informatie in een te korte tijd. Maar het is wel een prachtig paleis.

Hier dus van binnenuit de rode verf op de ruiten.......

Na het verwerken van al deze informatie hadden onze hersenen snelle energie nodig, tenminste dat was ons excuus om een warme wafel met slagroom te nuttigen.

Omdat we gebruik maakten van de Daluren bij de NS zochten we nog een leuke tijdsbesteding, dat werd een ouderwetse rondvaart. Tot twee minuten voor vertrek waren we de enige passagiers, uiteindelijk vertrokken we met vijf passagiers, alleen wilden die andere drie passagiers niet eens aan de kapitein vertellen welke taal zij spraken, de kapitein koos dus voor Nederlands (voor ons) en Frans.

Tijdens de rondvaart vertelde de kapitein ons van alles over zijn baan en over de dingen die hij had meegemaakt in zijn lange carrière als kapitein van een rondvaartboot in de Amsterdamse grachten, we kregen dus eigenlijk een privé-tour...

En laat ik gelijk maar even duidelijk zijn, wij doen nooit, maar dan ook nooit raar, gek of apart. 

Echt niet, dit is voor ons heel gewoon!!!!!

Na de rondvaart vonden we een leuk tentje in de Warmoesstraat om wat te eten en daarna liepen we het kleine stukje naar het station. De terugreis stond bol van de vertragingen, van mensen die het spoor op wilden omdat ze het ergens niet mee eens zijn, van politie die dat wilde voorkomen, van seinstoringen, van koude en winderige stations en van een lekker warm bakkie.

Maar wat vooral bleef was die warme vriendschap, van dat leven dat op en af ging en van twee vriendinnen die elkaar altijd zijn blijven vinden. Luv U Fem.....