Kleurenkuier Mûnein

Vandaag ging ik naar Mûnein voor de Kleurenkuier, maar ik ging niet alleen. Eerder deze week kreeg ik een appje van Ate of ik die kant op ging, want dan wilde hij graag in Heerenveen bij mij instappen. Nou dat kon geregeld worden. Maar nog leuker, en eigenlijk ook gedenkwaardig, is dat Dochterlief voor het eerst sinds januari 2023, toen zij in Egmond door haar enkel ging, weer mee ging wandelen. Haar enkel is volledig genezen verklaard en na revalidatie, training en de zegen van de fysiotherapeut ging ze vandaag op voor een serieuze wandeltest.

Nu was het lastige bij deze tocht dat we konden kiezen tussen 16 of 25 kilometer. We besloten om in te schrijven voor de 25 kilometer en om dan maar te zien hoe het zou gaan. Na het aangeboden bakkie gingen we van start, eens zien of de tocht zijn naam eer aan zou doen.

Op de routebeschrijving zagen we dat al zeer in het begin het verschil tussen de 16 en 25 kilometer zou worden gemaakt. We besloten om dan toch maar de route voor 25 kilometer te volgen. We liepen Mûnein uit en slingerden naar Oentsjerk. Na een randje Oentsjerk werden we de polder ingestuurd. Optimaal genieten.

Na het doorkruisen van de polder kwamen we uit in Gytsjerk, daar streken we neer voor de eerste rust. Dochterlief was een stukje voor ons uit gelopen, even uitrazen, en we waren blij te horen dat haar enkel zich goed hield.

Bij dit soort plaatjes slaat mijn fantasie altijd op hol. 

Heeft die steen zelf verteld dat hij uit Zuid Zweden komt en hoe is zijn reis geweest....

Na de rust bleef Dochterlief Ate en mij gezelschap houden en zo gingen we met zijn drieën verder. We maakten een rondje rond Gytsjerk en daarna ging het via een graspad richting Oentsjerk. Dat graspad was erg hobbelig en er zaten veel kuilen in. Dat vond de enkel van Dochterlief toch wat minder leuk. Bij de tweede rust besloten we dan ook om een deel van de route over te slaan, zodat we op een kilometer of 20 uit zouden komen.

Voor we onze short-cut zouden nemen, wilden we wel langs de Stania State en door het bijbehorende park. Met behulp van OrganicMaps bepaalden we de kortste route naar de Stania State. Eenmaal daar pakten we de route weer op, want die ging verder door het park en daar deed de tocht zeker zijn naam eer aan, prachtige herfstkleuren daar.

 

In het park wilden we een foto nemen van David en Debbie. Een tak waar een pijl aan hing, leek ons een prachtige gelegenheid. Terwijl we David en Debbie aan de tak bevestigden, werden we door twee dames beschuldigd van het verhangen van een pijl om iedereen de verkeerde kant op te wijzen. Nou lekker dan.... Gelukkig lukte de foto fantastisch goed.

Na het park volgden we nog even de route voor we onze eigen weg zochten. Uiteindelijk kwamen we na ruim 19 kilometer weer terug bij de startlocatie. Na ruim anderhalf jaar een mooie afstand voor Dochterlief, dat biedt goede hoop voor de 4Daagse van 2025.

52.461 Bu-jo november

Vorig jaar kerst kreeg ik een mini-cutting-machine. Tot nu toe had ik hem nog nooit gebruikt, dat werd dus wel eens tijd. Nu heb ik op dit moment alleen nog maar de meegeleverde stansen, maar met Kerst in aantocht (ja, ik loop dit jaar behoorlijk achter met het maken van mijn bu-jo) leek het mij een goed plan om de stansen uit te proberen. Dan kan ik voor Kerst wellicht een aantal nieuwe stansen vragen...

Ik heb nu drie eenvoudige vormen, maar door papier te variëren kon ik er toch echt wel wat leuks van maken....

Ik wist niet dat het stansen zo leuk zou zijn, op mijn verlanglijstje voor Kerst heb ik dus wat nieuwe stansen gezet. Nu nog afwachten of ik ze krijg....

Bos Heide Akker Weiland-wandeltocht, Westerbork

Voor het eerst sinds de Fjällräven Classic Zweden ging ik weer met Hilly op pad. Niet dat we in de tussentijd geen andere wandelplannen hadden gehad, maar door omstandigheden aan beide kanten, waren die plannen niet doorgegaan. Na het inschrijven haalden we ons aangeboden bakkie en na de meute 'an vertrokken we voor een tochtje van 25 km.

Al snel verlieten we Westerbork en kwamen we terecht op het Scharreveld, een prachtig stukje Drenthe. De dag begon nog wat heiig, maar na verloop van tijd deed het zonnetje ook zijn best. Het lukte helaas niet altijd om door de wolken heen te komen, maar als het wel lukte genoten we er extra van.

