52.112 Van alles en nog wat.....

Hoewel ik enorme zin heb om aan mijn dekens te werken, lukte het mij de laatste tijd niet. Door de weersomstandigheden liepen mijn lessen niet zoals gepland en met een toetsweek in het vooruitzicht, moest ik dus even flink sleutelen aan de opbouw en inhoud van mijn lessen. Daarnaast had ik het druk met de studie, veel lezen, veel voorbereiden, veel nadenken en veel overleggen. Geen rust en geen tijd voor dekens dus, maar wel voor klusjes die niet veel tijd kosten.

Vanmiddag hadden Dochterlief en ik nog een uurtje over en dus togen we naar boven naar de hobbykamer. Dochterlief ging stof snijden voor haar eigen glitter-glamour-eenhoorn-quilt en ik ging aan de slag met verstelklusjes.

Er lag een broek van Dochterlief en van mij die moest worden ingekort, ik begon dus met het op lengte knippen van die broeken.

Voor ik de zoom in die broeken kon leggen, moest ik eerst de onderkant locken, maar op lockmachine stond nog geel garen. Dat garen heb ik begin juni gebruikt voor het afwerken van 'gordijnen' voor ons nieuwe schoolgebouw. We hielden toen een openingsgala en we wilden de grote raampartijen afdekken om pottekijkers te weren. Er bleef een stuk stof over en dat wilde ik nog netjes afwerken, maar dat was er nog niet van gekomen. Omdat het gele garen nog op de machine stond deed ik dat dus eerst, daarna ztte ik zwart op de machine....

Er lag een wollen hemd van Dilling van mij dat veel te wijd was, Dochterlief spelde het voor mij af, zodat ik de zijnaden kon innemen en ik werkte de onderkant van de broek van Dochterlief af.

Dochterlief streek ondertussen dapper door........

En toen was ons uurtje voorbij, we gingen naar de Wandelkerel voor de Nieuwjaarsborrel. Die borrel hadden we in eerste instantie al gepland voor 4 januari, maar vanwege de weersomstandigheden toen hadden we die afgeblazen. Nu had de Wandelkerel ook nog een paar klusjes voor mij, dus die combineerde ik met de Nieuwjaarsborrel.

Er moest een dartbord opgehangen worden, het liefst met enige bescherming ronden het dartbord. Die bescherming is nu nog een tijdelijke oplossing, maar de Wandelkerel kan los....

Ook hing ik Mount Fuji nog even op. En nu maar afwachten hoe lang het duurt voor de Wandelkerel het volgende klusje weer heeft verzonnen of wanneer ik weer tijd vind om al die andere verstelklusjes te doen!!!!

Dan ben je net 18.......

Vanavond kwam Dochterlief weer gezellig naar Nijeveen, na een paar dagen Leeuwarden. Ze zou vandaag van 12.00-18.00 uur werken, maar door ziekte onder het personeel werd dat van 13.00-20.00 uur. Net na 21.00 uur was ze thuis en ze borrelde van enthousiasme. Dat is al een fantastische binnenkomer, want heel vaak heeft ze verhalen over scheldende klanten.

Bijvoorbeeld omdat ze hun minderjarige kind bij zich hebben en dan hun drank niet meekrijgen, onvoorstelbaar dat mensen dat nog niet weten........ Vorige maand is ze bedreigd door een man, die haar onder andere toewenste dat ze door een compleet voetbalelftal zou worden verkracht omdat hij door zijn winkelverbod geen drank kreeg. Dat vonden wij als ouders trouwens wel even slikken. Maar goed, nu dus enthousiasme.

Ze kreeg een jongen in de winkel die aangaf dat hij voor het eerst in zijn leven in een slijterij kwam. Toen hij binnenkwam zei hij dan ook: 'Ok, ik ben voor het eerst in een slijterij, hoe pak ik dat aan?'

Samen gingen ze de winkel door op zoek naar wat hij wilde kopen. Toen alles verzameld was, vroeg Dochterlief of dit voor een feestje was. Het antwoord was natuurlijk ja en de jongeman blonk van trots dat hij nu, voor het eerst, zelf de inkopen kon doen voor zijn verjaardag. Bij het afrekenen moest hij natuurlijk zijn ID laten zien en toen bleek dat hij afgelopen woensdag achttien was geworden.

