Midwinterhoornwandeltocht Dalfsen

Dit jaar week ik af van een jarenlange traditie, ik ging namelijk niet naar Surhuizum voor de laatste wandeltocht van het jaar, maar ik ging naar Dalfsen. Ik was mooi op tijd en onder het genot van een bakkie thee wachtte ik op mijn gezelschap van vandaag. Net na 9 uur kwamen Ate, Hilly en Liana binnen lopen en zij hadden Durea bij zich. Ik stelde me voor en nadat zij zich hadden ingeschreven en nadat iedereen naar het toilet was geweest, gingen we van start.

We liepen door een berijpte omgeving in de opkomende zon, echt prachtig om te zien.

In de verte hoorden we het geluid de midwinterhoorns al, soms van de ene, soms van de andere kant. Toen we bij een groepje midwinterhoornblazers kwamen, was er net verderop in het bos een groep aan het spelen, geen live concert voor ons dus, maar wel foto's natuurlijk.

Vanaf hier kregen we een rpachtig stuk van de route, we liepen over smalle paadjes over een boswal, echt geweldig. Daarna nog een stuk over een heideveld, het was echt genieten. Na het heideveld kwamen we bij de eerste rust, maar we een heerlijke kom snert kregen.

Lekker opgewarmd en voorzien van nieuwe energie gingen we weer verder. Nu over landgoed Rechteren. We genoten met volle teugen van de mooie omgeving en het continue geluid van de midwinterhoorn op de achtergrond.

We kwamen op een mooi uitkijkpunt, waar we even bleven staan of zitten. Vlak na ons kwam er nog een groepje wandelaars en dat leidde ertoe dat er groepsfoto's over en weer werden gemaakt. Het was een gezellige drukte daarboven...

Vanaf dit punt was het nog een klein stukje tot de laatste rust, waar we glühwein zouden krijgen, met of zonder alcohol en anders was er ook nog warme chocolademelk.

Weer terug bij de start, was er te zien hoe de midwinterhoorns gemaakt worden en natuurlijk werd er ook nog even geblazen...

We sloten de wandeldag af met een drankje, even gezellig napraten, en toen ging iedereen weer huiswaarts. De laatste wandeltocht 2025 was voor mij een feit!

52.510 Gelukt!!!

Gister liep ik voor het eerst met mijn nieuwe rugzak, al ik was nog net niet helemaal klaar met het vastzetten van alle badges, de laatste twee zaten gister nog vast met een veiligheidsspeld. Dat zijn die twee blauwe rechtsonder....

Ik moest dus vandaag nog even aan de bak, maar ook die zitten nu definitief vast, keurig met een draadje in plaats van met een veiligheidsspeld.

Nu maar hopen dat deze rugzak ook weer een jaar of 10 meegaat.

Sint Thomaskuier Nieuwehorne

Voor het eerst deze maand ging ik weer eens een dagje buiten spelen. Ik was er ook wel weer aan toe. Niet dat ik niet gewandeld heb de afgelopen maand, maar dat waren kortere stukjes, een uurtje hier en een uurtje daar, geen tochten. Ik was vandaag in goed gezelschap, Hilly, Ate, Liana en Tine waren er ook.

We vertrokken net achter de meute aan, dik ingepakt, want het was nog flink koud. Binnen 5 kilometer hadden we al twee stempelposten gehad. Op de eerste kregen we de traditionele oliebol, maar die sloeg ik toch maar over, het was mij nog te vroeg, ik had nog helemaal geen trek. De tweede rust was bij een boerderij in de kantine, vanuit de kantine hadden we zicht op de stal.

We slingerden door de bossen tussen Katlijk, Heerenveen en Mildam. Hier kwamen we langs de ecokathedraal van Mildam, een langdurig project om de processen tussen mens en natuur te bestuderen, maar vooral een knap staaltje bouwwerk...

We liepen langs 'De Stier' naar de uitkijktoren Belvedère. Ate en ik klommen naar boven om van het uitzicht te genieten. Helaas was het wat heiig, we konden dus niet heel ver kijken, maar ondanks dat was het toch genieten.

Het vervolg van de route ging veelal over schouwpaden, goed opletten dus. Na een kilometer of 12 waren we wel toe aan een rust, maar een bankje was nergens te vinden en de officiële rust liet ook nog even op zich wachten. We waren dan ook blij dat we Katlijk bereikten, hier was een Midwintermarkt en we wisten dat de Sint Thomaskerk open zou zijn. Dit was geen officiële rust, maar wij namen er wel rust! Heerlijk even zitten, wat eten en een bakkie doen.

Na de rust gingen we verder, het zonnetje begon zijn best te doen, al was ik nog steeds blij dat ik een legging onder mijn broek aanhad, het was daar koud genoeg voor.

Na de derde rust, pas op 20 kilometer, begonnen we aan de laatste loodjes. We maakten nog een mooi rondje over de natuurbegraafplaats en voor we het wisten waren we weer terug bij de startlocatie. We konden veilig oversteken, want er stonden meer dan voldoende verkeersregelaars om dat te regelen.

We deden nog een drankje, maakten afspraken voor de volgende wandeltocht en toen ging een ieder weer huiswaarts. Wat ben ik blij dat ik vandaag weer eens lekker heb buiten gespeeld.