 

 

Na het rondje Scharreveld liepen we weer richting Westerbork, sterker nog, we waren weer bijna bij de startlocatie, maar we waren nog lang niet aan de 25 kilometer, dus we lieten de startlocatie, letterlijk en figuurlijk, links liggen. Via een bospad kwamen we uit in Orvelte, waar ook de eerste rust was. Bij de rustlocatie was het werkelijk on-ge-loof-lijk druk, we moesten buiten aansluiten in de rij voor de koffie. Nou, dat deden we dus niet. Hilly wist nog wel een andere horecagelegenheid om een bakkie te doen. Zo gezegd, zo gedaan. En de thee die ze daar serveerden was sowieso passend bij mij ;-)...

 

In Orvelte zit een pannenkoekenwinkel, Professor Pannenkoek, en die heeft de lekkerste speltpannenkoeken die ik ken, dus nu ik Orvelte was, wilde ik zijn pannenkoekmix meenemen, maar we moesten nog 15 kilometer lopen en om dat nou met zoveel extra gewicht te doen... Gelukkig leerde de routebeschrijving ons dat we voor de tweede rust weer terug zouden komen in Orvelte en dan was het nog maar 5 kilometer lopen. De pannenkoekmix moest dus nog even wachten.

We verlieten Orvelte en werden naar het Orvelterzand gestuurd. Omdat we het niet gepast vonden om bij ons bakkie in de horecagelegenheid wat te eten uit eigen voorraad besloten we om een bankje in het bos te pakken. Het was voor ons, als routebeheerders van het Drenthepad, wel heel toepasselijk dat dat een van de nieuwe Drenthepadbankjes was!!!

We genoten van onze lunch en met een volle maag liepen we weer terug naar Orvelte. We hadden vanmorgen bij ons bakkie al gevraagd wat de soep van de dag was daar en de aangeboden tomatensoep zagen wij wel zitten, dus ook nu gingen we niet naar de officiële rust.

We lieten ons de tomatensoep goed smaken en voor we de route weer oppakten ging het eerst naar Professor Pannenkoek. Met drie zakken pannenkoekmix in mijn rugzak begon ik aan de laatste 5 kilometer. 

Bij het houten pad van Theodoor sloten we weer aan op de route. We besloten om het avontuurlijke deel even over te slaan en namen dus het pad parallel aan Theodoor. Ook nu was het weer een prachtig stukje Drenthe waar we mochten lopen. We kwamen langs de IJzertijdboerderij, waar ik even een ommetje maakte om er doorheen te lopen. Hilly wachtte mij op aan de andere kant.

Ondertussen waren Hilly en ik nog lang niet uitgepraat, dus druk pratend bereikten we de startlocatie weer. We deden nog een finishdrankje en daarna stapten we in de auto en bracht ik Hilly weer thuis. Fijn om weer samen een dagje buiten te spelen.

52.460 KreaDoe

Aan het einde van de herfstvakantie was er gelukkig tijd voor een dagje ontspannen. De eerst vier vakantiedagen had ik besteed aan de tuin, het opruimen van de schuur, het opruimen van het appartement van schoonpapa en een aantal ritjes naar de vuilstort, die vier dagen vlogen voorbij, maar echt als vakantie voelde het niet. Vandaag zou dat hopelijk beter worden....

Met Dochterlief en zusje H reed ik naar Utrecht. Dochterlief en ik wilden sowieso kijken bij JessyAtSea voor nieuwe waxbeads en leuke stempels, verder hadden we geen vastomlijnde plannen, we hadden zelfs geen workshops geregeld. Zusjelief wilde graag kijken voor een pers om petten te kunnen bedrukken en zo hadden we alle drie in ieder geval een doel.

David en Debbie mochten ook mee..........

We vermaakten ons prima met het rondkijken en met het mensen kijken, ook vonden we wat we zochten. Zusjelief kreeg bij aankoop van haar pers een lootje voor het rad van fortuin, zo kon ze haar aankoop terugwinnen. Toen we naar het rad van fortuin liepen, zeiden we gekscherend dat het wel weer roze flex zou worden. Groot was dan ook de hilariteit bij ons toen dat daadwerkelijk het geval was....

Jammer genoeg waren de meeste workshops al voor aanvang van de dag volgeboekt. En als er ergens nog een workshop vrij was, vonden we hem niet zo leuk. Tot we een plekje vonden bij een workshop glas graveren. Die pakten we nog even mee.

Tja, voor mij weer eens een vogeltje.........

Uiteindelijk vertrokken we redelijk bepakt en bezakt weer richting huis. In de auto op weg naar huis kletsten we lekker na over de gezellige dag. Toch nog een beetje vakantiegevoel.