Naar Purper:


JE MOET ZEILEN OP DE WIND VAN VANDAAG. DE WIND VAN GISTEREN HELPT JE NIET VOORUIT, DE WIND VAN MORGEN BLIJFT MISSCHIEN WEL UIT! tekst en uitvoering: PURPER

Ik hou van motto's, hoewel ik niet iemand ben die ze zelf verzint. Liever zoek ik naar bestaande motto's die aansluiten bij mijn (manier van) leven. De tekst van Purper is al sinds jaren mijn handelsmerk, maar sinds ons bezoek aan de musical "Soldaat van Oranje" is daar een tweede motto aan toegevoegd: Morgen is Vandaag! Eigenlijk zeggen beide motto's hetzelfde. Geniet nu, leef nu, doe nu!!! En dat blijf ik proberen!!!!!

donderdag 28 juni 2018

Eindelijk mag ik vertellen dat ......

Eindelijk mag ik vertellen dat mijn reis naar Spanje om de Camino te lopen niet zomaar een reis was. Natuurlijk ging ik die wandeling maken voor mijzelf, maar ik werd tijdens die reis gevolgd door Omroep Max, die er een prachtig serie van heeft gemaakt.

Vanaf 1 augustus wordt het programma "Laat mij maar lopen" uitgezonden. En ja, ik ben de naamgever van dit programma. Gaaf hè?

Het mooiste van alles is natuurlijk dat deze reis mij rust en inzicht heeft gebracht na de hectische jaren die we achter de rug hebben sinds Manlief ziek werd. Ik heb daar het verleden, de jaren in overlevingsstand kunnen afsluiten, en ben nu vol energie bezig met het heden en de toekomst.

Om een dikke, vette, duidelijke punt achter deze periode te zetten, loop ik de N4D dit jaar gesponsord voor de Sarcoïdose Belangenvereniging Nederland. Het zou fantastisch zijn als er een mooi bedrag wordt opgehaald, zodat in de toekomst de diagnose eerder gesteld kan worden en er een oorzaak wordt gevonden voor deze rare ziekte. Mocht je een bijdrage willen doen, dan kan dat via deze link.



En om jullie een voorproefje te geven van het programma, hierbij de trailer. En allemaal kijken!!!!!

zondag 17 juni 2018

52.243 Kleding

Al een hele poos geleden trof ik de voorbereidingen voor een hele stapel zelf te maken kleding. Hier zat kleding voor de Wandelkerel, Dochterlief en mijzelf bij. Alles ligt geknipt klaar, dus op het moment dat ik zin en tijd hen, kan ik zo aan de slag. dat leverde afgelopen vrijdag een shirt voor mijzelf op. De stof komt bij leuke tricotstofjes vandaan, het originele patroon komt uit een Ottobre, maar is niet meer te herkennen na alle aanpassingen die ik heb gedaan.



Ondertussen vertonen de shirtjes van Manlief ernstige slijtageplekken en hevige verkleuringen. Tijd voor nieuwe shirts dus. Nu heeft ook Manlief een hekel aan winkelen en bovendien zijn veel shirts te kort voor hem. Ik ging dus op zoek naar een geschikt patroon voor een shirt voor hem. Ook die vond ik bij leuke tricotstofjes. Een zeer veelzijdig patroon met een model met kopmouw en raglanmouw, met korte en lange mouw, met of zonder capuchon en met of zonder aangeknipte boorden. en daan ook nog eens in matenrange, waar ik voor zowel de Wandelkerel als manlief uit kan putten. (En waarschijnlijk ook voor Dochterlief en mijzelf als wij een heerlijk grote hoodie willen.)


Ik raderde gelijk alle mogelijke patroondelen in de maat van Manlief uit, voor hem kan ik dus alle kanten op nu. En toen ik het patroon bestelde heb ik gelijk maar stof aangeschaft (hij mocht echt zelf kiezen) om drie shirts te maken.







De eerste stappen zijn gezet, nu hopen dat ik komende week zin en tijd vind om de stof te knippen en er shirts van te naaien. het is echt hard nodig.

Nieuwe wandelschoenen testen

Hoewel mijn voeten nog niet helemaal hersteld zijn van de blaren van de Kennedymars, begon het wandelvirus weer te kriebelen. Nu werd vanmiddag de verjaardag van neefje D gevierd en die beste jongen woont zo'n 23 km bij ons vandaan. Een mooie afstand om de nieuwe schoenen en de voeten te testen.

Gelukkig kreeg ik gezelschap van Mams en de Wandelkerel, dus we vertrokken met zijn drieën. Natuurlijk had ik wel eerst de voeten waar nodig getaped, ik zit niet te wachten op nieuwe ellende, maar zonder problemen bereikte ik de feestlocatie. Dat gold helaas niet voor de Wandelkerel, hij heeft al maanden terug nieuwe wandelschoenen aangeschaft, maar daar nog niet op gelopen. Hij had een dikke blaar op zijn hiel. Nu maar hopen dat de schoenen de komende periode nog voldoende kunnen worden ingelopen. En ach, de oude schoenen zijn er ook nog.

