Oliebollen Wandeltocht, Bitgummole

Het is alweer even geleden dat ik meer dan 20 km liep, dus daar ging ik vandaag voor, de 28 km van Friesland Beweegt in Bitgummole.

Ik had mij deze keer vooraf ingeschreven, dus na een snelle scan, kon ik van start. Al snel verliet ik Bitgummole en via Bitgum ging het de vlakte van de Waadhoeke in. Hoewel, helemaal open was het niet, er waren ook gebieden vol kassen. Ik hou wel van die grote, lege vlakte, de prachtige vergezichten en de weidsheid. Ik weet dat er mensen die het vreselijk vinden, omdat er niets te zien is. Maar dat is maar hoe je het bekijkt..... (Flauwe woordspeling, ik weet het!)

De eerste rust was in Menaam, waar we in de kerk werden ontvangen, een prachtige plek. De wandelaars zaten in een zijbeuk die met glas was afgescheiden van de kerk zelf. In de glazen wand zaten ook deuren, dus deze ruimte kan ook bij de kerk betrokken worden. Echt heel mooi gedaan.

Na mijn bakkie liep ik natuurlijk ook de kerk zelf nog even binnen, al durfde ik niet te ver naar binnen te lopen met mijn vieze modderschoenen.

 

Nadat ik de kerk had verlaten ging het al snel de vlakte weer op en daar bleef ik voorlopig ook. Ik kon dan ook heel ver kijken, naar de kerk van Berltsum in de verte bijvoorbeeld. Dat zag er goed uit,want bij die kerk zou de oliebollenrust zijn...

Maar voor ik in Berltsum zou komen, had ik nog een flink stuk te gaan, met nog een rust in Ried. Na de open vlakte was dat even fijn. Wel jammer voor de mensen van het dorpshuis dat de meeste wandelaars amper de tijd namen om even te zitten, dit vanwege de naderende regen. Ik ging er wel even voor zitten daar, man wat een heerlijke snert.

Na de snert ging ik op weg naar de oliebol, dus op weg naar Berltsum. Op dit stuk van de route raakte ik aan de praat met Santiago-gangers, dat blijft toch altijd een mooi gespreksonderwerp. Eenmaal in Berltsum moesten we nog een flinke omweg maken voor we bij de kerk kwamen, maar toen was eindelijk de oliebol daar.

De oliebol werd uitgedeeld in de parochieruimte, dus voor ik weer verder ging bezocht ik nog even de kerk.

Omdat ik de verwachte regen nu echt niet meer kon ontwijken, verruilde ik mijn fleecejack voor mijn regenjack en deed ik mijn hoed op. Met hoed op blijft mijn bril zo goed als spettervrij, dat is wel zo prettig.

De laatste vier kilometer liep ik in de regen, al regende het gelukkig niet zo hard. Ik maakte keurig mijn wandeling af en na het stempelen van mijn wandelboekje, maakte ik nog even een praatje met die en gene voor ik weer naar de auto liep. 

Ondanks het laatste stukje in de regen was het een prima wandeldag. Lekker gelopen, genoten van de vlakte en de eerste oliebol van december weer gescoord....

Kerst is aan....

Hoewel Sinterklaas het land nog niet uit is, vind ik dat ik de kerstboom al wel mag neerzetten, want gisteren begon de advent. En dus heb ik de daad bij het woord gevoegd en gisteren de boom neergezet, of eigenlijk de bomen. Om heel eerlijk te zijn, zet ik het kleine boompje dat in de keuken staat, altijd zonder de versiering eruit te halen weer op zolder. En als ik hem dan weer van zolder haal, dan zet ik hem ook zo weer in de keuken. Lekker makkelijk....

 

Ook de buitenverlichting hangt het hele jaar aan het huis, dat was nu dus simpelweg een kwestie van de stekkers in de stekkerdoos doen, dezelfde stekkerdoos waar ik ook de verlichting van de kerstboom in doe, met een druk op de knop gaat alle verlichting dan aan. Ook lekker makkelijk....

De grote kerstboom in de kamer zag er al jaren hetzelfde uit, heel rustig met alleen maar zilveren versiering. Vorig jaar was ik daar al klaar mee, maar toen had ik geen zin/puf om daar wat aan te doen, maar dit jaar ging ik helemaal los....

En natuurlijk mag ook de kerststal niet ontbreken.Ja, ik weet dat de drie koningen officieel pas op 6 januari aankwamen en dat het kindeke nog helemaal niet geboren is, maar ik vind de kerststal gewoon te mooi om hem niet nu al neer te zetten.

