Niks

Vandaag is het de laatste dag van mijn vakantie en als je me nu vraagt wat ik heb gedaan dan is het antwoord: "Niks bijzonders!"

En weet je, dat vind ik helemaal niet erg. Sterker nog, ik zou het nog wel een paar weken kunnen volhouden. En echt niks was het natuurlijk niet. Ik ben bezig geweest met de tuin, ik heb een paar dagen gewandeld met Mams, spelletjes gedaan met Manlief en kinderen, boeken gelezen, mensen bezocht die we al lang niet gezien hadden, bij Dochterlief in Leeuwarden gelogeerd, daar samen geshopt, met de Wandelkerel diverse rondjes door het dorp gelopen na het avondeten, een beetje opgeruimd in huis en ongelooflijk veel blokjes gemaakt.

Het was vooral het tempo dat maakte dat ik het gevoel heb dat ik niks heb gedaan en dat is natuurlijk helemaal goed. ik ben heerlijk uitgerust en merk dat ik nu weer energie  heb. Zoveel energie heb ik lange tijd niet meer gehad. En daar zou ik graag hier thuis nog even gebruik van maken, want er is genoeg om op te ruimen....

Maar ik weet dat als ik maandag weer op school ben, dat het ook weer goed is. Mijn leerlingen weer zien, bijpraten met collega's, mooie dingen ontwikkelen. En als je mij dan  nu zou vragen wat is jouw wens voor komend schooljaar dan zou  ik ook zeggen: "Niks bijzonders!" Wat ik wens een schooljaar zonder lockdowns, zonder afstandhouden, zonder mondkapjes, zonder quarantaines, eigenlijk dus allemaal dingen die we twee jaar gewoon vonden.

Ik hoop dat mijn wens uitkomt, voor mijn leerlingen, voor mijn collega's, voor alle ouders en verzorgers, voor iedereen en voor mijzelf!

Proost op het nieuwe schooljaar!

52.351 Ik durf het bijna niet te zeggen, blokjes........

 Ik ging weer dapper door met inhalen, dus hier weer een paar blokjes:

Volgende week maar weer eens iets anders doen, een beetje afwisseling kan geen kwaad!

Dwingelderveld wandelroute

Afgelopen week stelde ik voor om voor deze zaterdag een route van de site van de FLAL te lopen. Albert, Tine en Mams gingen hiermee akkoord onder de voorwaarde dat ik een tocht uitzocht waarbij we over de hei zouden komen. De hei zou nu toch wel langzaamaan in bloei komen. Er waren meerdere routes over de hei, maar in Dwingeloo was de kans hierop het grootst, en dus werd Dwingeloo ons startpunt.

Na een startersbakkie, deze keer wel meegenomen in een thermoskan, konden we van start. Hoewel, Mams en ik liepen tegen een digitaal probleem aan met betrekking tot de inschrijving van de landelijke Droomdekendag, we stonden dus een minuut of vijf stil om dit probleem te verhelpen. Gelukkig wilde de rest wel even op ons wachten, zodat we even later met een gerust gevoel verder konden wandelen.

Het eerste deel van de route  bracht ons al de nodige hei, maar helaas waren we nog iets te vroeg voor het overweldigende paars, maar  gelukkig was er al wel wat paars te ontdekken.

Na de hei kwamen we bij het plankenpad, waar we konden merken dat dit een populair pad is, we hadden veel tegenliggers. Uiteindelijk kwamen we uit bij de kiosk van hotel Spier en dat was na zo'n tien kilometer een mooi punt voor bakkie.

Na een bakkie en een  hapje gingen we weer verder. Al snel stonden we op de "Schapenkop" om de omgeving goed in ons op te nemen.

De rest van de wandeling liepen we lekker door. We twijfelden nog even of we bij de Bospub nog iets zouden drinken, maar de rij voor het terras was zo groot dat die twijfel snel verdween, gewoon doorlopen.

En zo bereikten we Dwingeloo weer. Ondanks het feit dat de hei nog niet zover was als we hadden gehoopt, was het een prachtige wandeling.