Maar goed hieronder een paar plaatjes van de wandeling.









zaterdag 9 juni 2018

Een heerlijk luie zaterdag

Afgelopen periode was druk. Nu is dat natuurlijk iets van de huidige tijdsgeest, iedereen is druk, druk, druk, daar wil ik niets aan af doen, maar iedereen heeft periodes waarin het nog drukker is dan anders. Dat is voor mij de examentijd. eerst de eerste correctie en dan de tweede correctie, vervolgens overleg met eerste en tweede correctoren en dan ben je zo twee verder. In die twee weken stapelt het "normale" werk zich op, dus na die examenperiode blijft het nog even druk, druk, druk.

Aan het einde van afgelopen week was ik weer bij, een heerlijk gevoel. En dat gevoel werd versterkt door een heerlijk luie zaterdag. De voetbal- en hockeycompetitie zijn afgelopen, na mijn blarenfestijn tijdens de Kennedymars heb ik even een wandelpauze ingelast, dus geen wandeling vandaag en dus stond er zomaar voor niemand iets op het programma vandaag. Maar dat betekent niet dat er niets wordt gedaan.

Dochterlief kan niet een hele dag stilzitten en "niets" doen. De ochtend bracht ze al tekenend en schilderend door. En hoewel zij niet (helemaal) tevreden is met het eindresultaat, vind ik dat ze een prachtige tekening heeft gemaakt.






Daarna vond ze het tijd om te bakken. Ze had haar broer beloofd om voor zijn verjaardag een taart te bakken, maar ziekte en hoge temperatuur gooiden roet in het eten. Maar nu wilde ze haar belofte alsnog inlossen. Dus er werd gezocht en gekocht en vervolgens geroerd en geklopt. Het eindresultaat ziet er fantastisch uit of de smaak net zo fantastisch is moeten we nog testen.







Manlief heeft eigenlijk elke dag een luie dag, maar het is voor hem natuurlijk volop genieten als hij daar gezelschap bij krijgt. En dus keek hij samen met de Wandelkerel naar een paar wedstrijden van het WK voetbal. Toen de Wandelkerel dat zat was, ging hij even naar buiten, maar al snel bedacht hij dat hij eigenlijk wel even wilde Wii-en. En op zo'n dag als vandaag mag hij lekker zijn gang gaan.







En ik, ik werkte de achterstand hier op mijn blog bij. En dat betekent dat mijn rugzak met "nog te doen" weer een beetje leger is. Heerlijk.....

En ik voorzag mijn nieuwe wandelschoenen van nieuwe veters.




En het poezenbeest. Die paste zich prima aan aan de omstandigheden.


52.242 Nou een klein stukkie dan....

Nu alle stress van het nakijken van de examens achter de rug is, ik langzaam mijn rust weer vind en de temperatuur een flink aantal graden gedaald is, kwam ik er zomaar weer aan toe om een stukkie te haken. De deken voor Manlief is nu voor twee-derde af. Het begint erop te lijken.



donderdag 7 juni 2018

achttien jaar


Vandaag werd dit jongetje achttien jaar. Ik heb geen idee waar de tijd is gebleven, maar sinds vandaag zijn manlief en ik de ouders van een meerderjarige zoon.

Een zoon die het enorm naar zijn zin heeft in dit leven en die geniet van de dingen die hij doet. Zijn opleiding gaat super en hij komt elke dag vol enthousiaste verhalen thuis. Zijn hobby's, voetbal, drummen en wandelen. Zijn vrienden, maar ook het af en toe alleen zijn, hij geniet overal van. Hij heeft zelden tot nooit een slecht humeur en is sociaal en behulpzaam.

Ok, het is allemaal reuzengeur en maneschijn. Opruimen is en blijft een zwak punt, net zoals 's ochtends zijn bed uitkomen of 's avonds erin gaan. Maar hé, meerderjarig betekent zeker nog niet volwassen, dus er is nog hoop.

Lieve Kerel, nog vele jaren in goed egezondheid!! We houden van je.

zaterdag 2 juni 2018

52.241 Droomdekentjes

Gelukkig stond er deze zaterdag geen wandeling op het programma, want de blaren van vorige week zijn nog lang niet genezen. Man, ik heb deze week zelfs nog geen schoenen aan gehad. Wat een ellende die voeten.

Nu ben ik natuurlijk verplicht om elke zaterdag te wandelen en had ik natuurlijk gewoon thuis kunnen blijven, maar er stond iets leukers op het programma: Een dagje droomdekens maken in Zwolle.

Dochterlief had andere verplichtingen vandaag, dus samen met Mams ging ik die kant op. Ik hield mij bezig met een lasagnaquilt en Mams hield zich bezig met van alles.

Aan het einde van de dag kon Mams 35 dekentjes mee naar huis nemen om in te boeken. En ik? Ik had alle lossen stroken aan elkaar en de slinger al een keer dubbel gestikt. Geen slecht resultaat vind ik zelf.