En hoewel het ook nog helemaal geen tijd is voor cadeautjes onder de boom, legde ik er toch alvast een paar neer, het staat gewoon zo gezellig....

Dit is een hint naar de inhoud van de cadeautjes...

En omdat ik het steeds leuker ga vinden om filmpjes te maken, maakte ik ook nog een kersftsfeer-filmpje.

Wij zijn voorbereid op de donkerste tijd van het jaar.

52.431 Bu-jo december

Mijn bu-jo van december ziet er heel Kersterig uit, maar dat komt alleen maar door het kleurgebruik, de vormen hebben niets van doen met de Kerst. Grappig toch hoe dat werkt.

Jarig

Vandaag bereikte je de leeftijd van 22 jaar, alweer een jaar erbij. En het was geen makkelijk jaar voor je, je hebt veel lessen geleerd en sommige lessen waren keihard, zowel op school als in je privéleven.

Op school, waar de opleiding Creative Bussiness nog in ontwikkeling is en er dus nog veel onduidelijkheden zijn. En onduidelijkheid is iets waar jij niet zo goed op gaat. Je kwam dan ook regelmatig gefrustreerd, teleurgesteld en/of boos thuis. Niet omdat je de opleiding op zich niet leuk vindt, maar omdat je tegenstrijdige feedback kreeg. Daarnaast is er bij Creative Bussiness geen enkel begrip voor het feit dat je een tweede studie doet, als jij aangeeft dat je iets niet goed vindt gaan, is de standaard reactie: "Maar je doet ook twee studies, dat kan helemaal niet." Dat jij dat wel kan, dat jouw hoofd anders werkt dan dat van de meeste mensen, wil er maar niet in.

Gelukkig heb je actie ondernomen, je volgt nu, via school, een hoogbegaafdheidstraining en die geeft je de nodige inzichten in de werking van jouw brein, maar je vindt het vooral fijn om te merken dat je niet de enige bent met zo'n raar hoofd, zo'n raar brein. Je vindt (h)erkenning en je gaat steeds beter begrijpen waar bepaald gedrag van jou vandaan komt en dan dus ook wat je kan doen om daar mee om te gaan. Je bent er nog niet, maar we hebben alle vertrouwen in jou. En daarnaast werk je nu voor die stip op de horizon: Stage! Wat heb je daar zin in, je bikkelt dit schooljaar dus nog even door.

Ook privé ging het afgelopen jaar niet over rozen, daar ga ik hier niet uitgebreid op in, dat is niet aan mij om dat allemaal te vertellen, al is er een ding dat ik wel wil noemen. Die verrekte enkel.

Nadat je in januari in Egmond door je enkel ging, is het nog niet goed geweest. Je hebt eigenlijk continue pijn aan die enkel. Niet alleen de 4Daagse moest je laten gaan, ook het sporten in de sportschool en het dansen gaat niet meer. En wat doet dat jou een verdriet. Bewegen is altijd een uitlaatklep geweest, zeker als dat stomme brein weer eens met je op de loop ging. Soms was het niet kunnen sporten/bewegen zo frustrerend, had je het zo hard nodig, dat je het toch deed en dan had je weer dagenlang pijn.

Gelukkig lijkt er nu licht aan het einde van de tunnel te zijn. Na lang zeuren bij de huisarts werd je doorgestuurd naar de orthopeed en vervolgens naar een tweede orthopeed en die tweede orthopeed lijkt je te kunnen helpen. Het is nog steeds een kwestie van geduld hebben, niet je sterkste punt, maar er is nu in ieder geval zicht op een oplossing.

En dan vandaag jouw 22ste verjaardag. Die vierde je zonder ons, maar gelukkig niet alleen. Je ging met vriendin Kirsten een weekendje naar Antwerpen.  Natuurlijk mochten wij  een bijdrage doen, je kreeg van ons twee kaartjes voor de 16+ sing-along van Studio100. Daarvan hebben we gisteravond wat beelden voorbij zien komen.

Vanmorgen bezochten jullie een brouwerij en daarna is het lang stil gebleven. Dat komt vast omdat jullie het veel te druk hebben om ons op de hoogte te houden.

Gelukkig hebben we net even samen geproost op jouw 22ste verjaardag....

In Nijeveen....

........ en in Antwerpen!

Lieve meid, geniet nog even van Antwerpen en van jouw verjaardag. We wensen je een fantastisch nieuw levensjaar waarin je jezelf nog beter leert kennen en waarin wij weer regelmatig kunnen genieten van jouw gekke invallen en jouw gezelschap. Luv U!!!!