Na een felicitatie vroeg Dochterlief of ze hem goed had geholpen en of het een leuke ervaring was. Dat was het zeker voor hem. Dat is dus de reden dat ze blij en enthousiast thuis kwam. En toen ik haar vroeg wat ze wilde drinken.....

Nou een alcoholvrije Amaretto, verstandig kind!!!

Een week winter

Deze week begon het gewone leven weer, tenminste dat was de bedoeling, maar het winterweer gooide behoorlijk roet in het eten. 

Maandagmorgen ging ik volgens planning op weg naar mijn werk en de eerste 25 kilometer was er weinig aan de hand. Iets rustiger rijden, goed opletten en beide handjes aan het stuur waren meer dan voldoende om veilig verder te kunnen. Na 25 kilometer er file en over de volgende 3 kilometer deed vervolgens drie kwartier. Ondertussen had mijn directeur gebeld en hij had aangegeven dat de geplande studiedag niet doorging en dat ik vooral aan mijn eigen veiligheid moest denken. Toen ik hoorde dat de rest van mijn route ook vol vertraging en file zat, nam ik de eerste afslag en draaide ik de snelweg op richting huis. Twee-en-half-uur later was ik weer thuis.

's Middags liep ik met Dochterlief nog even een rondje door het dorp, even genieten van de kou en de sneeuw.

Dinsdag kon ik gewoon naar mijn werk en gaf ik dus mijn eerste lessen van het jaar 2026. het was fijn om de leerlingen en mijn collega's weer te zien.  Dinsdag werd besloten om de school woensdag te sluiten. Ik zorgde ervoor dat de leerlingen aan het werk konden en toen ging ik aan de slag met allerlei andere dingen, toetsen voorbereiden, opdrachten nakijken, een planning maken voor de volgende periode, vragen van leerlingen beantwoorden, meer dan genoeg te doen dus.

Halverwege de middag ging ik weer een rondje lopen, het was nu echt winter, en ik wilde voor het donker weer thuis zijn.

Donderdag moest ik eraan geloven, sneeuw ruimen op de oprit, wat een stom werk, maar ik deed het en het resultaat was dat er weer veilig gelopen kan worden aan beide kanten van het huis, een gevalletje girl-power!!! Ook zette ik de auto van Manlief in de schuur, die gaat nu toch niet gebruikt worden. Deze auto heeft en geen winterbanden en Manlief komt nu toch niet buiten, dus dan maar even in de schuur met die auto, en ik deed lopend wat boodschappen, zodat we in ieder geval het hele weekend te eten hebben.

Vrijdag deed ik in de schemering nog een rondje. Het begon toen net te grommen, dus ik was snel weer thuis, hup onder een dekentje op de bank.

Zaterdag mocht ik weer sneeuw ruimen. Helaas vond mijn pols, gevalletje carpaal tunnelsyndroom, dat niet zo fijn meer, ik maakte dus alleen het noodzakelijk sneeuwvrij. Gelukkig zijn de voorspellingen zo dat er geen neerslag meer gaat komen, hopen dat het klopt.

En inderdaad is er vandaag niets meer gevallen en de doorgaande wegen en het doorgaande fietspad waren sneeuwvrij, dus ik maakte nog even een wandeling op een stabiele sneeuwvrije ondergrond, dat was ook wel weer lekker lopen.

En nu is het afwachten wat het maandagmorgen wordt, in principe is de school gewoon open, maar als het ijzelt, kom ik de oprit niet af, iets met een oude rondlopende klinkerweg.

Nou ja, eerst maar weer een nachtje slapen, dan zie ik wel weer....

52.511 Bu-jo januari

Voor mijn gebruikte ik deze maand een gedicht uit het boek 'Bellen blazen' van Jules de Corte en Jan Schippers. Dit boek stond vroeger bij mijn oma in de kast en een aantal jaren geleden vond ik het ergens in een tweedehandsboekwinkel. Het is een boek met verhalen en gedichten en het gedicht 'De omgeekrde wereld' was een van mijn favoriete gedichten. Nu ik het teruglas, viel mij op dat het enigszins gedateerd is, maar de strekking blijft leuk. Ik gebruikte het gedicht dus wel gewoon.

En vandaag kwam ik erachter dat ik was vergeten om de omgekeerde huisjes te nummeren. Dat heb ik dus nog maar even gedaan.....

En mocht ik nu in januari met het verkeerde been uit bed stappen, dan is dat in januari geen probleem, want dan is dat juist het goede been...